Στη λιτή δεξίωση στην πρεσβεία του Καναδά στην Αθήνα οι προπόσεις διαδέχονταν η μία την άλλη. Ο Γκλεν Κουκ, συνιδρυτής και επικεφαλής του κολοσσού υδατοκαλλιέργειας Cooke, είχε ταξιδέψει από τον Καναδά για να γιορτάσει την ολοκλήρωση της εξαγοράς της Avramar, έχοντας στο πλευρό του την πρέσβη Σόνια Τίσεν, τον υφυπουργό Ναυτιλίας Στέφανο Γκίκα, τον γενικό γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Εξωστρέφειας του υπουργείου Εξωτερικών Δημήτρη Σκάλκο, στελέχη της εταιρείας, εκπροσώπους πιστωτικών ιδρυμάτων, όπως ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς Χρήστος Μεγάλου, Ελληνες επιχειρηματίες και μέλη της ελληνοκαναδικής κοινότητας. Στο banner της εκδήλωσης δέσποζε ήδη η ονομασία «Cooke Hellas», προαναγγέλλοντας την επόμενη εταιρική μέρα της Avramar.
Η βραδιά αυτή αφορούσε όμως κάτι πολύ ευρύτερο από την ίδια την Avramar. Η ολοκλήρωση της μεγαλύτερης επιχειρηματικής εκκρεμότητας του κλάδου φαίνεται να λειτουργεί ως αφετηρία για έναν νέο κύκλο ανακατατάξεων στην ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια. Με την Avramar να περνά σε έναν στρατηγικό επενδυτή με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η σκακιέρα αρχίζει να μετακινείται ξανά.
Η Philosofish εξετάζει τις επόμενες κινήσεις της, ο όμιλος Ιριδα βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων της αγοράς, η Aqua Bridge εξακολουθεί να αναζητά σημείο εισόδου μετά την απώλεια της Avramar, ενώ η Profand έχει ήδη αποκτήσει παρουσία μέσω της Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς. Ολα δείχνουν ότι ένας νέος κύκλος συγκέντρωσης στην ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια τώρα ξεκινά, σε έναν κλάδο που, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του ΕΛΟΠΥ, το 2024 παρήγαγε ψάρια αξίας σχεδόν 770 εκατ. ευρώ και εξήγαγε προϊόντα αξίας περίπου 585 εκατ. ευρώ.
Η αλλαγή φρουράς
Η επόμενη μέρα της συμφωνίας κυριάρχησε στα πηγαδάκια που σχηματίστηκαν μετά τις επίσημες ομιλίες. Κοινός τόπος στις συζητήσεις ήταν ότι η συμφωνία με την Cooke δύσκολα θα είναι το τελευταίο μεγάλο deal του κλάδου.
Αντίθετα, πολλοί εκτιμούσαν ότι η είσοδος ενός από τους μεγαλύτερους ομίλους υδατοκαλλιέργειας παγκοσμίως στον μεγαλύτερο παραγωγό μεσογειακών ψαριών της χώρας μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για έναν νέο κύκλο συγκέντρωσης, με νέες εξαγορές, συνεργασίες και επενδύσεις να θεωρούνται πλέον θέμα χρόνου. Η ευχή όλων ήταν ότι, ύστερα από μια πολυετή περίοδο αβεβαιότητας, αναδιαρθρώσεων και πιέσεων, η ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια γυρίζει επιτέλους σελίδα.
Η ίδια η συμφωνία είχε κάθε άλλο παρά συμβατική μορφή. Ο καναδικός όμιλος δεν απέκτησε απευθείας τις μετοχές της Avramar, αλλά συμφώνησε να εξαγοράσει τις τραπεζικές απαιτήσεις της αντί περίπου 200 εκατ. ευρώ, όταν η συνολική έκθεση των πιστωτριών τραπεζών ξεπερνούσε τα 400 εκατ. ευρώ. Μέσα από αυτή τη δομή απέκτησε τον έλεγχο της εταιρείας, ολοκληρώνοντας μια διαδικασία που διήρκεσε περισσότερο από έναν χρόνο και πέρασε από αλλεπάλληλες ανατροπές.
Η Aqua Bridge είχε αναδειχθεί αρχικά προτιμητέος επενδυτής, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τη συναλλαγή. Στο μεταξύ, η Cooke είχε ήδη αποκτήσει τη μητρική Avramar Seafood στην Ισπανία, αποκτώντας βαθιά γνώση του ομίλου προτού επανέλθει για το ελληνικό σκέλος.
Το ενδιαφέρον της μόνο τυχαίο δεν ήταν. Η Avramar εξακολουθεί να αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό τσιπούρας και λαβρακιού στην Ελλάδα κι έναν από τους μεγαλύτερους της Μεσογείου. Διαθέτει δεκάδες μονάδες εκτροφής, ιχθυογεννητικούς σταθμούς, συσκευαστήρια και εγκαταστάσεις μεταποίησης, απασχολεί περισσότερους από 2.000 εργαζομένους άμεσα και έμμεσα και εξάγει τα προϊόντα της σε δεκάδες χώρες.
Σε αυτή τη βάση διαμορφώνεται και το σχέδιο της νέας διοίκησης. Η Cooke έχει ήδη ανακοινώσει επενδύσεις ύψους 60 εκατ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των μονάδων, νέο εξοπλισμό, αξιοποίηση τεχνολογιών Τεχνητής Νοημοσύνης, ανάπτυξη προϊόντων υψηλότερης προστιθέμενης αξίας και καλύτερη αξιοποίηση του διεθνούς δικτύου διανομής του ομίλου. Η φιλοσοφία της εστιάζει στη δημιουργία μεγαλύτερης αξίας ανά κιλό παραγωγής, στη βελτίωση της αποδοτικότητας και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας στις διεθνείς αγορές. Το στίγμα αυτής της στρατηγικής έδωσε πρόσφατα ο αντιπρόεδρος Δημοσίων Σχέσεων του ομίλου Τζόελ Ρίτσαρντσον από το βήμα του 4ου Κλαδικού Συνεδρίου Ιχθυοκαλλιέργειας της AMBIO. «Θέλουμε να αγκαλιάσουμε την Avramar και να την πάμε στην επόμενη πίστα», είπε χαρακτηριστικά.
Το φιλόδοξο αυτό σχέδιο καλείται να αντιμετωπίσει μια δύσκολη κληρονομιά. Η ενεργειακή κρίση, η εκτίναξη του κόστους των ιχθυοτροφών, οι δυσκολίες ενοποίησης των τεσσάρων ιστορικών εταιρειών που δημιούργησαν την Avramar και ο υψηλός δανεισμός εγκλώβισαν την εταιρεία σε μια παρατεταμένη κρίση. Παρ’ όλα αυτά, τα οικονομικά στοιχεία του 2024 έδειξαν σημάδια σταθεροποίησης.
Οι καθαρές ζημίες περιορίστηκαν στα 49 εκατ. ευρώ από 96,9 εκατ. ευρώ το 2023, ενώ η λειτουργική εικόνα παρουσίασε αισθητή βελτίωση. Την ίδια στιγμή, όμως, οι βραχυπρόθεσμες δανειακές υποχρεώσεις ανέρχονταν σε σχεδόν 340 εκατ. ευρώ, οι συνολικές υποχρεώσεις ξεπερνούσαν τα 580 εκατ. ευρώ και τα ίδια κεφάλαια παρέμεναν αρνητικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, η λειτουργική εικόνα βελτιώθηκε περαιτέρω και μέσα στο 2025, επιβεβαιώνοντας ότι το βασικό ζητούμενο δεν ήταν πλέον η παραγωγή, αλλά η εξυγίανση της κεφαλαιακής δομής.
Με αυτή την αφετηρία, η Cooke καλείται τώρα να αποδείξει ότι μπορεί να μετατρέψει τη μεγαλύτερη κρίση που γνώρισε ποτέ ο κλάδος στη μεγαλύτερη ιστορία ανάκαμψής του.
Ο Νο2
Αν όμως η Cooke σηματοδοτεί το τέλος της υπόθεσης Avramar, η αγορά έχει ήδη αρχίσει να συζητά ποιος μπορεί να είναι ο επόμενος πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Ετσι, τα περισσότερα βλέμματα στρέφονται στη Philosofish, τον δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγό τσιπούρας και λαβρακιού της χώρας. Με διευθύνοντα σύμβουλο τον Γκόραν Μαρκουλίν και πίσω της την Diorasis International των Νικόλα Λυκιαρδόπουλου και Γιώργου Μομφεράτου, η Philosofish έκλεισε το 2025 με σαφώς βελτιωμένη εικόνα. Οι πωλήσεις της αυξήθηκαν στα 112,8 εκατ. ευρώ, τα EBITDA διαμορφώθηκαν στα 14,3 εκατ. ευρώ και η εταιρεία επέστρεψε στην κερδοφορία, καταγράφοντας καθαρά κέρδη 5,1 εκατ. ευρώ, έναντι ζημιών 14,6 εκατ. ευρώ το 2024. Η αύξηση των τιμών πώλησης, η βελτίωση του μείγματος προϊόντων και ο εξορθολογισμός του κόστους επέτρεψαν την ανάκαμψη, παρά τη μείωση των όγκων εξαλίευσης.
Πίσω από την τελική γραμμή, πάντως, η εικόνα παραμένει σύνθετη. Εξαιρουμένης της θετικής επίδρασης από την αποτίμηση του βιολογικού αποθέματος στην εύλογη αξία, τα EBITDA περιορίζονται στα 6 εκατ. ευρώ και το αποτέλεσμα προ φόρων παραμένει αρνητικό κατά 1,45 εκατ. ευρώ. Η απόσταση από τις ζημίες των 12,8 εκατ. ευρώ του 2024 είναι μεγάλη, δείχνει όμως ότι η λειτουργική ανάκαμψη βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.
Η χρονιά συνοδεύτηκε και από βαθύτερη αναδιάρθρωση του ισολογισμού. Η Diorafish χορήγησε τον Απρίλιο δάνειο 10 εκατ. ευρώ, το οποίο κεφαλαιοποιήθηκε μέσω της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου που ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο, ανεβάζοντας τα ίδια κεφάλαια στα 63,8 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, τα δύο ομολογιακά δάνεια παρατάθηκαν έως το 2030 και ο καθαρός δανεισμός μειώθηκε κατά 12%, στα 39 εκατ. ευρώ. Οι συνολικές βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις περιορίστηκαν από 92,8 σε 59,9 εκατ. ευρώ, με σημαντική μείωση τόσο των τραπεζικών δανείων όσο και των οφειλών προς προμηθευτές.
Η αποκλιμάκωση αυτή πίεσε, ωστόσο, τις ταμειακές ροές. Παρά την κερδοφορία, οι καθαρές λειτουργικές ροές ήταν αρνητικές κατά 2,9 εκατ. ευρώ, κυρίως λόγω της αποπληρωμής υποχρεώσεων προς προμηθευτές. Την ίδια ώρα, η διοίκηση εξακολουθεί να θέτει ως προτεραιότητα τη μείωση του βιολογικού αποθέματος, το οποίο υπερβαίνει τα 106 εκατ. ευρώ σε εύλογη αξία, ώστε να απελευθερωθεί κεφάλαιο κίνησης και να ενισχυθεί η ρευστότητα.
Στο επιχειρησιακό σκέλος, η Philosofish σύναψε στρατηγική συνεργασία με κορυφαίο διεθνή παραγωγό σολομού, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του αποκλειστικού προμηθευτή προσυσκευασμένων μεσογειακών ψαριών για το δίκτυό του. Παράλληλα, υπέβαλε έξι επενδυτικά σχέδια με αναμενόμενη επιδότηση περίπου 71%, κίνηση που μπορεί να στηρίξει τον επόμενο κύκλο εκσυγχρονισμού της παραγωγής.
Στο επίκεντρο
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η εταιρεία βρίσκεται ήδη από τον τελευταίο μήνα στο επίκεντρο των πρώτων σεναρίων για την επόμενη φάση συγκέντρωσης της αγοράς. Το τελευταίο κάνει λόγο για ευρύτερη επιχειρηματική συμφωνία με τον όμιλο Ιριδα, χωρίς μέχρι στιγμής να είναι σαφές αν αφορά αποκλειστικά τη Γαλαξίδι Θαλάσσιες Καλλιέργειες ή το σύνολο του ομίλου. Το ίδιο σενάριο αναφέρει ότι φέρεται να υπάρχει καταρχήν συμφωνία για χρηματοδοτική στήριξη από τη νορβηγική DNB Bank, έναν από τους σημαντικότερους χρηματοδότες διεθνώς στη ναυτιλία και την υδατοκαλλιέργεια.
Στην αγορά, πάντως, εκτιμούν ότι η κινητικότητα δεν περιορίζεται σε ένα μόνο σχήμα, καθώς το όνομα της Ιριδας ακούγεται και σε άλλες διερευνητικές επαφές, ενώ στο παρασκήνιο εξακολουθεί να επανέρχεται και η Aqua Bridge.
Τίποτα δεν μπορεί προς το παρόν να θεωρηθεί δεδομένο. Η ενίσχυση του ισολογισμού, η αναδιάρθρωση του δανεισμού και η λειτουργική ανάκαμψη της Philosofish δημιουργούν, πάντως, διαφορετική αφετηρία για οποιαδήποτε συζήτηση. Και μόνο το γεγονός ότι τέτοια σενάρια διακινούνται πλέον με ένταση επιβεβαιώνει ότι, μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας της Cooke, οι ανακατατάξεις στην ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια μόλις ξεκινούν.
Η καθετοποίηση
Η συζήτηση γύρω από την Ιριδα δεν αφορά μόνο τα σενάρια για την επόμενη επιχειρηματική κίνηση, αλλά και τη διαδρομή ενός ομίλου που μέσα σε λιγότερο από δύο δεκαετίες κατάφερε να μετατραπεί από μια εταιρεία παραγωγής ιχθυοτροφών σε έναν από τους πιο καθετοποιημένους παίκτες της ελληνικής υδατοκαλλιέργειας.
Οταν ο Νίκος Παπαϊωάννου και ο Χρήστος Γκογκορώσης ίδρυσαν την Ιριδα το 2008, το σχέδιο δεν προέβλεπε την είσοδο στην παραγωγή ψαριών. Η εταιρεία αναπτύχθηκε ως προμηθευτής του κλάδου, επενδύοντας στις ιχθυοτροφές και τις υπηρεσίες προς τις μονάδες εκτροφής. Ακολούθησαν η ανάπτυξη της Vetcare στον τομέα της υγείας των ψαριών και της Aquatic Biologicals στη βιοτεχνολογία, διαμορφώνοντας σταδιακά ένα οικοσύστημα γύρω από την ελληνική υδατοκαλλιέργεια.
Η μεγάλη ανατροπή ήρθε το 2023 με την εξαγορά της Γαλαξίδι Θαλάσσιες Καλλιέργειες. Για όσους γνώριζαν τη στρατηγική που είχαν χαράξει ο Νίκος Παπαϊωάννου και ο Χρήστος Γκογκορώσης, η κίνηση αποτέλεσε έκπληξη.
Η Ιριδα ήταν επί χρόνια βασικός προμηθευτής της Γαλαξίδι και απέφευγε συνειδητά να δραστηριοποιηθεί στην εκτροφή ψαριών, ώστε να μη βρεθεί απέναντι στους ίδιους τους πελάτες της. Ωστόσο, η ιστορική εταιρεία, που είχε ταυτιστεί επί δεκαετίες με τη Νάνσυ Παντελεημονίτου, βρέθηκε σε μια δύσκολη μεταβατική περίοδο και η αγορά αντιμετώπισε την είσοδο της Ιριδας περισσότερο ως μια κίνηση που διασφάλισε τη συνέχεια μιας από τις πιο εμβληματικές επιχειρήσεις του κλάδου παρά ως μια επιθετική εξαγορά.
Σήμερα ο όμιλος περιλαμβάνει την Ιριδα, τη Γαλαξίδι Θαλάσσιες Καλλιέργειες, τη Vetcare και την Aquatic Biologicals, αποτελώντας έναν από τους καθετοποιημένους ομίλους της ελληνικής υδατοκαλλιέργειας. Η Γαλαξίδι, υπό τη διοίκηση του Σπύρου Γιαννουλάτου, αποτελεί τον βασικό παραγωγικό βραχίονα του ομίλου. Διαθέτει δέκα μονάδες εκτροφής σε Ελλάδα και Ισπανία, δύο ιχθυογεννητικούς σταθμούς και δύο συσκευαστήρια, με ετήσια παραγωγική δυναμικότητα 16.380 τόνων ψαριών και δυνατότητα παραγωγής περίπου 47 εκατομμυρίων ιχθυδίων, ενώ σχεδόν το 90% της παραγωγής της κατευθύνεται στις αγορές του εξωτερικού.
Οι οικονομικές επιδόσεις δείχνουν γιατί η Γαλαξίδι θεωρείται σήμερα ένα από τα σημαντικότερα περιουσιακά στοιχεία του ομίλου. Το 2025 ο κύκλος εργασιών της αυξήθηκε κατά σχεδόν 31%, στα 110,2 εκατ. ευρώ, τα EBITDA υπερτριπλασιάστηκαν φτάνοντας στα 28,4 εκατ. ευρώ, ενώ τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 18,1 εκατ. ευρώ, έναντι μόλις 1,9 εκατ. ευρώ έναν χρόνο νωρίτερα. Παράλληλα, τα ίδια κεφάλαιά της ενισχύθηκαν στα 59,1 εκατ. ευρώ, αποτυπώνοντας τη σημαντική βελτίωση της χρηματοοικονομικής της θέσης.
Η δυναμική αυτή αποτυπώνεται και στα μεγέθη του ομίλου. Το 2025 η Ιριδα κατέγραψε κύκλο εργασιών 243,9 εκατ. ευρώ, EBITDA 52,7 εκατ. ευρώ και καθαρά κέρδη 34,2 εκατ. ευρώ, ενώ τα ίδια κεφάλαια ξεπέρασαν τα 105 εκατ. ευρώ. Με άλλα λόγια, μέσα σε τρία χρόνια η εξαγορά της Γαλαξίδι δεν άλλαξε μόνο το παραγωγικό αποτύπωμα της Ιριδας, αλλά την ανέδειξε σε έναν από τους δύο ισχυρότερους ελληνικούς πόλους της υδατοκαλλιέργειας, απέναντι πλέον σε έναν διεθνή κολοσσό όπως η Cooke.
Το ισπανικό αποτύπωμα
Ο τέταρτος σημαντικός πόλος της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας διαμορφώνεται γύρω από τα Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς. Η συμμαχία της οικογένειας Γερουλάνου με τον ισπανικό όμιλο Profand, που ξεκίνησε το 2022, φαίνεται πλέον να αποδίδει καρπούς. Αν και η Profand κατέχει το 60% της εταιρείας, η διοίκηση παραμένει στα χέρια της Λάρα Μπαράζι- Γερουλάνου, η οποία συνεχίζει να ηγείται της επιχείρησης ως πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος.
Για την Profand, η ελληνική εταιρεία αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης διεθνούς στρατηγικής. Υπό τον Ενρίκε Γκαρθία Τσιγιόν, ο ισπανικός όμιλος έχει εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους καθετοποιημένους ομίλους θαλασσινών της Ευρώπης, με δραστηριότητα που εκτείνεται από την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια έως τη μεταποίηση, την ανάπτυξη προϊόντων και τα διεθνή δίκτυα διανομής. Η παρουσία του σε δεκάδες αγορές και οι σχέσεις που έχει αναπτύξει με μεγάλες αλυσίδες λιανεμπορίου και οργανωμένους πελάτες της εστίασης αποτελούν ίσως το σημαντικότερο πλεονέκτημα που αποκτούν τα Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς.
Σε έναν κλάδο όπου το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής εξάγεται, η πρόσβαση σε οργανωμένα δίκτυα πωλήσεων και σε ένα διεθνές πελατολόγιο μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με τη χρηματοδότηση ή τις επενδύσεις στις μονάδες παραγωγής. Η Profand δεν προσφέρει μόνο κεφάλαια, αλλά και τη δυνατότητα τα ελληνικά ψάρια να φτάνουν ευκολότερα σε περισσότερες αγορές μέσα από ένα ήδη ανεπτυγμένο εμπορικό δίκτυο.
Τα πρώτα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας αποτυπώνονται ήδη στις οικονομικές επιδόσεις. Το 2025 ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε κατά 16,2%, στα 79,6 εκατ. ευρώ, τα EBITDA διαμορφώθηκαν στα 12,2 εκατ. ευρώ, ενώ τα κέρδη προ φόρων σχεδόν εξαπλασιάστηκαν. Παράλληλα, η εταιρεία ολοκλήρωσε την απορρόφηση των Ιχθυοκαλλιεργειών Φθιώτιδας και Αμφιτρίτη, δημιουργώντας έναν μεγαλύτερο και περισσότερο καθετοποιημένο παραγωγικό οργανισμό, με τη διοίκηση να προγραμματίζει νέο κύκλο επενδύσεων και αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας το 2026.
Η περίπτωση των Ιχθυοτροφείων Κεφαλονιάς αναδεικνύει ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης από εκείνο που ακολουθεί σήμερα η Cooke στην Avramar. Ο στρατηγικός επενδυτής προσφέρει διεθνή δίκτυα, τεχνογνωσία και πρόσβαση στις αγορές, ενώ η οικογένεια Γερουλάνου εξακολουθεί να κρατά το επιχειρησιακό τιμόνι. Είναι μια συνεργασία που συνδυάζει την εμπειρία μιας ελληνικής διοικητικής ομάδας με την εμβέλεια ενός παγκόσμιου ομίλου και εξηγεί γιατί τα Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς συγκαταλέγονται πλέον στους βασικούς πρωταγωνιστές της επόμενης μέρας του κλάδου.
Η επόμενη μάχη του κλάδου
Η είσοδος της Cooke στην Avramar και οι κινήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη γύρω από τους υπόλοιπους μεγάλους παίκτες δεν αλλάζουν μόνο τον επιχειρηματικό χάρτη της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας. Αναδεικνύουν και το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα ένας από τους πιο εξωστρεφείς κλάδους της ελληνικής οικονομίας.
Η Ελλάδα παραμένει η κορυφαία δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ενωση στην παραγωγή τσιπούρας και λαβρακιού, καλύπτοντας περίπου το 55% της ευρωπαϊκής παραγωγής των δύο ειδών. Το 2024 η συνολική παραγωγή υδατοκαλλιέργειας έφτασε στους 123.000 τόνους, αξίας 768,4 εκατ. ευρώ, ενώ οι εξαγωγές ανήλθαν σε 94.132 τόνους, αξίας 585 εκατ. ευρώ, επιβεβαιώνοντας τον χαρακτήρα της ως του σημαντικότερου εξαγωγικού κλάδου της ελληνικής ζωικής παραγωγής.
Η πορεία αυτή δεν ήταν αυτονόητη. Μέσα σε τέσσερις δεκαετίες η υδατοκαλλιέργεια εξελίχθηκε από μια δραστηριότητα περιορισμένης κλίμακας στον βασικό πυλώνα της ελληνικής παραγωγής αλιευμάτων. Σήμερα παράγει περίπου το 69% των αλιευτικών προϊόντων της χώρας, έναντι μόλις 2% στις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Η μεγάλη πρόκληση πλέον δεν είναι η αύξηση της παραγωγής. Είναι η δημιουργία μεγαλύτερης αξίας ανά κιλό ψαριού μέσω επενδύσεων, μεταποίησης, ισχυρότερων brands, διεθνών δικτύων διανομής και μεγαλύτερων επιχειρηματικών σχημάτων.
Σχεδόν όλες οι παρεμβάσεις στο φετινό Aquaculture Congress της ΑΜΒΙΟ κατέληξαν στις ίδιες προτεραιότητες. Η ολοκλήρωση των Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ), η επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων, η πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια και ένα σταθερό κανονιστικό πλαίσιο θεωρούνται πλέον προϋποθέσεις για να διατηρήσει η Ελλάδα την ανταγωνιστικότητά της απέναντι σε άλλες μεσογειακές χώρες. Τα ίδια ζητήματα ανέδειξαν τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΛΟΠΥ και οι εκπρόσωποι της αγοράς, καταγράφοντας μια σπάνια σύγκλιση απόψεων για τις προτεραιότητες της επόμενης μέρας.
Την ίδια στιγμή, αρκετοί άνθρωποι της αγοράς εκτιμούν ότι η αναδιάρθρωση δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Παρά τη δημιουργία ισχυρότερων επιχειρηματικών σχημάτων, εξακολουθούν να λειτουργούν μικρότερες μονάδες που δυσκολεύονται να χρηματοδοτήσουν τον εκσυγχρονισμό τους ή να αποκτήσουν την κλίμακα που απαιτεί ο διεθνής ανταγωνισμός. Σε αυτό το περιβάλλον, η πρόσβαση σε διεθνή εμπορικά δίκτυα, νέα κεφάλαια και τεχνογνωσία αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
Ισως γι’ αυτό η είσοδος ομίλων όπως η Cooke και η Profand ξεπερνά τα όρια δύο ακόμη εξαγορών. Αντικατοπτρίζει τη μετάβαση της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας σε μια νέα εποχή, όπου η ανάπτυξη δεν θα βασίζεται μόνο στην αύξηση της παραγωγής, αλλά στη δημιουργία μεγαλύτερων, περισσότερο εξωστρεφών και διεθνώς ανταγωνιστικών επιχειρηματικών σχημάτων.
Διαβάστε επίσης
ΔΕΘ τετραετίας με μέτρα για όλους: Τι θα πει ο Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ