Η είσοδος της Cooke στην Avramar και οι κινήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη γύρω από τους υπόλοιπους μεγάλους παίκτες δεν αλλάζουν μόνο τον επιχειρηματικό χάρτη της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας. Αναδεικνύουν και το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα ένας από τους πιο εξωστρεφείς κλάδους της ελληνικής οικονομίας.
Η Ελλάδα παραμένει η κορυφαία δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ενωση στην παραγωγή τσιπούρας και λαβρακιού, καλύπτοντας περίπου το 55% της ευρωπαϊκής παραγωγής των δύο ειδών. Το 2024 η συνολική παραγωγή υδατοκαλλιέργειας έφτασε στους 123.000 τόνους, αξίας 768,4 εκατ. ευρώ, ενώ οι εξαγωγές ανήλθαν σε 94.132 τόνους, αξίας 585 εκατ. ευρώ, επιβεβαιώνοντας τον χαρακτήρα της ως του σημαντικότερου εξαγωγικού κλάδου της ελληνικής ζωικής παραγωγής.
Η πορεία αυτή δεν ήταν αυτονόητη. Μέσα σε τέσσερις δεκαετίες η υδατοκαλλιέργεια εξελίχθηκε από μια δραστηριότητα περιορισμένης κλίμακας στον βασικό πυλώνα της ελληνικής παραγωγής αλιευμάτων. Σήμερα παράγει περίπου το 69% των αλιευτικών προϊόντων της χώρας, έναντι μόλις 2% στις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Η μεγάλη πρόκληση πλέον δεν είναι η αύξηση της παραγωγής. Είναι η δημιουργία μεγαλύτερης αξίας ανά κιλό ψαριού μέσω επενδύσεων, μεταποίησης, ισχυρότερων brands, διεθνών δικτύων διανομής και μεγαλύτερων επιχειρηματικών σχημάτων.
Σχεδόν όλες οι παρεμβάσεις στο φετινό Aquaculture Congress της ΑΜΒΙΟ κατέληξαν στις ίδιες προτεραιότητες. Η ολοκλήρωση των Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ), η επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων, η πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια και ένα σταθερό κανονιστικό πλαίσιο θεωρούνται πλέον προϋποθέσεις για να διατηρήσει η Ελλάδα την ανταγωνιστικότητά της απέναντι σε άλλες μεσογειακές χώρες. Τα ίδια ζητήματα ανέδειξαν τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΛΟΠΥ και οι εκπρόσωποι της αγοράς, καταγράφοντας μια σπάνια σύγκλιση απόψεων για τις προτεραιότητες της επόμενης μέρας.
Την ίδια στιγμή, αρκετοί άνθρωποι της αγοράς εκτιμούν ότι η αναδιάρθρωση δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Παρά τη δημιουργία ισχυρότερων επιχειρηματικών σχημάτων, εξακολουθούν να λειτουργούν μικρότερες μονάδες που δυσκολεύονται να χρηματοδοτήσουν τον εκσυγχρονισμό τους ή να αποκτήσουν την κλίμακα που απαιτεί ο διεθνής ανταγωνισμός. Σε αυτό το περιβάλλον, η πρόσβαση σε διεθνή εμπορικά δίκτυα, νέα κεφάλαια και τεχνογνωσία αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
Ισως γι’ αυτό η είσοδος ομίλων όπως η Cooke και η Profand ξεπερνά τα όρια δύο ακόμη εξαγορών. Αντικατοπτρίζει τη μετάβαση της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας σε μια νέα εποχή, όπου η ανάπτυξη δεν θα βασίζεται μόνο στην αύξηση της παραγωγής, αλλά στη δημιουργία μεγαλύτερων, περισσότερο εξωστρεφών και διεθνώς ανταγωνιστικών επιχειρηματικών σχημάτων.
Διαβάστε ακόμη
Ποιοι δασμοί; Αμείωτες οι αγορές από Κίνα παρά τα 3 ευρώ καπέλο
Πώς η Village βγήκε από τη δική της Οδύσσεια και κέρδισε το στοίχημα της μεγάλης οθόνης
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα