Η αμερικανική κυβέρνηση παρουσίασε στις 13 Φεβρουαρίου 2026 το νέο Maritime Action Plan, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα με στόχο την αναγέννηση της εγχώριας ναυπηγικής βιομηχανίας, την ανάπτυξη του στόλου με σημαία ΗΠΑ και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας της ναυτιλιακής βιομηχανίας της χώρας. Αν και παρουσιάζεται κυρίως ως μέτρο οικονομικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας, αρκετά στοιχεία του επηρεάζουν άμεσα τις εμπορικές θαλάσσιες μεταφορές.
Όπως εξηγεί ο Γιάννης Παργάνης, το πιο σημαντικό εμπορικά μέτρο είναι η εισαγωγή τέλους για ξένα πλοία που μεταφέρουν εισαγόμενα αγαθά σε αμερικανικά λιμάνια. Το τέλος θα υπολογίζεται με βάση το βάρος του φορτίου, κυμαινόμενο από 1 έως 25 σεντ ανά κιλό. Δεδομένου ότι τα περισσότερα πλοία που εισέρχονται στις ΗΠΑ είναι ξένα, η επιβάρυνση αφορά πλοία εμπορευματοκιβωτίων, δεξαμενόπλοια, bulk carriers και πλοία μεταφοράς οχημάτων. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα πρόσθετο κόστος μεταφοράς, συνδεδεμένο με τις θαλάσσιες μετακινήσεις, και όχι για παραδοσιακό δασμό.
Το ποιος θα απορροφήσει το κόστος, οι ιδιοκτήτες, οι ναυλωτές ή οι φορτωτές, θα εξαρτηθεί από τις συνθήκες της αγοράς και τις συμβατικές συμφωνίες. Σε περιόδους υψηλής ζήτησης, το κόστος αναμένεται να μετακυλιστεί στους φορτωτές. Ιδιαίτερα για τα δρομολόγια εμπορευματοκιβωτίων, η επιβάρυνση ανά ταξίδι μπορεί να είναι σημαντική ανάλογα με το μέγεθος του πλοίου, την πληρότητα και το μέσο βάρος του φορτίου.
Το σχέδιο εισάγει επίσης απαιτήσεις για προτεραιότητα στα πλοία με σημαία ΗΠΑ, με στόχο ένα αυξανόμενο ποσοστό εμπορευματοκιβωτίων προς τις ΗΠΑ να μεταφέρεται σε κατάλληλα αμερικανικά πλοία. Παράλληλα, η κυβέρνηση σχεδιάζει τη δημιουργία Στρατηγικού Εμπορικού Στόλου με διεθνώς δραστηριοποιούμενα πλοία αμερικανικής κατασκευής, τα οποία θα λαμβάνουν οικονομική στήριξη για κατασκευή και λειτουργία.
Όπως επισημαίνει ο κ. Παργάνης, η εφαρμογή αυτών των μέτρων θα απαιτήσει χρόνο, χρηματοδότηση και ικανότητα ναυπηγείων, καθώς ο σημερινός στόλος με σημαία ΗΠΑ που δρα διεθνώς είναι περιορισμένος. Σε πρώτη φάση, κάποια πλοία ενδέχεται να κατασκευαστούν στο εξωτερικό μέχρι να επεκταθεί η εγχώρια ναυπηγική δυνατότητα.
Τέλος, το πρόγραμμα περιλαμβάνει εκσυγχρονισμό ναυπηγείων, ενθάρρυνση ιδιωτικών επενδύσεων και ανάπτυξη εγχώριας παραγωγής κρίσιμων ναυτιλιακών εξαρτημάτων. Αν υλοποιηθεί σωστά, η συμμετοχή των ΗΠΑ στην εμπορική ναυπηγική αναμένεται να αυξηθεί σταδιακά, αν και η πλήρης ανάπτυξη χωρητικότητας θα απαιτήσει αρκετά χρόνια.
Συνολικά, το Maritime Action Plan δεν αναμένεται να αλλάξει άμεσα την παγκόσμια προσφορά πλοίων, αλλά θα εισάγει πρόσθετα κόστη για πλοία που εισέρχονται στις ΗΠΑ και μπορεί να μεταβάλει σταδιακά τη δυναμική ανταγωνισμού στις αγορές που σχετίζονται με τις ΗΠΑ, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.
Διαβάστε ακόμη
Γιώργος Ωρολογόπουλος (Αρμός): O αθόρυβος leader στον τομέα της προκατασκευής
Πλειστηριασμοί: Το Plastira Center, το Bowling, το hotel στο Πήλιο και το…luxury γηροκομείο (pics)
Προϊόντα που γίνονται ανάρπαστα χωρίς να υπάρχουν
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα