Πώς ένα άχρηστο χαρτί γίνεται «χρυσάφι». Η ιδέα που σκαρφίστηκε ένας πωλητής μεταχειρισμένων αυτοκινήτων και θησαυρίζει πουλώντας δήθεν τίτλους ιδιοκτησίας («σεληνόχαρτα») εκτάσεων πάνω από ένα δισεκατομμύριο στρεμμάτων στη Σελήνη και τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Η εκμετάλλευση ενός νομικού κενού, η «Πρεσβεία της Σελήνης» (Lunar Embassy), η «Γαλαξιακή Κυβέρνηση», το Σύνταγμα και το νόμισμα «Δ».
Η αποτυχία κυβερνήσεων να τον κυνηγήσουν δικαστικά
Την ώρα που η ΝΑΣΑ προγραμματίζει πλέον την ολοκληρωτική επιστροφή του ανθρώπου μετά από πολλές δεκαετίες, στη Σελήνη, σχεδιάζοντας μια επανδρωμένη πτήση εντός του 2028, -το αργότερο-, που θα αποβιβάσει αστροναύτες στο έδαφός της, ένας Αμερικανός επιχειρηματίας «θησαυρίζει», πουλώντας εδώ και αρκετά χρόνια εκτάσεις στον μοναδικό φυσικό δορυφόρο της Γης, -τα λεγόμενα από πολλούς και… «σεληνόχαρτα»-, σε δεκάδες χιλιάδες μάλιστα ανθρώπους, που μόνο αφελείς δεν μπορούν να θεωρηθούν, το αντίθετο μάλιστα.
Πρόκειται για τον Ντένις Χόουπ, έναν 67χρονο που εδρεύει στη Νεβάδα. Και που αποδείχτηκε πολύ πιο πετυχημένος και από την προσδοκία που γεννά το… επίθετό του, που παραπέμπει στην ελπίδα. Ο Χόουπ σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και ψυχολογία σε κολέγιο της Καλιφόρνιας. Ποτέ δεν σχεδίαζε να γίνει «μεγιστάνας του διαστήματος», αλλά πάντα ήθελε να κάνει κάτι ασυνήθιστο, κάτι που να ξεχωρίζει.
Ήταν ένας φιλόδοξος, πλην μέτριος από πλευράς αποτελεσμάτων, πωλητής μεταχειρισμένων αυτοκινήτων το 1980, αλλά απότομα μετατράπηκε σε έναν εξαιρετικό μπίζνεσμαν, καθώς «σκαρφίστηκε» μια περίφημη, συνάμα νομότυπη επιχειρηματική ιδέα: «απέκτησε» ιδιοκτησιακά δικαιώματα όχι απλά σε «οικόπεδα», αλλά σε ολόκληρη την έκταση της Σελήνης και εν συνεχεία πουλώντας τα σε διάφορους αγοραστές, κατάφερε μέσα στα επόμενα χρόνια να «χτίσει» μια διόλου ευκαταφρόνητη περιουσία.
Ιδιοφυΐα ή απατεώνας;
Ο Χόουπ κατάφερε με την εντελώς απροσδόκητη, ιδιοφυή, -κατά πολλούς βεβαίως εξωφρενική αλλά και εξόφθαλμα παράνομη-, αυτή επιχειρηματική του δραστηριότητα να γίνει πρώτο θέμα στους New York Times, ενώ στο πελατολόγιό του υπάρχουν πρώην Πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως και αρκετοί σελέμπριτις, κάτι που «νομιμοποιεί» στα μάτια του κόσμου τη δράση του ως ένας πραγματικός μετρ στο χώρο του… “unreal estate”.
Η χρυσή ιδέα του Ντένις Χόουπ: Πώς ένας πρώην πωλητής μεταχειρισμένων αυτοκινήτων έστησε μια αυτοκρατορία πουλώντας οικόπεδα στη Σελήνη.
Συγκεκριμένα, τρεις διαδοχικοί ένοικοι του Λευκού Οίκου, οι Τζίμι Κάρτερ, Ρόναλντ Ρίγκαν και Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος, είναι οι διασημότεροι από τους πολιτικούς-πελάτες του Χόουπ. Κι αν και οι τρεις τους έχουν αποβιώσει, υπάρχουν τα εν ζωή και σε πλήρη ακμή της καριέρας τους, τρανταχτά ονόματα από το χώρο του θεάματος. Ανάμεσα τους Νικόλ Κίντμαν, Τζον Τραβόλτα, Τομ Κρουζ, Κλιντ Ίστγουντ, Τομ Χανκς και ο δημιουργός του Star Wars, Τζορτζ Λούκας. Και ακόμη η πασίγνωστη δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια Μπάρμπαρα Γουόλτερς, που έφυγε από τη ζωή το 2022, καθώς και πολλοί άλλοι ακόμα, που ενδεχομένως έχουν σκεφτεί τη Σελήνη ως μια πιθανή επόμενη κατοικία, -προφανώς για τους απογόνους τους-, και έσπευσαν προς τούτο να λάβουν από τώρα τα μέτρα τους.
Και όχι μόνο αυτοί, οι σε όλο τον πλανήτη επώνυμοι. Ο Χόουπ ισχυρίζεται ότι στους πελάτες του, με μεγάλες αγορές εκτάσεων, συμπεριλαμβάνονται ακόμα και ξενοδοχειακοί κολοσσοί, της εμβέλειας των Hilton και Marriott. Τους ιδιοκτήτες των οποίων μόνο για αφελείς δεν μπορεί να θεωρήσει κανείς.
Το «μυστικό»
Το μυστικό της επιτυχίας του όμως, βρίσκεται αλλού. Ξεκίνησε ένα εντυπωσιακό project όχι ακριβώς από το πουθενά, αλλά με μια νομική βάση. Μελετώντας, το 1980, την ισχύουσα Συνθήκη του ΟΗΕ για το διάστημα, οκτώ χρόνια μετά τις τελευταία επίσκεψη στη Σελήνη του ανθρώπου με το «Απόλλων 18», διαπίστωσε ότι πουθενά, σε κανένα σημείο της, δεν αναφερόταν κάτι σαφές για το εκεί ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ένα σημαντικό κενό, το οποίο ο πανούργος Χόουπ έσπευσε να εκμεταλλευτεί, αξιοποιώντας ένα «παραθυράκι» της αμερικανικής νομοθεσίας. Αν απευθύνει κάποιος μια ιδιωτική προσωπική αξίωση προς το κράτος και αυτή δεν απαντηθεί εντός του προβλεπόμενου χρονικού ορίου, τότε αυτομάτως θεωρείται πως γίνεται δεκτή.
Η ίδρυση της «Γαλαξιακής Κυβέρνησης»: Το δικό της Σύνταγμα, το εικονικό νόμισμα «Δέλτα» και οι ανέφικτες υποσχέσεις για γρήγορα διαστημικά ταξίδια.
Συνέταξε λοιπόν, ένα έγγραφο, δηλώνοντας την κυριότητα της Σελήνης, καθώς και οκτώ άλλων πλανητών και των δορυφόρων τους, καθώς και την πρόθεσή του να πουλήσει οικόπεδα επί αυτών. Κατάφερε να καταχωρίσει την αξίωσή του στο τοπικό Γραφείο της Κυβέρνησης των ΗΠΑ στο Σαν Φρανσίσκο, μετά από αρκετές προσπάθειες. Όπως περιγράφει στην ιστοσελίδα του, Lunar Embassy, «το 1980, ο πολύ έξυπνος, νεαρός και όμορφος κύριος Ντένις Χόουπ, ενθυμούμενος τον Νόμο περί Οικιστικής Κατοικίας του 1862, όταν η Δύση εποικιζόταν, πήγε στο τοπικό Γραφείο της Κυβέρνησης των ΗΠΑ για μητρώα διεκδικήσεων, στην έδρα της Κομητείας του Σαν Φρανσίσκο και υπέβαλε αξίωση για ολόκληρη την επιφάνεια της Σελήνης, καθώς και για την επιφάνεια όλων των άλλων οκτώ πλανητών του ηλιακού μας συστήματος και των φεγγαριών τους (εκτός από τη Γη και τον Ήλιο)». Δεν πήρε απάντηση, οπότε θεώρησε αυτόματα τον εαυτό του ιδιοκτήτη τους. Και προχώρησε αμέσως, στο επόμενο βήμα.
Στις 22 Νοεμβρίου 1980 κατέθεσε δήλωση κυριότητας ολόκληρης της σεληνιακής επιφάνειας, καθώς και των επιφανειών άλλων πλανητών στο ηλιακό σύστημα και των δορυφόρων τους, εξαιρουμένης της Γης και του Ήλιου. Στη συνέχεια, έστειλε αντίγραφα της δήλωσης στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη και στη σοβιετική κυβέρνηση, ζητώντας τους να εγείρουν τυχόν νομικές αντιρρήσεις στον ισχυρισμό του.
Το περίφημο άρθρο 2 της Συνθήκης
«Δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ ότι υπήρχε πολλή αζήτητη περιουσία εκεί πάνω», είπε σε κατοπινή του συνέντευξη, διευκρινίζοντας: «Το άρθρο 2 της Συνθήκης ορίζει ότι “το διάστημα, συμπεριλαμβανομένης της Σελήνης και άλλων ουράνιων σωμάτων, δεν μπορεί να υπόκειται σε εθνική ιδιοποίηση μέσω κυριαρχίας, χρήσης, κατοχής ή άλλων μέσων”». Η διάταξη αυτή αποτελεί τη βάση για την απαγόρευση στις χώρες να διεκδικούν την κυριότητα της Σελήνης.
Ο Χόουπ έδωσε τη δική του ερμηνεία. Ότι αφού δεν αναφέρονται ρητώς στη Συνθήκη οι ιδιώτες, αυτό σημαίνει πως θα μπορούσαν να διεκδικήσουν εκτάσεις, προσθέτοντας: «Επειδή ο ΟΗΕ δεν απάντησε στη δήλωση, δεν σημαίνει ότι κατέχεις την έκταση. Πρέπει και να την δηλώσεις. Λοιπόν, εγώ προχώρησα με δέουσα επιμέλεια, αν ήθελαν και οι όποιοι άλλοι έπρεπε να είχαν κάνει τη δική τους δήλωση».
Φυσικά οι επιστολές του οδηγήθηκε στον κάλαθο των αχρήστων ή απευθείας στον καταστροφέα εγγράφων. Δεν του έδωσαν καμμιά απάντηση. Ο Χόουπ όμως, υποστηρίζει ότι, εφόσον κανείς, ούτε ο ΟΗΕ, ούτε η δική του χώρα ούτε η Σοβιετική Ένωση δεν του απάντησαν στην δήλωση/αξίωσή του, αυτό σημαίνει ότι ποτέ δεν την έχουν αρνηθεί, άρα ο ίδιος κατέχει νόμιμα τη Σελήνη, το έδαφος και τα ορυκτά της.
Υποθέτοντας λοιπόν, ότι η (τριπλή) έλλειψη απάντησης αποτελούσε σιωπηρή έγκριση για το σχέδιό του, ο Χόουπ έκτοτε αυτό-πλασάρεται ως ο νόμιμος ιδιοκτήτης της Σελήνης και οκτώ άλλων πλανητών στο ηλιακό σύστημα, και συντάσσει συμβόλαια, πουλώντας τις εκτάσεις αυτές.
Έξι εβδομάδες μετά, άρχισε να πουλάει οικόπεδα ενός στρέμματος στη Σελήνη προς 19,95 δολάρια έκαστο, επιπλέον μιας αμοιβής διαχείρισης για το συμβόλαιο.
Ανενεργοί νόμοι και αποτυχία διώξεων: Γιατί οι κυβερνήσεις αδυνατούν να σταματήσουν τη δράση του Χόουπ, με μόνη εξαίρεση την Κίνα.
Όσο κι αν όλο αυτό το «κατασκεύασμα» μοιάζει να ακροβατεί ανάμεσα στην έστω και νομότυπη αυθαιρεσία μέχρι την «καραμπινάτη» απάτη, χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη, δεκάδες χιλιάδες επώνυμοι και ανώνυμοι, έσπευσαν να αγοράσουν εκτάσεις στη Σελήνη και σε άλλα ουράνια σώματα. Για την ακρίβεια βέβαια, αγόρασαν τίτλους ιδιοκτησίας οικοπέδων, κατά πάσα βεβαιότητα μηδενικού αντικρίσματος.
Η πρώτη σκέψη
Ο Χόουπ έχει δηλώσει ότι σκέφτηκε για πρώτη φορά την ιδέα να διεκδικήσει τη Σελήνη κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής με το αυτοκίνητο του στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Μετά τις αναπάντητες δηλώσεις ιδιοκτησίας, ξεκίνησε να πουλάει σεληνιακά οικόπεδα από το γραφείο του και αργότερα μετέφερε την επιχείρησή του στο διαδίκτυο, καθώς αυτό αναπτυσσόταν. Αγνοώντας παντελώς τις αντιδράσεις, αν δηλαδή θα τον πουν τρελό ή απατεώνα, δήλωνε σε όποιον τον ρωτούσε τι δουλειά κάνει, εντελώς απλοϊκά: «Πουλάω τη Σελήνη».
Το 1982 ίδρυσε την προαναφερθείσα “Lunar Embassy”, την «Πρεσβεία της Σελήνης», στην πραγματικότητα μια εταιρεία, η οποία έκτοτε πουλάει τις σεληνιακές εκτάσεις στους ενδιαφερόμενους. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, επεκτάθηκε στις πωλήσεις εκτάσεων στον Άρη και την Αφροδίτη και μετά και στους άλλους πλανήτες.
Αργότερα, το 2004, ίδρυσε και συγκρότησε και την… «Γαλαξιακή Κυβέρνηση», η οποία, πάντα όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, κυβερνά το σεληνιακό έδαφος, που -υποτίθεται- ότι κατέχει, έχοντας και… διπλωματικές σχέσεις με πάνω από 30 κυβερνήσεις του κόσμου. Αυτή η «Κυβέρνηση» έχει το δικό της «Σύνταγμα», επικυρωμένο από το δικό της «Κοινοβούλιο», αλλά και από 173.562 ιδιοκτήτες εκτάσεων εκτός Γης, ακόμη και ένα γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
Η Γαλαξιακή Κυβέρνηση δημιούργησε και δικό της «νόμισμα», το οποίο ονομάστηκε «Δέλτα». Ο δε Χόουπ επιχείρησε να πείσει ακόμα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να το αναγνωρίσει, ώστε να μπορεί να ανταλλάσσεται ευκολότερα με συμβατικά νομίσματα. Φυσικά το αίτημά του δεν έγινε αποδεκτό, καθώς θα σήμαινε αναγνώριση του ιδιωτικού συστήματος που ανέπτυξε.
Κάθε άτομο που αγοράζει ένα σεληνιακό οικόπεδο από τον Χόουπ λαμβάνει ένα ειδικό χρυσό ανάγλυφο πιστοποιητικό και το δικαίωμα ψήφου σε τυχόν μελλοντικές εκλογές εντός αυτού του συστήματος διακυβέρνησης της Σελήνης.
Μπορεί όλα αυτά να φαίνονται αστεία έως παιδαριώδη, ωστόσο καμιά αρχή ούτε στις ΗΠΑ είτε οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη όπου η… «σεληνιακή πρεσβεία» πουλάει εκτάσεις, δεν έχει στο παραμικρό θίξει τον Χόουπ, που συνεχίζει την εξαιρετικά προσοδοφόρα για τον ίδιο, δράση του. Πλην μόνο της Κίνας.
Προσοδοφόρα δουλειά
Πόσο προσοδοφόρα; Εδώ και η επιστήμη ακόμα «σηκώνει τα χέρια ψηλά». Η αλήθεια είναι ότι αρχικά, ο πιο πολύς κόσμος ήταν δύσπιστος απέναντι στο εγχείρημα του Χόουπ, όμως, καθώς τα χρόνια περνούσαν και το ενδεχόμενο μετακόμισης, στο απώτερο βεβαίως μάλλον, για τον ανθρώπινο πληθυσμό σε άλλους πλανήτες άρχισε να συζητείται, για πολλούς λόγους, ολοένα και πιο σοβαρά, συν το ότι ουδεμία αρχή άγγιζε την επιχείρηση του Χόουπ για παρανομίες, όπως η πώληση ανύπαρκτων τίτλων ιδιοκτησίας, τόσο γιγαντωνόταν η Lunar Embassy, όπως και η προσωπική περιουσία του πανούργου επιχειρηματία.
Σύμφωνα με το Politico, από το 2019, τα κέρδη του Χόουπ από την Lunar Embassy ανέρχονταν σε τουλάχιστον 12 εκατομμύρια δολάρια. Η δε εταιρεία του αποτιμάται σήμερα σε πάνω από 50 εκατ. δολάρια.
Η «Σεληνιακή Πρεσβεία» έχει προβληθεί ως επιχειρηματική δραστηριότητα στην τηλεόραση σε περισσότερες από 180 χώρες σε περίπου 80 διαφορετικά τηλεοπτικά κανάλια, συμπεριλαμβανομένων των CNN, NBC και BBC.
Το φθηνότερο οικόπεδο σεληνιακής γης που διατίθεται μέσω της Lunar Embassy, πάντα ανά στρέμμα, κοστίζει σήμερα 34,99 δολάρια. Στους αγοραστές επιτρέπεται, η αγορά έως και 20 στρεμμάτων, στην «προνομιακή» τιμή των 604,80 δολαρίων. Σκόπιμα, οι τιμές του Χόουπ σχεδιάστηκαν τόσο χαμηλά, ώστε να κάνουν την «ιδιοκτησία» της σεληνιακής γης προσβάσιμη σε απλούς πελάτες.
Βεβαίως, δεν έχουν όλες οι εκτάσεις της Σελήνης την ίδια αξία πώλησης. Για μια τοποθεσίας π.χ. κοντά στο σημείο όπου το Chandrayaan-3, το ινδικό σεληνιακό σκάφος, προσγειώθηκε τον Αύγουστο του 2023, η τιμή ανεβαίνει στα 49,99 δολάρια/στρέμμα ή 999,80 δολάρια για 20 στρέμματα.
Στην ίδια τιμή πάντως, παρότι απέχουν από τη Γη πολύ περισσότερο απ’ ό,τι η Σελήνη, πωλούνται μέσω της ιστοσελίδας διαθέσιμα οικόπεδα στον Ερμή, την Αφροδίτη και τον Άρη. Η πλέον «προκλητική» επενδυτικά πρόταση αγοράς, αφορά την «ευκαιρία», όπως προβάλλεται από την Lunar Embassy, να αγοράσει κανείς ολόκληρο τον Πλούτωνα αντί (μόλις) 250.000 δολαρίων.
«Η περιουσία σας συνοδεύεται από Μεταλλευτικά Δικαιώματα», εξηγεί ο ιστότοπος της Σεληνιακής Πρεσβείας. «Σε περίπτωση που εξορύσσετε την περιουσία σας με σκοπό το κέρδος, το 10% των εσόδων σας θα καταβληθεί στην Γαλαξιακή Κυβέρνηση για ανθρωπιστικά έργα εδώ στη Γη».
Ο Χόουπ ισχυρίζεται ότι η εταιρεία του έχει πάνω από έξι εκατομμύρια πελάτες που έχουν αγοράσει εκτάσεις, -δηλαδή τίτλους ιδιοκτησίας, προφανώς χωρίς αντίκρισμα-, και πλέον κατέχουν 611 εκατομμύρια στρέμματα έκτασης στη Σελήνη, 325 εκατ. στρέμματα στον Άρη και συνολικά 125 εκατ. στρέμματα στην Αφροδίτη, την Ιώ (έναν από τους δορυφόρους του Δία) και τον Ερμή. Επίσης, ότι κάποια στιγμή στο παρελθόν πουλούσε τον αδιανόητο αριθμό των 1.500 σεληνιακών ακινήτων την ημέρα. Ακόμα κι αν όλες αυτές οι αγορές γίνονταν για το φθηνότερο στρέμμα εδάφους, θα οδηγούσε σε εισπράξεις πάνω από 50.000 δολάρια ημερησίως.
Οι αγοραστές προέρχονται από όλες τις ηλικιακές ομάδες. Ο νεότερος είναι ένα μόλις δίχρονο παιδί από τη Γερμανία και ο μεγαλύτερος είναι 97 ετών. Ο Χόουπ καυχάται εξάλλου, ότι 1.800 μεγάλες εταιρείες έχουν αποκτήσει τεράστιες εκτάσεις της Σελήνης από την Lunar Embassy, πλην των πολικών περιοχών τις οποίες έχει θέσει εκτός των πωλούμενων εδαφών.
Χωρίς τέλος τα αδιανόητα
Κι αν πολλά -αν όχι όλα- από τα παραπάνω φαντάζουν από πρωτοφανή έως αδιανόητα, εκεί που η φαντασία συναντά την αστειότητα είναι στο πώς οι ιδιοκτήτες σεληνιακών εδαφών θα μπορούσαν, κατά τον Χόοουπ, να επισκέπτονται τις ιδιοκτησίες τους. Το 2009, η Γαλαξιακή Κυβέρνηση κατοχύρωσε, με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μάλιστα, ένα διαστημόπλοιο -Γαλαξιακό Λεωφορείο-, που θα μπορεί να ταξιδέψει στη Σελήνη σε… 30 λεπτά !). Βεβαίως, οι επανδρωμένοι διαστημικοί πύραυλοι που έχουν φτάσει στη Σελήνη χρειάζονταν και ακόμα χρειάζονται έως και τρεις ημέρες για να φτάσουν εκεί. Η τότε ανακοίνωση της Γαλαξιακής Κυβέρνησης, ανέφερε πως αυτές οι πτήσεις θα μπορούσαν να ξεκινήσουν ήδη από το 2020, μια ακόμα κωμική πτυχή. Αποκορύφωμα, η προαναγγελία του Χόουπ ότι, όταν η υπηρεσία μεταφοράς με λεωφορείο τεθεί σε λειτουργία, θα κατασκευάσει μια πυραμιδική πόλη στη Σελήνη που θα στεγάζει 70.000 ανθρώπους. Κατασκευή ύψους 2,5 χιλιομέτρων, έκτασης 5,8 δισεκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων κατοικήσιμου χώρου (!!!).
Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι ο Χόουπ δεν είναι ο πρώτος που διεκδίκησε την κυριότητα της Σελήνης, ούτε καν ο δεύτερος ή ο τρίτος. Στην πραγματικότητα, πολλοί έκαναν αυτό εδώ και εκατοντάδες χρόνια, με τον παλαιότερο ισχυρισμό να αφορά την γερμανική οικογένεια Γιούργκεν από τη Γερμανία, το 1756.
Τον «αδειάζουν», αλλά δεν τον αγγίζουν
Όπως είναι λογικό, πολλοί ειδικοί στο διαστημικό δίκαιο, «αδειάζουν» τον Χόουπ. Η Τάνια Μάσον-Σβαν, αναπληρώτρια διευθύντρια του Διεθνούς Ινστιτούτου Διαστημικού Δικαίου, δήλωσε στο National Geographic ότι οι Συνθήκες του ΟΗΕ για το διάστημα ισχύουν όχι μόνο για τις χώρες, αλλά και για τους ανθρώπους, καθιστώντας άκυρους τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς του επιχειρηματία.
Ο δε Φρανς φον ντερ Ντανκ, ο παγκοσμίως θεωρούμενος κορυφαίος ειδικός σε θέματα διαστημικού δικαίου υπερθεμάτισε, έχοντας περιγράψει την αυτοανακηρυγμένη ιδιοκτησία της Σελήνης και των πλανητών του ηλιακού συστήματος από τον Χόουπ ως «κούφιο ισχυρισμό ή απάτη».
Γιατί όμως, τότε, ο Χόουπ δεν αντιμετωπίζεται ως ένας κλασικός απατεώνας που εξαπατά με ψεύτικους ισχυρισμούς και ανύπαρκτους, επί της ουσίας, τίτλους ιδιοκτησίας, αφελείς αγοραστές;
Η «γκρίζα» περιοχή
Γιατί υπάρχει μια εξόχως «γκρίζα περιοχή» είναι η απάντηση. Παρότι οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι οι ισχυρισμοί, άρα και οι δραστηριότητες του Χόουπ είναι εντελώς παράνομες, ο Χένρι Χέρτζφελντ, διαστημικός αναλυτής στο Ινστιτούτο Διαστημικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου George Washington, εξήγησε στο CNN ότι η Συνθήκη του 1967 είναι μη εκτελεστή και επομένως αυτά που πράττει ο Χόουπ είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν από νομικής πλευράς.
Τούτο, όντως επιβεβαιώνεται και στην πράξη. Διάφορες κυβερνήσεις έχουν προσπαθήσει να μηνύσουν τον Χόουπ. Απέτυχαν. Η Γερμανία και η Σουηδία προσπάθησαν να στοιχειοθετήσουν κατηγορία εναντίον του για απάτη, αλλά αποσύρθηκαν και από τις δύο υποθέσεις, καθώς προέκυψαν ζητήματα δικαιοδοσίας και επιβολής του νόμου. Η Κίνα ωστόσο, αντέδρασε διαφορετικά. Η Πρεσβεία της Σελήνης είναι απαγορευμένη στην Κίνα, με την κατηγορία της «κερδοσκοπίας και της… τρέλας». Μια ενδιαφέρουσα επιλογή λέξεων.
Ένα ασυνήθιστο νομικό επιχείρημα έγινε μέρος της έφεσης του Χόουπ. Στους πελάτες δεν προσφερόταν ένα συμβατικό ακίνητο με την έννοια που αναγνωρίζεται από το δίκαιο της χερσαίας ιδιοκτησίας. Αγόραζαν πιστοποιητικά με βάση το σύστημα δηλούμενης ιδιοκτησίας της εταιρείας του.
Συλλεκτικό αναμνηστικό
Ο Ντένις Χόουπ κατοικεί εδώ και χρόνια στη Νεβάδα, με την σύζυγό του και τα 3 παιδιά τους. Πλην της επιχείρησης του αποφεύγει την περαιτέρω δημόσια έκθεση, ζώντας ήσυχα και απολαμβάνοντας τα αγαθά που του προσφέρει μια έξυπνη ιδέα. Καθώς είναι βέβαιο, ότι ελάχιστοι από τους πελάτες του θεωρούν, ότι με τα πάμφθηνα «σεληνόχαρτα» (ή άλλα «διαστημόχαρτα») που τους προσφέρει αποκτούν πραγματικά δικαιώματα στο φεγγάρι ή όπου αλλού. Σε κάτι που δεν υφίσταται και αυτό το γνωρίζουν. Εν γνώσει τους επομένως, αγοράζουν κάτι που δεν υπάρχει. Όμως, έχουν στα χέρια τους ή και σε περίοπτες θέσεις στα γραφεία ή τα σπίτια τους αυτούς τους «τίτλους» της «Σεληνιακής Πρεσβείας», προφανώς ως ένα αναμνηστικό δώρο, κάπου και πρωτότυπο και που κάποτε ίσως γίνει και συλλεκτικό.
Από την άλλη το επιχειρηματικό ταξίδι του Χόουπ είναι ασυνήθιστο, αν όχι και μοναδικό. Ένας αυτοαποκαλούμενος ιδιοκτήτης της Σελήνης και του ηλιακού μας συστήματος, όχι μόνο επινόησε μια τρελή ιδέα, αλλά την έκανε και να λειτουργήσει, εξαιρετικά μάλιστα προσοδοφόρα. Η ιστορία του μας διδάσκει ότι η σκέψη έξω από τα συνηθισμένα μπορεί να οδηγήσει ανέλπιστα στην επιτυχία, ακόμα κι αν η αρχική ιδέα φαίνεται ασυνήθιστη και η εφαρμογή της στα όρια της παρανομίας. Σε κάθε περίπτωση, η πραγματικότητα δεν αλλάζει: ο Χόουπ έγινε πλούσιος με μια επιχείρηση που αποφέρει εκατομμύρια, πουλώντας «σεληνόχαρτα» χωρίς αντίκρισμα, παρά μόνο ίσως ψυχαγωγικό, αλλά και που κανείς δεν μπορεί νομικά, έως τώρα τουλάχιστον, να αμφισβητήσει…