–Χαίρετε, σήμερα θα σας διηγηθώ μία ωραία ιστορία από το πρόσφατο παρελθόν, κάπου εκεί στις αρχές του 2019, 4-5 μήνες πριν από τις εθνικές εκλογές. Και την θυμήθηκα τώρα γιατί είναι κάτι σαν deja vu αυτές τις ημέρες. Λοιπόν, πολλοί εξ ημών ενίοτε έπιναν ένα καφεδάκι με τον πρώην πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, πάντοτε στο φιλόξενο γραφείο του στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Όταν η συζήτηση ερχόταν στις επερχόμενες εθνικές εκλογές έλεγε (ο Προκόπης) κάτι σαν… ναι βρε παιδί μου, η ΝΔ θα έρθει πρώτο κόμμα αλλά ο Μητσοτάκης δεν παίρνει πάνω από 30%. Το αποτέλεσμα θα το θυμάστε όλοι, ήταν αυτοδυναμία με περίπου 38%. Το ίδιο έργο επαναλήφθηκε και το 2023, όπου ο Μητσοτάκης «έπαιρνε» 27% με 30% και τελικώς πήρε 40%. Μην ρωτάτε γιατί το έλεγε ο Προκόπης, ο Καραμανλής και όλη η «Ραφήνα», το 2019 αλλά και το 2023, γιατί ήταν (και είναι) ηλίου φαεινότερον. Οι άνθρωποι δεν γούσταραν ποτέ τον Μητσοτάκη και ήθελαν να χάσει, άλλωστε οι ίδιοι πήγαν με τον Τσίπρα το 2015, γι’ αυτό τον έναν (Παυλόπουλο) τον έκανε ΠτΔ και τον Καραμανλή τον είχε… κορώνα στο κεφάλι του, ο Αλέξης μας. Θέλω να είμαι ειλικρινής, οι άνθρωποι αυτοί, οι Καραμανλήδες, ή Καραμανλικοί (αν και δεν πιστεύω ότι υπάρχουν εδώ και χρόνια) ποτέ δεν τον γούσταραν και δεν το έκρυψαν. Εσχάτως, στράβωσε και ο Σαμαράς και αυτός λέει χοντράδες σήμερα για τον Μητσοτάκη αλλά και πάλι μου φαίνεται λάθος μεν, αλλά γούστο του, καπέλο του, έχει μία γνώμη και την λέει. Αυτό που είναι μάλλον ακατανόητο είναι ο τρόπος που εκδηλώνεται -τελευταίως και ως κλεφτοπόλεμος- και μιλάει ο Δένδιας. Έξυπνος, εστέτ, μορφωμένος και θεωρητικά αλλά και στο επαγγελματικό πεδίο (τις νομικές μπίζνες), ο Δένδιας δεν δικαιολογείται να το… πηγαίνει έτσι. Δηλαδή το να «τα χώσεις» στον Μεβλούτ Τσαβούσογλου μέσα στην Αγκυρα να το καταλάβω, παίρνεις βρε παιδάκι μου εθνικούς πόντους πίσω στην πατρίδα. Αλλά τώρα αυτά τα μπρος πίσω με τις παπάτζες για το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, τις παρέες με την Ακροδεξιά ή τους ολιγάρχες–εχθρούς της Ν.Δ. και τις ατάκες ότι ανησυχεί για τα ποσοστά του Μητσοτάκη στα γκάλοπ κάπου… δεν πάνε. Και δεν του πάνε. Γιατί αν δεν καταλάβατε ο Δένδιας αυτό που είπε προ ημερών είναι ότι δήθεν ανησυχεί που έχει χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά η Ν.Δ.
Πίεση… λάθη
-Είπαμε και χθες ότι ίσως την τελευταία περίοδο ο Νίκος Δ. αισθάνεται μία πίεση γιατί δεν δείχνει να προχωράει το σενάριο της «εν κινήσει αλλαγής» αρχηγού στη Ν.Δ. Προσωπικά, εκείνο το «εν κινήσει» μου φαινόταν ωχρό εξ αρχής. Τώρα προέκυψε και η άλλη εκδοχή, της κανονικής διαδοχής όταν τελειώσει ο Μητσοτάκης μετά από μία (ή μισή) ακόμη θητεία. Και εκεί θα βρει μπροστά του… άλλα μοντέλα πολιτικών (όχι στα κιλά μοντέλα ε;) όπως ο Πιερρακάκης, ίσως και άλλους. Αλλά c’ est la vie, που λένε οι Γάλλοι. Τέλος πάντων να ‘χαμε να λέγαμε, εγώ σκέψεις και κουτσομπολιά λέω σε μία παραπολιτική στήλη, μην τα δένετε. Είδα χθες ότι στον Νίκο μας την ψιλοέπεσε ο Λαζαρίδης και ο Φεύγας, δύο στελέχη της Ν.Δ., σιγά τα ωά, δεν έγινε και κάτι, μετά το μαλάκωσε και ο εκπρόσωπος Παύλος και όλα καλά. Πάμε παρακάτω…
Επίσκεψη στις πλημμύρες
-Πάμε στα τρέχοντα θέματα τώρα, ο πολύπαθος Έβρος δοκιμάζεται αυτές τις μέρες από τη σημαντική άνοδο της στάθμης του ποταμού, λόγω του ότι φούσκωσε ο Άρδας από τα χιόνια που λιώνουν στη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα να “πνίξει” χωριά και καλλιέργειες στο βόρειο κομμάτι νομού. Ο Κ.Μ που θα βρίσκεται με κλιμάκιο υπουργών στον νομό για το “γαλάζιο” προσυνέδριο της Αλεξανδρούπολης θα αναπροσαρμόσει το πρόγραμμά του και θα επισκεφθεί κάποιες από τις πληγείσες περιοχές, διότι μετά τις φωτιές ήρθαν οι πλημμύρες.
Ο Ρούμπιο στην Αθήνα την άνοιξη
-Ενδιαφέρον μενού θα έχει η συνάντηση του Γεραπετρίτη με τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο που θα γίνει είτε αργά σήμερα (ώρα Ελλάδος), ή ακόμα και προς Πέμπτη, ανάλογα με το κυλιόμενο πρόγραμμα του Αμερικανού αξιωματούχου. Αυτό που μαθαίνω είναι ότι σχεδιάζεται ο Ρούμπιο να έρθει μέσα στην άνοιξη για τον ελληνοαμερικανικό στρατηγικό διάλογο στην Αθήνα, θα έλεγα από το Πάσχα και μετά. Προφανώς, με τον Γεραπετρίτη θα συζητήσουν όλα τα ανοιχτά θέματα, από τις περιφερειακές εξελίξεις και την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και επαγωγικά το Ιράν, έως τα θέματα διμερούς ενδιαφέροντος. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι φαίνεται η πόρτα του State Department είναι ανοιχτή, αν και εγώ βρίσκω πολύ ενδιαφέρον ότι εκλήθη στην Ουάσιγκτον, ενώ ο Γεραπετρίτης ήταν πριν από έναν μήνα στις ΗΠΑ και μίλησαν τηλεφωνικά.
Ο νέος κατώτατος μισθός
-Στο Υπουργικό του Μαρτίου, είπε χθες ο Κ.Μ από τη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής, ότι θα έρθει το νομοσχέδιο για τον νέο κατώτατο μισθό που θα ισχύει από 1ης Απριλίου. Με βάση τα ως τώρα δεδομένα, από τα σημερινά 880 κάποιοι εκτιμούν ότι θα μπορούσε να πάει και στα 930 ευρώ (μικτά), ενώ έχουν αλλάξει και οι φορολογικές κλίμακες. Κάπως έτσι, θα έχει σχεδόν επιτευχθεί η προεκλογική δέσμευση Μητσοτάκη για κατώτατο στα 950 ευρώ το 2027 έναν χρόνο πριν τις εκλογές και μένει να φανεί πού θα “κάτσει η μπίλια” του χρόνου. Σημειωτέον, βέβαια, την αύξηση την πληρώνουν οι επιχειρήσεις.
Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ (δηλαδή κάπου στο 1981…)
-Στο εγχείρημα της διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ, εκτός από τον αειθαλή Πέτρο Λάμπρου, έχει εμπλακεί για τα καλά και ο Κώστας Λαλιώτης: παίρνει τηλέφωνα, κάνει ζυμώσεις, πιέζει για επιστροφές πρώην συντρόφων. «Έρχονται άλλα δύο κύματα διεύρυνσης» λέει σε συνομιλητές του, κάνοντας λόγο για γνωστούς νυν και πρώην βουλευτές αλλά και μεσαία στελέχη από όλη τη χώρα. «Μη μας πνίξουν μόνο, σύντροφε» του απαντούν σκωπτικά κάποιοι που βλέπουν ότι ανάμεσα στα ονόματα που ακούγονται είναι και στελεχάρες που έχουν προκαλέσει στο παρελθόν. Το επόμενο δεκαήμερο λογικά θα έχει ανακοινωθεί ο επόμενος γύρος των ονομάτων, λένε οι γνωρίζοντες. Ο ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης είναι πολύ κοντά αν και, όπως λέει, «με πιέζουν από το ΠΑΣΟΚ αλλά εγώ περιμένω τον Τσίπρα…». Το ίδιο και η Αθηνά Λινού που επίσης κάποιοι την θέλουν πίσω. Αντιθέτως, μαθαίνω ότι δεν είναι λίγοι όσοι βάζουν βέτο (όπως η Νίνα Κασιμάτη) για ενδεχόμενο επιστροφής του Γιάννη Ραγκούση. Ο Θάνος Μωραΐτης διαψεύδει ότι ενδιαφέρεται για τη θέση του περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος αλλά η αξιοπιστία του ελέγχεται. Βλέπετε είναι ο ίδιος που μία ημέρα πριν ορκιστεί υπουργός του Τσίπρα, διαβεβαίωνε ότι παραμένει ΠΑΣΟΚ. Σε κάθε περίπτωση η διεκδίκηση της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος απέναντι στον νυν περιφερειάρχη Νίκο Φαρμάκη είναι και δύσκολη και πέφτει μακριά. Οπότε πιθανότερο είναι να επιστρέψει ως υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας, απέναντι μάλιστα στη Χριστίνα Σταρακά η οποία δεν στήριξε Ανδρουλάκη στην εσωκομματική αναμέτρηση. Σταρακά και Μωραΐτης ήταν κολλητοί, αλλά τα έχουν σπάσει εδώ και πολύ καιρό. Σημειώνεται ότι τυχόν κάθοδος Μωραΐτη θα προκαλέσει αναταράξεις και στους άλλους υποψηφίους, όπως τους Δημήτρη Κωνσταντόπουλου, Γιώργου Καλλιακμάνη κ.α. Ο επίσης Αιτωλοακαρνάνας, πρώην υπουργός επί ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Κουρουμπλής λέγεται ότι προετοιμάζεται για την Δυτική Αθήνα, απέναντι στην Νάντια Γιαννακοπούλου και στον Λευτέρη Καρχιμάκη. Για εξισορρόπηση και προς τα δεξιά, στη Χ. Τρικούπη ακούγονται και ονόματα όπως του Γιώργου Κύρτσου, ο οποίος τελευταία αποθεώνει με αναρτήσεις του τον Νίκο Ανδρουλάκη με τον οποίο διατηρεί προσωπικές σχέσεις, ενώ έχουν πέσει δίαυλοι και προς στελέχη όπως η Ζέφη Δημαδάμα ή της επιρροής του Ανδρέα Λοβέρδου. Όλοι παραδέχονται πάντως ότι η αμφίπλευρη διεύρυνση θα μπατάρει, καθώς έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια προς το κέντρο-κεντροδεξιά.
Τα μάτια στον Αλέξη
-Τα μάτια και τα αυτιά των Πασόκων πάντως είναι σταθερά στραμμένα στον Αλέξη Τσίπρα, αναμένοντας τις αποφάσεις του. Άλλοι εκτιμούν ότι θα το πάει για Σεπτέμβρη, άλλοι Μάιο, κάποιοι ότι μπορεί και να μην κάνει καν κόμμα! «Γιατί να το κάνει; Για να έρθει τέταρτος;» υποστηρίζουν κυρίως Ανδρουλακικοί. Συμφωνούν όλοι όμως πως «δεν θα κάνει και σπουδαία πράγματα» καθώς στην πρωθυπουργισιμότητα είναι πιο κάτω και από τον Ανδρουλάκη. «Μετά το Παλλάς κανείς στο ΠΑΣΟΚ δεν θεωρεί ελκυστικό προϊόν τον Τσίπρα» λένε και φέρνουν ως παράδειγμα τον Χάρη Καστανίδη που παρότι δέχθηκε αφόρητες πιέσεις να παραστεί στην παρουσίαση της Ιθάκης στη Θεσσαλονίκη δεν πήγε, ούτε επέτρεψε σε δικούς του να πάνε,. Όπως και τον Αντώνη Σαουλίδη που παρότι φλέρταρε με το κόμμα Τσίπρα, πήγε και στην πίτα Ανδρουλάκη και τελευταία ανεβάζει αναρτήσεις διαρκώς για ΠΑΣΟΚ. Όσο για τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα που πολλοί βλέπουν ότι αλληθωρίζει προς Τσίπρα, έμπειρος κομματικός που τον γνωρίζει καλά προβλέπει: «Ο Κουρέτας θα ακολουθήσει τον δρόμο του Αρναουτάκη και την επόμενη φορά θα κατέβει υποψήφιος και με την στήριξη της ΝΔ».
Greece… first
-Στην Υπουργική Σύνοδο που διοργάνωσαν στο Donald J. Trump Institute of Peace, ο Λευκός Οίκος και το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ (NEDC) με θέμα «Transatlantic Gas Security Summit», μαθαίνω πως συνέβη το εξής παράδοξο. Στην κοινή δήλωση των χωρών που συμμετέχουν, κατά «παράβαση» της αλφαβητικής σειράς του πρωτοκόλλου, η Ελληνική Δημοκρατία ήταν πρώτη σε αναφορά, κάτι που δείχνει την αναγνώριση των Αμερικανών στην κυβέρνηση για όσα έχει κάνει στον τομέα της ενέργειας. Μάλιστα, ο ΥΠΕΝ Παπασταύρου είχε θέση στο κεντρικό τραπέζι της εκδήλωσης μαζί με τους Υπουργό Εσωτερικών και Ενέργειας των ΗΠΑ και γνώριμους μας πλέον, Doug Burgum και Chris Wright, τα αφεντικά της Cheniere Energy και Venture Global, Jack Fusco και Mike Sabel, την Γενική Διευθύντρια Ενεργειας, Ditte Juul Jorgensen, και την Πρέσβειρα των ΗΠΑ στη χώρα μας, Κίμπερλυ Γκιλφοιλ.
Ποιοι θα πάρουν λεφτά από τον Αναπτυξιακό
–Έξι καθεστώτα του αναπτυξιακού νόμου έχουν μπει στο pipeline του υπ. Ανάπτυξης για την προκήρυξή τους επόμενους μήνες. Τα δύο, που επιβεβαιώθηκαν κατά τη χθεσινή ενημέρωση του συμβουλίου οικονομικής πολιτικής, είναι η «Επιχειρηματική εξωστρέφεια», που θα αφορά βιομηχανικές, τουριστικές και μεταποιητικές επενδύσεις που στοχεύουν σε νέες αγορές, και η «Κοινωνική Επιχειρηματικότητα και Χειροτεχνία», που στοχεύει στη στήριξη των Κοιν.Σ.Επ., των συνεταιρισμών και των πολύ μικρών επιχειρήσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στη γυναικεία επιχειρηματικότητα στην περιφέρεια. Από εκεί και έπειτα δρομολογείται η προκήρυξη νέων κύκλων σε δύο «βαριά» καθεστώτα με μεγάλη ζήτηση: τη «Μεταποίηση – Εφοδιαστική Αλυσίδα» για την ενίσχυση παραγωγικών μονάδων και logistics, και «Αγροδιατροφή – Πρωτογενής Παραγωγή & Μεταποίηση» για τη στήριξη του αγροτικού τομέα. Τέλος, είναι και δύο τομείς που ο ίδιος ο υπ. Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος έχει θέσει σε προτεραιότητα για ενίσχυση. Ο πρώτος είναι οι επενδύσεις σε εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, και ο δεύτερος οι επενδύσεις σε αμυντική τεχνολογία και Βιομηχανία.
Διπλό δικαστικό «μπλόκο» σε τουριστική επένδυση στη Σύρο
-Με τους επενδυτές να έχουν στραφεί ειδικά τα τελευταία 2-3 χρόνια σε λιγότερο πολυσύχναστους τουριστικούς προορισμούς, κάτοικοι και φορείς φαίνεται ότι πλέον στηλώνουν τα… πόδια στα νέα projects έστω κι αν αυτά υπόσχονται να αναβαθμίσουν σε 5 αστέρων το τουριστικό τους προϊόν. Αυτή είναι και η περίπτωση της επένδυσης που προωθεί ο όμιλος Μπερζάουι, με ελληνολιβανέζικα κεφάλαια στη Σύρο, και βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με διπλό δικαστικό «μπλόκο». Το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου κατέθεσε αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ε΄ Τμήμα) καθώς και αίτηση ακυρώσεως και αίτηση Αναστολής ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, ζητώντας να ακυρωθεί η κατασκευή του «Σύνθετου Τουριστικού Καταλύματος» στην περιοχή του Χαρασώνα, να ακυρωθούν οι οικοδομικές άδειες που εκδόθηκαν από την ΥΔΟΜ Σύρου – Ερμούπολης για την περιοχή, και να ανασταλεί η εκτέλεση των οικοδομικών αδειών, έως την έκδοση απόφασης επί της αίτησης ακύρωσης. Ο πυρήνας της νομικής επιχειρηματολογίας των φορέων εστιάζει, όπως αυτοί υποστηρίζουν, στην έλλειψη Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων /Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων, στην αντίθεση του σχεδίου με τις χρήσεις γης του υπό εκπόνηση Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου, στην έλλειψη προσώπου των γηπέδων σε δημόσια κοινόχρηστη οδό, και στη de facto «ιδιωτική πολεοδόμηση» εκτός θεσμικού σχεδιασμού.
Με αίτημα για «στρατηγική επένδυση»
-Ο όμιλος Μπερζάουι έχει δραστηριότητα δεκαετιών στον ξενοδοχειακό κλάδο και το real estate, στις Κυκλάδες, κυρίως σε Μύκονο και Σύρο, αλλά και άλλους κορυφαίους προορισμούς ανά την Ελλάδα τόσο με τη διαχείριση ιδιόκτητων ακινήτων αλλά και ακινήτων τρίτων σε Σαντορίνη, Ιο, Πάρο, Κρήτη, Κέρκυρα, Πόρτο Χέλι κ.α. αλλά και την Αθηναϊκή Ριβιέρα. Για ένα επιμέρους τμήμα του οικιστικού σχεδίου, η εταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΣΠΙΤΙΑ Α.Ε. που συνδέεται με τον όμιλο Μπερζάουι έχει αιτηθεί την ένταξη του σε καθεστώς «στρατηγικής επένδυσης» (μέσω ΕΣΧΑΣΕ) σύμφωνα με το οποίο επιχειρεί να κατασκευάσει ένα σύνθετο τουριστικό κατάλυμα με ξενοδοχείο δυναμικότητας 166 κλινών και 69 Τουριστικές Επιπλωμένες Κατοικίες (ΤΕΚ) δυναμικότητας 249 κλινών, δομημένης επιφάνειας άνω των 20.000 τ.μ. σε έκταση 531.251 τ.μ προερχόμενης -κατά τους ισχυρισμούς της- από «συνένωση» 56 επιμέρους ιδιοκτησιών», όπως επισημαίνουν από το Παρατηρητήριο για το project αρχικού προϋπολογισμού 75,9 εκατ. ευρώ. Στην ευρύτερη περιοχή ο ελληνολιβανέζικος όμιλος έχει προχωρήσει ήδη με την κατασκευή, από την προηγούμενη δεκαετία, των πρώτων βιλών που έχουν πουληθεί σε Έλληνες αλλά και ξένους αγοραστές από Λίβανο, Αίγυπτο, Γαλλία κ.ά. Η οικογένεια συνδέεται ιδιοκτησιακά, μεταξύ άλλων, με το Casa Del Mar Mykonos Seaside Resort στη Μύκονο, το οποίο ήταν και το πρώτο χρονικά εγχείρημα, αλλά και το νεότερο Castro Hotel Syros σε ένα διατηρητέο του 19ου αιώνα, πέραν και της δραστηριότητάς της στο κομμάτι της εστίασης.
Το Sinokor effect και οι Έλληνες που κερδίζουν εκατομμύρια
-Η Sinokor Maritime έχει ξεφύγει από το επίπεδο μιας εταιρείας που αγοράζει VLCC και έχει μετατραπεί σε επενδυτικό τυφώνα στην παγκόσμια ναυτιλία. Στην περίπτωση της Sinokor οι Έλληνες πλοιοκτήτες βρίσκονται στις πρώτες γραμμές του παιχνιδιού, χωρίς να χρειάζεται να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι. Είχαν προνοήσει να επενδύσουν στα υπερ δεξαμενόπλοια -VLCC και τώρα μετράνε το cash που ρέει άφθονο. Μέσα σε λίγους μήνες, ο νοτιοκορεατικός κολοσσός έχει συγκεντρώσει 24% του spot στόλου VLCC – ένα ποσοστό που σε άλλες εποχές θα ήταν αδιανόητο για έναν μόνο παίκτη. Και ποιος εκμεταλλεύεται αυτή την καταιγίδα; Οι Έλληνες πλοιοκτήτες οι οποίοι κεφαλαιοποιούν τις υψηλές τιμές, πουλώντας mid-aged πλοία σε ένα αγοραστικό κύμα που σπάνια επαναλαμβάνεται. Η Dynacom, η Capital Group του Μαρινάκη, η Delta Tankers του Διαμαντίδη, η Hellas Chandris, η Kyklades Maritime του Αλαφούζου, η TMS Tankers του Οικονόμου, η Pantheon Tankers της Άννας Αγγελικούση και άλλοι πουλάνε στρατηγικό κεφάλαιο, αξιοποιώντας την έλλειψη διαθέσιμων mid-aged VLCC και «το θέλω» ενός ξένου κολοσσού που επιθυμεί να ελέγξει το παιχνίδι. Το ελληνικό χρήμα, όπως πάντα, ξέρει στη ναυτιλία να κάθεται στο σωστό τραπέζι και να φεύγει με το μεγαλύτερο μερίδιο. Η Sinokor, με την αγορά VLCC από Έλληνες, δημιουργεί στρατηγική εξάρτηση. Οι Έλληνες πουλάνε αλλά ταυτόχρονα κρατούν τα κλειδιά του παιχνιδιού, καθώς παραμένουν οι βασικοί suppliers που μπορούν να επηρεάσουν τον παγκόσμιο στόλο.
Ναύλοι έως και 173.000 δολάρια την ημέρα!
-Μένω στο θέμα των υπερδεξαμενόπλοιων με βάση αυτή τη φορά τις ναυλώσεις. Έχουμε και λέμε. Η αγορά των VLCC ξαναπαίρνει μπροστά και αυτή τη φορά οι ελληνικών συμφερόντων εταιρείες είναι στην πρώτη γραμμή. Παρά την αργία του Σεληνιακού Νέου Έτους στην Άπω Ανατολή, τα επίπεδα ναύλων όχι μόνο άντεξαν αλλά κινήθηκαν ανοδικά, όπως επισημαίνουν οι αναλυτές της Baltic Exchange. Στη γραμμή Δυτική Αφρική–Κίνα, η κινεζική Unipec έκλεισε το Irini N Lemos χωρητικότητας 319.000 dwt ναυπηγημένο το 2019, πλοίο της ελληνικής Enesel των Αντώνη και Φίλιππου του Νικολάου Λαιμού, έναντι 163.000 δολάρια ημερησίως. Το προηγούμενο fixture για scrubber-fitted VLCC στην ίδια διαδρομή κινούνταν στα 127.000 δολάρια ημερησίως σε όρους round voyage. Η διαφορά είναι ουσιαστική και δείχνει πόσο γρήγορα «σφίγγει» η αγορά όταν περιορίζεται η προσφορά διαθέσιμων πλοίων. Αντίστοιχα, στη Μέση Ανατολή προς Ταϊλάνδη, η PTT ανέβασε τον πήχη, κλείνοντας το Olympic Life μεταφορικής ικανότητας 319.000 dwt, ναυπηγημένο το 2019, συμφερόντων της Olympic Shipping & Management συμφερόντων Ωνάση, με διαχειρίστρια τη Mercuria. Το πλοίο, επίσης με scrubber, έκλεισε στα 149.000 δολάρια, ενώ σε όρους round voyage φτάνει τα 173.000 δολάρια. Μία ημέρα πριν, παρόμοιο πλοίο στην ίδια διαδρομή κινούνταν χαμηλότερα, κοντά στα 157.000 δολάρια ημερησίως.
Το πάνω χέρι το έχουν οι πλοιοκτήτες
-Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο οι συμφωνίες, αλλά το υπόβαθρο: οι λίστες διαθεσιμότητας στη Μέση Ανατολή για φορτία αρχών Μαρτίου παραμένουν περιορισμένες. Όταν το tonnage list δηλαδή, η προσφορά χωρητικότητας σφίγγει, οι ναυλωτές πιέζονται να κινηθούν γρήγορα και αυτό μεταφράζεται σε premium για σύγχρονα, scrubber-fitted πλοία, κατηγορία όπου οι Έλληνες πλοιοκτήτες έχουν ισχυρή παρουσία. Για τη Wall Street, το μήνυμα είναι διπλό. Πρώτον, τα cash flows των εισηγμένων με έκθεση στα VLCC βελτιώνονται αισθητά σε σχέση με τα επίπεδα των προηγούμενων ημερών. Δεύτερον, η μεταβλητότητα παραμένει υψηλή. Αν οι ναυλωτές «πατήσουν φρένο» για να ανακόψουν το κλίμα, μπορεί να δούμε βραχυπρόθεσμη διόρθωση. Ωστόσο, με περιορισμένη προσφορά άμεσα διαθέσιμων πλοίων και αυξημένη ζήτηση για early March cargoes, το πάνω χέρι αυτή τη στιγμή το έχουν οι πλοιοκτήτες και ειδικά οι ελληνικών συμφερόντων όμιλοι που διαθέτουν τον κατάλληλο στόλο στην κατάλληλη ηλικία.
Πεδίο μάχης μεγάλων εφοπλιστικών ονομάτων
-Πάμε τώρα στο πεδίο των ναυπηγήσεων. Η Danaos έκλεισε δύο 211.000 dwt bulk carriers στο Panjin Dajin για 2028, ενώ η Maran Dry Management δεσμεύτηκε για τέσσερα firm + δύο optional 181.000 dwt στο Hengli 2027–2028, όλα scrubber fitted. Στα τάνκερ, η ελληνική παρουσία ήταν ακόμα πιο έντονη. Η Navios κλείνει τέσσερα VLCC 310.000 dwt στο Wuhu για 2028, στα USD 121 εκατ/πλοίο, η Capital Ship Management δεσμεύει έντεκα VLCC 306.000 dwt στο Hengli 2028–2030, ενώ Dynacom Tankers και Minerva Marine προσθέτουν Suezmax 158.000 dwt στο Hengli για 2029–2030, στα low-USD 80m. Οι παραγγελίες αυτές δείχνουν ξεκάθαρα το πλάνο των Ελλήνων. Μεγάλες χωρητικότητες, σύγχρονη τεχνολογία, scrubber fitted, για να κρατήσουν τα πλοία τους μπροστά στην αγορά για δεκαετίες. Τα VLCCs και τα Suezmax γίνονται πεδίο μάχης των μεγάλων ελληνικών ονομάτων και οι insiders λένε ότι το επόμενο κύμα κερδών θα κριθεί εδώ. Στην αγορά μεταχειρισμένων, οι κινήσεις ήταν πιο “κλασικές” αλλά εξίσου εντυπωσιακές. Τα FS DILIGENCE και FS ENDEAVOR (108.994 dwt, 2012, Namura – Imari) πέρασαν σε ελληνικά χέρια στα $43 εκατ. το καθένα, ενώ το PGC ALEXANDRIA (74.996 dwt, 2006, Onomichi) άλλαξε επίσης ελληνικά χέρια στα $15,8 εκατ. Στις πωλήσεις, το MICHALIS H (180.355 dwt, 2012, Dalian) πήγε με USD 35,2 εκατ + time charter σε Trafigura.
Νέα προσπάθεια για ΛΑΡΚΟ
–Έξι χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την έναρξη της προσπάθειας ιδιωτικοποίησης της ΛΑΡΚΟ μέσω του μοντέλου της «εκκαθάρισης εν λειτουργία», μιας διαδικασίας που σχεδιάστηκε ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η παραγωγική δραστηριότητα ενώ παράλληλα θα αναζητούνταν επενδυτής για την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της ιστορικής μεταλλευτικής βιομηχανίας νικελίου. Η πορεία του εγχειρήματος υπήρξε ιδιαίτερα σύνθετη. Νομικές και θεσμικές εκκρεμότητες, ζητήματα κρατικών ενισχύσεων, υψηλό ενεργειακό κόστος και διαδοχικές παρατάσεις και προσφυγές οδήγησαν σε καθυστερήσεις, με αποκορύφωμα την κήρυξη του διαγωνισμού ως άγονου το 2024. Κατά διαστήματα υπήρξαν πληροφορίες για ενδιαφέρον από ισχυρό βιομηχανικό όμιλο, χωρίς ωστόσο να προκύψει δεσμευτική και βιώσιμη πρόταση, με αποτέλεσμα η διαδικασία να παραμείνει σε εκκρεμότητα. Στο νέο αυτό πλαίσιο, με βάση την Κοινή Υπουργική Απόφαση των Κυριάκου Πιερρακάκη και Σταύρου Παπασταύρου που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ στις 5 Φεβρουαρίου, ανατίθεται στην Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. (Υπερταμείο) η αξιολόγηση των διαγωνιστικών διαδικασιών για την εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων της ΛΑΡΚΟ και των μεταλλευτικών δικαιωμάτων του Ελληνικού Δημοσίου. Η ΕΕΣΥΠ καλείται να εξετάσει εάν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού, ή αν απαιτείται διαφορετικό μοντέλο αξιοποίησης, βασισμένο σε επικαιροποιημένα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά δεδομένα. Η σχετική έκθεση θα πρέπει να υποβληθεί εντός δύο μηνών από τη δημοσίευση της απόφασης, ενώ οι δαπάνες θα καλυφθούν από έσοδα αποκρατικοποιήσεων. Την ίδια ώρα, παραμένει ανοιχτό το κοινωνικό ζήτημα του οικισμού στη Λάρυμνα, όπου εξακολουθούν να διαμένουν δεκάδες οικογένειες που δεν συνδέονται πλέον εργασιακά με τη μεταλλευτική δραστηριότητα αλλά συνεχίζουν να λαμβάνουν παροχές, όπως δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα και νερό. Το κόστος επιβαρύνει το Δημόσιο, σε μια περίοδο κατά την οποία η υπόθεση της ΛΑΡΚΟ εξακολουθεί να αναζητά οριστική και βιώσιμη λύση. Το επόμενο διάστημα αναμένεται καθοριστικό.
Μεγάλα επιχειρηματικά ονόματα στο ΔΣ του ΣΕΚΠΥ
-Εντυπωσίασε η σύνθεση του νέου ΔΣ του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ) που προέκυψε από τις πρόσφατες εκλογές. Μεγάλα επιχειρηματικά ονόματα θα συμμετέχουν πλέον στη διοίκηση, αποδεικνύοντας ότι η ελληνική αμυντική βιομηχανία ανοίγει πλέον βηματισμό και προετοιμάζεται για τις εξελίξεις που τρέχουν στον κλάδο τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Στο ΔΣ του Συνδέσμου που πλέον αριθμεί πάνω από 320 εταιρείες – μέλη, θα συμμετέχουν μεταξύ άλλων η METLEN του Ευάγγελου Μυτιληναίου, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ του Γιώργου Περιστέρη, η Intracom Defense (της ισραηλινής IAI), η APELLA (στην οποία πρόσφατα η Aegean του Ευτ. Βασιλάκη απέκτησε το 45%) αλλά και οι πιο νέες και άκρως τεχνολογικές όπως η DELIAN και FEAC. Και μάλιστα οι εταιρείες θα εκπροσωπούνται στο ΔΣ από ισχυρά στελέχη τους, ένδειξη της μεγάλης βαρύτητας που δίνουν. Είναι σίγουρα ενθαρρυντικό για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία ότι πλέον μεγάλες εταιρείες και μάλιστα από διαφορετικούς τομείς εμπλέκονται στον κλάδο στο ύψιστο επίπεδο. Όπως έχει πει και ο πρόεδρος του ΣΕΚΠΥ Τάσος Ροζολής, ο οποίος επανεξελέγη για μία ακόμα θητεία, είναι η τελευταία μεγάλη ευκαιρία για τον κλάδο καθώς η χώρα τρέχει το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα των τελευταίων δεκαετιών ύψους 30 δισ. ευρώ, ενώ και η ΕΕ δρομολογεί επενδύσεις πολλών δισ. για την άμυνα και την ασφάλεια. Χρειάζεται βέβαια εκτός από τη διάθεση των ελληνικών εταιρειών να υπάρξει πλέον και μια εθνική στρατηγική για την άμυνα και τη βιομηχανία, εξ’ ου και το πάγιο αίτημα του ΣΕΚΠΥ για τη σύσταση Γενικής Γραμματείας ή υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας.
Οι δύο όψεις του Χρηματιστηρίου Αθηνών
-Η χθεσινή συνεδρίαση στη Λεωφόρο Αθηνών επιβεβαίωσε την είσοδο της εγχώριας αγοράς σε διορθωτική τροχιά, με τον Γενικό Δείκτη να καταγράφει την τρίτη διαδοχική του υποχώρηση. Η εικόνα στο ταμπλό αποκάλυψε μία σαφή διχοτόμηση, καθώς η έντονη πίεση στους τομείς που πρωταγωνίστησαν το προηγούμενο διάστημα -κυρίως στις τράπεζες- αντισταθμίστηκε μερικώς από επιλεκτικές τοποθετήσεις σε τίτλους με ισχυρά θεμελιώδη και εξαγωγικό προσανατολισμό.
Στο επίκεντρο των ρευστοποιήσεων βρέθηκε ο τραπεζικός κλάδος, ο οποίος συνεχίζει να δέχεται τις πιέσεις των διεθνών χαρτοφυλακίων. Το profit taking κρίνεται αναμενόμενο από την πλειονότητα των αναλυτών, δεδομένης της ανάγκης για αποφόρτιση των αποτιμήσεων. Ωστόσο, η ένταση των πωλήσεων επιτάθηκε από την γεωπολιτική αβεβαιότητα στη Μέση Ανατολή και τη νέα κλιμάκωση της ρητορικής μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Στον αντίποδα, η συνεδρίαση ανέδειξε μια σειρά από «αντίβαρα» που περιόρισαν τη διολίσθηση του ΓΔ. Ο όμιλος Viohalco ηγήθηκε αυτής της αμυντικής διάταξης, κεφαλαιοποιώντας την πρόσφατη είσοδο θεσμικών κεφαλαίων υψηλού κύρους, όπως το Capital Group. Ταυτόχρονα, η ένταξη της ΒΙΟ στον Large Cap του FTSE Russell ενεργοποίησε ισχυρές εισροές. Τη θετική συμβολή τους προσέφεραν επίσης ο ΟΤΕ, ο οποίος λειτούργησε ως κλασικό καταφύγιο αμυντικής τοποθέτησης, και η Motor Oil, η οποία ευνοείται από τη διατήρηση των περιθωρίων διύλισης σε ικανοποιητικά επίπεδα. Την εικόνα της αντίστασης συμπλήρωσε η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, με τους επενδυτές να εστιάζουν στη συμφωνία-ορόσημο με την Ukrhydroenergo για έργα αντλησιοταμίευσης και υδροηλεκτρικά ύψους 1,5 δισ. ευρώ στην Ουκρανία.