Στο Λονδίνο, η ιδιότητα του μέλους σε ένα ιδιωτικό club είναι κοινωνική ταυτότητα, τρόπος ζωής και, συχνά, μια αρκετά αποκαλυπτική δήλωση φιλοδοξιών.
Στην Berkeley Square, λίγα μέτρα χωρίζουν δύο από τις πιο περιζήτητες διευθύνσεις της λονδρέζικης νυχτερινής ζωής. Στη μία, το Annabel’s υποδέχεται τους καλεσμένους του σε ένα περιβάλλον εντυπωσιακής διακόσμησης, όπου η εμφάνιση αποτελεί σχεδόν μέρος της τελετουργίας. Λίγο πιο πέρα, το 5 Hertford Street διατηρεί μια διαφορετική αντίληψη περί αποκλειστικότητας. Οι σημαντικότερες συναντήσεις δεν είναι απαραίτητα εκείνες που γίνονται γνωστές. Αυτή η αντίθεση συνοψίζει τον κόσμο των private members’ clubs του Λονδίνου.
Πρόκειται για χώρους που προσφέρουν εστιατόρια, μπαρ, αθλητικές εγκαταστάσεις και ιδιωτικές αίθουσες, αλλά το πραγματικό τους πλεονέκτημα είναι το περιβάλλον που δημιουργούν. Δεν απευθύνονται όλα τα clubs στους ίδιους ανθρώπους. Άλλα διατηρούν δεσμούς με τη βρετανική αριστοκρατία, άλλα έχουν εξελιχθεί σε κέντρα επιχειρηματικών γνωριμιών και άλλα αποτελούν σημεία συνάντησης της δημιουργικής βιομηχανίας. Η συνδρομή είναι μόνο η αρχή. Οι συστάσεις, οι λίστες αναμονής και η διαδικασία επιλογής των μελών εξακολουθούν να καθορίζουν ποιος αποκτά πρόσβαση. Και σε μια εποχή όπου σχεδόν κάθε πολυτελής εμπειρία μπορεί να αγοραστεί, το να ανήκει κανείς σε έναν χώρο που δεν δέχεται τους πάντες διατηρεί ιδιαίτερη αξία.
Mayfair: Η κοινωνική ζωή πίσω από κλειστές πόρτες
Το 5 Hertford Street είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της διακριτικής πλευράς αυτής της κουλτούρας. Ο Ρόμπιν Μπίρλεϊ δημιούργησε το club το 2012, σε μια περίοδο κατά την οποία το Λονδίνο προσέλκυε ολοένα περισσότερους διεθνείς επιχειρηματίες και εύπορους κατοίκους. Το εστιατόριο και το υπόγειο Loulou’s έγιναν γρήγορα σημεία αναφοράς για ανθρώπους της υψηλής κοινωνίας και της ψυχαγωγίας. Η Κέιτ Μος συγκαταλέγεται στις διάσημες παρουσίες που έχουν συνδεθεί με τον χώρο, ενώ η Πέμπτη έχει καθιερωθεί ως μία από τις πιο δημοφιλείς βραδιές του. Η απαγόρευση χρήσης κινητών και φωτογραφιών αποτελεί ουσιαστικό μέρος της εμπειρίας. Σε έναν κόσμο όπου οι δημόσιες εμφανίσεις καταγράφονται διαρκώς, η δυνατότητα μιας βραδιάς χωρίς φωτογραφικά τεκμήρια έχει αποκτήσει τη δική της αξία.
Διαφορετική είναι η ατμόσφαιρα στο Annabel’s, στην Berkeley Square. Η ιστορική λέσχη, που πήρε το όνομά της από τη Λέιντι Άναμπελ Γκόλντσμιθ, έχει περάσει από την εποχή των ροκ σταρ και των βασιλικών επισκεπτών σε μια νέα περίοδο διεθνούς κοσμικότητας. Σήμερα η ταυτότητά της συνδέεται έντονα με τη μόδα και την πολυτελή φιλοξενία. Οι εντυπωσιακοί εσωτερικοί χώροι, οι προσεγμένες εμφανίσεις και τα θεματικά πάρτι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εικόνας της. Το ετήσιο Halloween Party είναι μία από τις βραδιές που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Στην ίδια ευρύτερη περιοχή, το Maison Estelle εκφράζει μια νεότερη εκδοχή της λονδρέζικης ελίτ. Στην Grafton Street, η πελατεία του περιλαμβάνει στελέχη του χρηματοοικονομικού τομέα, επιχειρηματίες και εύπορους Αμερικανούς που μοιράζουν τον χρόνο τους ανάμεσα σε διαφορετικές πρωτεύουσες. Οι κοινωνικές εκδηλώσεις που ακολουθούν τα BAFTA και τα Fashion Awards έχουν συμβάλει στη φήμη του, ενώ η σύνδεσή του με το Estelle Manor στην αγγλική εξοχή προσφέρει στα μέλη μια δεύτερη διεύθυνση, μακριά από το κέντρο της πόλης.
Η παλιά φρουρά του St James’s
Σε μικρή απόσταση από το Mayfair, η περιοχή του St James’s διατηρεί μια πολύ διαφορετική σχέση με την έννοια του ιδιωτικού club. Το White’s, στην οδό St James’s, παραμένει συνδεδεμένο με τη βρετανική αριστοκρατία και τις παραδόσεις των ιστορικών ανδρικών λεσχών. Εδώ η συνέχεια έχει μεγαλύτερη σημασία από την ανανέωση. Η οικογενειακή καταγωγή, οι μακροχρόνιες γνωριμίες και η συμμετοχή σε καθιερωμένες κοινωνικές εκδηλώσεις, όπως το Royal Ascot, εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της κουλτούρας του. Η ατμόσφαιρα απέχει πολύ από τα πολυφωτογραφημένα πάρτι του Mayfair. Οι χώροι και οι συνήθειες παραπέμπουν σε μια Βρετανία που αντιμετωπίζει την παράδοση ως στοιχείο ταυτότητας.
Λίγο πιο πέρα, το Royal Automobile Club στην Pall Mall έχει διαμορφώσει μια διαφορετική ισορροπία ανάμεσα στην ιστορία και τη σύγχρονη καθημερινότητα. Παρά το όνομά του, οι δραστηριότητές του δεν περιορίζονται στην αυτοκίνηση. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις, η εντυπωσιακή πισίνα, τα γήπεδα σκουός και οι χώροι συναντήσεων προσελκύουν μέλη που συνδυάζουν την επαγγελματική ζωή με τον αθλητισμό. Το club διαθέτει επίσης το Woodcote Park στο Surrey, με δύο γήπεδα γκολφ 18 οπών. Η λίστα αναμονής για την εγγραφή, που σύμφωνα με το Tatler φτάνει τους 15 έως 18 μήνες, δείχνει ότι η ζήτηση για αυτού του είδους τους θεσμούς παραμένει ισχυρή.
Από τους καλλιτέχνες στους επενδυτές
Η ιστορία των λονδρέζικων clubs δεν περιορίζεται στους τίτλους ευγενείας και στον χρηματοοικονομικό κόσμο. Το Chelsea Arts Club, στην Old Church Street, αποτελεί εδώ και χρόνια σημείο συνάντησης καλλιτεχνών και ανθρώπων που συνδέονται με τη δημιουργική ζωή της πόλης. Η ατμόσφαιρά του είναι λιγότερο τυπική, με μέλη διαφορετικών ηλικιών και μια κουλτούρα που δίνει ιδιαίτερη σημασία στην προσωπική επαφή. Η απαγόρευση κινητών εδώ δεν λειτουργεί απλώς ως μέτρο προστασίας της ιδιωτικότητας. Ταιριάζει και με τη φιλοσοφία ενός χώρου που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη συζήτηση ως βασικό μέρος της κοινωνικής εμπειρίας.
Το Soho House, αντίθετα, αντιπροσωπεύει μια πιο σύγχρονη και διεθνή αντίληψη. Ξεκίνησε ως χώρος για ανθρώπους της δημιουργικής βιομηχανίας και εξελίχθηκε σε παγκόσμιο δίκτυο. Τα μέλη του χρησιμοποιούν πλέον τις εγκαταστάσεις όχι μόνο για διασκέδαση, αλλά και για εργασία, συναντήσεις ή άσκηση. Η πισίνα στο Shoreditch, για παράδειγμα, αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα τους καλοκαιρινούς μήνες. Η σχέση των μελών με το club είναι συχνά πιο πρακτική από εκείνη που συναντά κανείς στις παραδοσιακές λέσχες.
Η νέα γενιά θέλει τη δική της θέση
Στο The Roof Gardens, στην Kensington High Street, συγκεντρώνεται ένα νεότερο κοινό με ισχυρή παρουσία ανθρώπων της μόδας, της μουσικής και της τεχνολογίας. Η ταράτσα του ιστορικού κτιρίου προσφέρει ένα διαφορετικό σκηνικό από τα κλειστά σαλόνια του St James’s. Η κοινωνική ζωή εδώ ακολουθεί περισσότερο τον ρυθμό της σύγχρονης πόλης. Οι παρέες συναντιούνται μετά τη δουλειά, οι γνωριμίες συνδέονται συχνά με επαγγελματικές ευκαιρίες και η διασκέδαση παραμένει βασικός λόγος συμμετοχής.
Στο Twenty Two, στην Grosvenor Square, το κοινό είναι ακόμη πιο διεθνές. Νέοι εύποροι επισκέπτες και κάτοικοι του Λονδίνου συνδυάζουν τις βραδινές εξόδους με εκδηλώσεις της μόδας και της τέχνης. Η Frieze και οι εβδομάδες μόδας αποτελούν σημαντικές περιόδους για την κοινωνική του δραστηριότητα. Στον αντίποδα βρίσκεται το The Sloane Club στο Chelsea, όπου η διακριτική κομψότητα και οι παραδοσιακές κοινωνικές συνήθειες διατηρούν την πρωτοκαθεδρία. Το κοινό του συνδέεται με έναν τρόπο ζωής που περιλαμβάνει το Chelsea Flower Show, διακοπές στην αγγλική εξοχή και οικογενειακές γνωριμίες πολλών ετών.
Τι αγοράζει τελικά μια συνδρομή;
Η άνθηση των ιδιωτικών clubs στο Λονδίνο δείχνει ότι η ανάγκη για χώρους κοινωνικής συνάντησης παραμένει ισχυρή, ακόμη και σε μια εποχή όπου η επικοινωνία πραγματοποιείται σε μεγάλο βαθμό ψηφιακά. Η διαφορά βρίσκεται στο τι αναζητά κάθε γενιά. Για τους παλαιότερους, η συμμετοχή σε μια λέσχη αποτελεί συχνά συνέχεια μιας οικογενειακής παράδοσης. Για τους νεότερους, μπορεί να σημαίνει πρόσβαση σε επαγγελματικές γνωριμίες, σε πολιτιστικές εκδηλώσεις ή απλώς σε έναν χώρο όπου συναντούν ανθρώπους με παρόμοιο τρόπο ζωής.
Το Λονδίνο διαθέτει πλέον αρκετά διαφορετικά clubs ώστε να εξυπηρετεί όλες αυτές τις επιθυμίες. Εκείνο που παραμένει κοινό είναι η σημασία της επιλογής. Η πόρτα δεν ανοίγει αυτομάτως επειδή κάποιος μπορεί να πληρώσει τη συνδρομή. Και ίσως αυτό να εξηγεί γιατί οι ιδιωτικές λέσχες εξακολουθούν να ασκούν τόσο μεγάλη γοητεία. Σε μια πόλη γεμάτη πολυτελή ξενοδοχεία, εστιατόρια και μπαρ, το πιο περιζήτητο προνόμιο δεν είναι απαραίτητα ένας εντυπωσιακός χώρος. Είναι η αίσθηση ότι ανήκεις κάπου όπου δεν μπορούν να μπουν όλοι.
Εισαγωγική φωτογραφία: Twenty Two, Grosvenor Square
www.thetwentytwo.com