Mια συλλογή ξενοδοχείων με πυρήνα του concept το φαγητό, όπου οι διάσημοι νιώθουν ανεμελιά, ελευθερία και μια συναρπαστική ζωή που μοιάζει με ξέφρενο πάρτι.
Πρωτοπόρησε με το ξενοδοχείο Τhe Mercer στη Νέα Υόρκη, αναγέννησε το Chateau Marmont στο Λος Aντζελες, ίδρυσε τα περίφημα Standard Hotels και ξετρέλανε το λονδρέζικο crème de la crème με το Chiltern Firehouse στο Λονδίνο. Tα ξενοδοχεία του André Balazs έχουν γράψει ιστορία.
Παιδί Ούγγρων μεταναστών που κατέκτησαν το αμερικάνικο όνειρο, γεννήθηκε το 1958 στη Βοστώνη. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και η μητέρα του ψυχολόγος και μουσικός. Μετά από σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ και μεταπτυχιακό στη δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ο νεαρός Balazs εργάστηκε ως ρεπόρτερ και αργότερα ίδρυσε με τον πατέρα του μια εταιρία βιοτεχνολογίας, η οποία έφερε πολλά χρήματα στην οικογένεια. Η πρώτη επένδυση ήταν σε ένα κλάμπ στο Μανχάταν που ονομαζόταν MK. Κατόπιν, τo 1990, χωρίς προηγούμενη εμπειρία στα ξενοδοχεία, αγόρασε το παρηκμασμένο Chateau Marmont για 10 εκ. δολάρια. Το θρυλικό ξενοδοχείο όπου ο Dennis Hopper έκανε όργια και οι Led Zeppelin έμπαιναν στο λόμπι με τις μηχανές τους, ανακαινίστηκε διατηρώντας το αυθάδικο προφίλ του. Και ο κόσμος του Χόλυγουντ επέστρεψε στο αγαπημένο του καταφύγιο…
O δημιουργός εμπειριών
Το ξενοδοχείο, όμως, που απογείωσε τη φήμη του ήταν το Mercer Hotel. O Balazs αγόρασε το ιστορικό κτίριο του 1890 με την πρόσοψη από τούβλα, στη γωνία Mercer Street και Prince Street στο SoHo της Νέας Υόρκης και το μετέτρεψε στο «πρώτο ξενοδοχείο που σου δίνει μια αυθεντική γεύση της ζωής σε ένα λοφτ στο κέντρο της πόλης». «Είναι ένας καλλιτέχνης. Συνδυάζει χρήματα και αρχιτεκτονική για να δημιουργήσει μια σημαντική ξενοδοχειακή εμπειρία, και περισσότερο από κάθε άλλον hotelier, έχει αποδείξει ότι είναι ικανός να κρατά τους cool ανθρώπους όταν έρχονται στα ξενοδοχεία του» είχε γράψει τότε το Νew York Magazine.
Ο Τύπος μιλούσε πάντα με ενθουσιασμό για τις ιδιοκτησίες του. Από το The Raleigh στο Μiami Beach ως το Sunset Beach στο Shelter Island της Νέας Υόρκης, όλα ήταν μοναδικά και εκλεκτικά σχεδιασμένα. Τα περιέγραφαν ως «λαχταριστά ξενοδοχεία που προσφέρουν μια κοινωνικά απολαυστική εμπειρία» και ότι προκαλούν «τη μεθυστική αίσθηση της παρακμής της δεκαετίας του ’30».
Το ίδιο συναρπαστικό μοτίβο ακολουθεί και η προσωπική ζωή του, γεμάτη σχέσεις με διασημότητες – Uma Thurman, Cameron Diaz, Kylie Minogue, Courtney Love. Είχε προηγηθεί ένας γάμος που διήρκησε από το 1985 έως το 2004, με την Katie Ford, πρώην CEO του διάσημου πρακτορείου μοντέλων Ford. Πολλοί θεωρούν ότι αυτός ο γάμος ήταν το εισιτήριο για μια λαμπρή καριέρα. Σήμερα, αποκαλεί την Katie Ford «καλύτερη φίλη» του. Μαζί της απέκτησε δύο κόρες, την ηθοποιό Αlessandra και την Ιsabel, κι έναν γιο με την Cosima Vesey το 2017.
Οι φίλοι του έχουν να πουν πολλά για τον μαγνητισμό, τη γοητεία και την αγάπη του για το φλερτ, αλλά και για την ευφυή επιχειρηματικότητα και την εμμονή του στη λεπτομέρεια. Υπογραμμίζουν, επίσης, ότι ο Balazs είναι ένας επιχειρηματίας που θαυμάζει και υποστηρίζει την τέχνη. Ανάμεσα στα δώρα που έχει στείλει σε VIP επισκέπτες των ξενοδοχείων του, ήταν και μια συλλογή με ταξιδιωτικά κείμενα που είχε επιλέξει ο ίδιος, από τον Hρόδοτο ως τον Paul Theroux. Kινηματογραφικά σενάρια γεννιούνται στα εστιατόριά του και μουσικοί γράφουν τραγούδια και κάνουν πρόβες στις σουίτες του.
Η τέχνη της δικτύωσης
Οι άνθρωποι που τον γνωρίζουν καλά, υποστηρίζουν ότι δεν ενδιαφέρεται τόσο για τα χρήματα όσο για το status και τη δικτύωση. Ξέρει πώς να προσελκύσει τους σταρ – προσφέροντας υπερβολή και ιδιωτικότητα. Πιστεύει ότι ένα ξενοδοχείο είναι τόσο καλό όσο οι επισκέπτες του. Δεν είναι τυχαίο που όταν άνοιξε το Chiltern Firehouse, το πρώτο του ξενοδοχείο στο Λονδίνο το 2014, η συρροή διασημοτήτων στο πριβέ μπαρ Ladder Shed δεν σταματούσε: Madonna, οικογένεια Beckham, Kate Moss, Μario Testino, Naomi Campbell, Cara Delevingne, Rita Ora, Gwyneth Paltrow, Kirsten Dunst – ακόμα και ο John Cleese. Η είσοδος επιτρεπόταν μόνο στους διάσημους, τους ένοικους του ξενοδοχείου και τους φίλους τους και όσους οι πορτιέρηδες έκριναν «κατάλληλους». Μια μάρκα συγκεκριμένου χρώματος ή ένα τραπουλόχαρτο ήταν απαραίτητο για όποιον ήθελε να φύγει από το μπαρ και να ξαναέρθει αργότερα.
Ο Balazs πάντα διασφάλιζε ότι κανείς δεν θα ενοχλούσε τους σταρ και οι σερβιτόροι ήταν εκπαιδευμένοι να προστατεύουν τους θαμώνες από παρενοχλήσεις. Το προσωπικό και οι πορτιέρηδες κρατούσαν σημειώσεις: για τους αγενείς, για όσους έκαναν κράτηση για τέσσερα άτομα και έφερναν δέκα, για εκείνους που παράβαιναν τους κανόνες και πλησίαζαν τους διάσημους. Ηταν, όμως, ανεκτικός με τις τρέλες και τις παραξενιές των διασημοτήτων. Η Lindsay Lohan μπορεί να διώχτηκε από το Chateau Marmont επειδή είχε απλήρωτο λογαριασμό 37.000 λιρών, όμως κανείς δεν της απαγόρευσε να γίνει θαμώνας του Chiltern Firehouse. Ηθοποιοί του Χόλυγουντ, ροκ σταρ και μοντέλα ενθαρρύνονταν να αισθάνονται ελεύθεροι και ανεμπόδιστοι. Μπορούσαν να κάνουν ό,τι θέλουν, αρκεί να μην ενοχλούσαν κάποιον άλλον, εκμυστηρεύονταν μέλη του προσωπικού.
Η επανάσταση του Chateau Marmont
Τον τελευταίο καιρό, πάντως, δεν ήταν τα περίφημα πάρτι των ξενοδοχείων του που απασχόλησαν τα ΜΜΕ: Πέρσι, οι συνιδιοκτήτες του Mercer Hotel υπέβαλαν μήνυση προκειμένου να απομακρύνουν τον Balazs από το ξενοδοχείο, ισχυριζόμενοι ότι έχει παραβιάσει επανειλημμένα τους όρους μιας συμφωνίας κοινής διαχείρισης και ότι οφείλει αποζημίωση 2 εκ. δολαρίων – η εμμονή του στην τελειότητα τον είχε οδηγήσει σε περιττές πανάκριβες ανακαινίσεις καθώς και στην πρόσληψη ενός “art manager” με μισθό 250.000 δολαρίων. Αποκορύφωμα ήταν τα ζητήματα που προέκυψαν με το Chateau Marmont. Μετά από μια σειρά φήμες που άναψαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας – ότι θα έκλεινε ή θα γινόταν λέσχη – και άρθρα που κατήγγειλαν ρατσιστικές πρακτικές και ανάρμοστη συμπεριφορά προς τους υπαλλήλους καθώς και κακοδιαχείριση, οι υπάλληλοι του θρυλικού ξενοδοχείου βγήκαν στους δρόμους με την υποστήριξη πολλών διάσημων προσώπων όπως η Jane Fonda και ο Martin Sheen.
Μετά από μακριές διαπραγματεύσεις, το Chateau Marmont κατέληξε σε συμφωνία με το σωματείο των εργαζομένων – οι φήμες λένε ότι οι κατηγορίες για τις φυλετικές διακρίσεις συγκλόνισαν τον Balazs και ότι διαχειρίστηκε ο ίδιος και την παραμικρή λεπτομέρεια της συμφωνίας. Και όπως υποστηρίζει σε άρθρο του, το περιοδικό The Atlantic, η νίκη για τους εργαζόμενους ήταν πρωτοφανής: το συμβόλαιο που προέκυψε ήταν το δικαιότερο και πιο γενναιόδωρο στα χρονικά της ιστορίας του κλάδου των πολυτελών ξενοδοχείων. Ο Βalazs ανταπέδωσε την απόλυτη αφοσίωση των υπαλλήλων του και το Chateau Marmont συνεχίζει να φυλάει τα μυστικά του Χόλυγουντ…
Φωτογραφίες: Getty Images / Ideal Image