Tequila Sunrise, Screwdriver και Harvey Wallbanger επιστρέφουν στα μενού των πιο premium μπαρ του κόσμου.
Η αμερικανική περιοδεία των Rolling Stones το 1972, γνωστή και ως «Stones Touring Party», έμεινε στην ιστορία για πολλούς λόγους: έγραψε γι’ αυτήν ο Τρούμαν Καπότε, σημειώθηκαν συλλήψεις και ταραχές, ενώ ολοκληρώθηκε με μπαλόνια, κομφετί και σβήσιμο τούρτας στο Madison Square Garden, αλλά και με ένα αξέχαστο πάρτι στο ξενοδοχείο St. Regis της Νέας Υόρκης, με καλεσμένους από τον Woody Allen και τον Bob Dylan μέχρι τη Zsa Zsa Gabor.
Η περιοδεία απέκτησε και το θρυλικό παρατσούκλι «Cocaine and Tequila Sunrise Tour»: ο μπάρμαν Bobby Lozoff, στο εστιατόριο Trident της Καλιφόρνιας, σέρβιρε στον Mick Jagger μια νέα εκδοχή του Tequila Sunrise με χυμό πορτοκάλι και το συγκρότημα το λάτρεψε. Το δροσιστικό Tequila Sunrise, με τις χαρακτηριστικές στρώσεις χρωμάτων που θυμίζουν ανεστραμμένη ανατολή, αποτέλεσμα της αργής προσθήκης γρεναδίνης στα τοιχώματα του ποτηριού, έγινε τραγούδι από τους Eagles και ταινία με τη Michelle Pfeiffer και τον Mel Gibson. Ωστόσο, η πρώτη εκδοχή του, που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1930 στο μπαρ του ιστορικού ξενοδοχείου Arizona Biltmore στο Φοίνιξ, εκεί όπου παραθέριζε ο Clark Gable, δεν περιείχε καν πορτοκάλι αλλά crème de cassis, λάιμ και σόδα.
Μαζί με τα Screwdriver, Harvey Wallbanger και Mimosa, ανήκει στην οικογένεια των OJ cocktails, ποτά με χυμό πορτοκαλιού που επιστρέφουν δυναμικά στα μπαρ. «Παρασυρμένο από ένα κύμα νοσταλγίας, το ρετρό κοκτέιλ με χυμό πορτοκαλιού γνωρίζει αναγέννηση. Και ενώ οι γνώστες συχνά τα απορρίπτουν ως άτονα και χωρίς ισορροπία, ένα νέο κύμα μπαρ αποδεικνύει ότι αυτό διορθώνεται με λίγη προσεκτική παρέμβαση», αναφέρει σε πρόσφατο άρθρο του το περιοδικό HTSI των Financial Times.
Σέρφερ & Ιταλοί επαναστάτες
Μολονότι κατέχει την 25η θέση στα World’s 50 Best Bars 2025, το Best Intentions στο Σικάγο δεν έχει τίποτα το επιτηδευμένο. Με αυθεντική μεσοδυτική ατμόσφαιρα, ξύλινη επένδυση, ψυγείο γεμάτο μπύρες, φωτογραφίες και arcade παιχνίδια, διαθέτει πιστό κοινό κάθε ηλικίας και κοινωνικής προέλευσης. Εξίσου «δημοκρατική» είναι και η λίστα ποτών: οι μπάρμεν σερβίρουν από φθηνές βαρελίσιες μπύρες μέχρι δεξιοτεχνικά Old Fashioned και Harvey Wallbanger. Το τελευταίο υπήρξε από τα πιο δημοφιλή κοκτέιλ της δεκαετίας του 1970, μια παραλλαγή του Screwdriver (βότκα και χυμός πορτοκαλιού) με προσθήκη λικέρ Galliano.
Για την προέλευσή του κυκλοφορούν διάφορες ιστορίες∙ μία από τις επικρατέστερες αναφέρει ότι είναι δημιούργημα του μπάρμαν Donato «Duke» Antone, στο μπαρ Black Watch στη Sunset Boulevard, στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Σύμφωνα με τον θρύλο, δέκα χρόνια αργότερα, ένας σέρφερ ονόματι Tom Harvey, γιορτάζοντας τη νίκη του σε διαγωνισμό, περιφερόταν μεθυσμένος από μπαρ σε μπαρ χτυπώντας τη σανίδα του στους τοίχους, εξ ου και το όνομα Wallbanger. Άλλες εκδοχές λένε πως είχε χάσει και χτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο.
Όπως επισημαίνει το HTSI, για ένα σωστό Screwdriver ή Harvey Wallbanger «ο χυμός πρέπει να είναι φρεσκοστυμμένος, ούτε σκέψη για συμπυκνωμένο, γιατί οι χυμοί εσπεριδοειδών και ειδικά του πορτοκαλιού, χάνουν γρήγορα τις φωτεινές αρωματικές νότες τους».
Στο Shinji’s της Νέας Υόρκης, το μικρό μπαρ 18 θέσεων που πήρε το όνομά του από τον δημοσιογράφο γεύσης και «Tokyo fixer» Shinji Nohara, μαξιμαλιστικό δεν είναι μόνο το ντεκόρ αλλά και η τεχνική προσέγγιση. Το Tropicana, μια περίτεχνη εκδοχή του Screwdriver, χρειάστηκε 18 μήνες για να τελειοποιηθεί και περιέχει βότκα, ουίσκι αρωματισμένο με μάνγκο, Grand Marnier, βανίλια και φρέσκο χυμό πορτοκαλιού, ενώ σερβίρεται μέσα σε παγωμένο πορτοκάλι.
|Αναβίωση γνωρίζει και το Garibaldi, που δημιουργήθηκε στην Ιταλία τον 19ο αιώνα και πήρε το όνομά του από τον Giuseppe Garibaldi, ηγετική μορφή της ιταλικής ενοποίησης. Τα δύο βασικά συστατικά του, Campari από το Πιεμόντε και πορτοκάλι από τη Σικελία, συμβολίζουν την ένωση βορρά και νότου.
Το κοκτέιλ επανήλθε στο προσκήνιο πριν από περίπου δέκα χρόνια, όταν συμπεριλήφθηκε στο μενού του αναγεννημένου Dante στο Greenwich Village, πρόκειται για ιστορικό, αγαπημένο στέκι καλλιτεχνών, συγγραφέων και ηθοποιών από το 1915. Η εκδοχή του με «αφράτο» χυμό πορτοκαλιού, χτυπημένο στο μπλέντερ, υιοθετήθηκε έκτοτε από μπαρ από το Λονδίνο μέχρι το Μιλάνο.
Εξωτερική φωτογραφία: @ Svitlana VexxZA / Unsplash