Οι σειρές εποχής επαναφέρουν στο προσκήνιο μια πιο θεατρική και ρομαντική προσέγγιση στο ντύσιμο, μέσα από τους ενδυματολογικούς κώδικες των βασιλικών αυλών.
Σε μια εποχή όπου η «ήσυχη πολυτέλεια» μοιάζει να έχει εξαντλήσει τη δυναμική της, οι ιστορικές σειρές επαναφέρουν τη χαρά και τον πλουραλισμό του στυλ μιας χρυσής περιόδου. Οι τηλεοπτικές πλατφόρμες επενδύουν ολοένα περισσότερο σε παραγωγές εποχής και το κοινό ανταποκρίνεται με ενθουσιασμό, αναζητώντας τρόπους να μεταφέρει στοιχεία από την οθόνη στην καθημερινή του γκαρνταρόμπα.
Οι κώδικες του regencycore
Το φαινόμενο ονομάζεται «regencycore», πρόκειται για μια αισθητική που αντλεί έμπνευση από την περίοδο της αντιβασιλείας στην Αγγλία (1811-1820), όταν η μόδα χαρακτηριζόταν από φορέματα με ψηλή μέση, λεπτεπίλεπτα κεντήματα, κορσέδες, δομημένους γιακάδες, δαντέλες, φιόγκους, μακριά γάντια, τιάρες και πέρλες. Αν και η τεράστια επιτυχία της σειράς Bridgerton συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοσή του, το regencycore προϋπήρχε για δεκαετίες στις παρυφές της μόδας και του vintage ντυσίματος. Σχεδιαστές όπως οι Vivienne Westwood, Jean Paul Gaultier και Martin Margiela έχουν επανειλημμένα αντλήσει έμπνευση από την ενδυμασία του 18ου και του 19ου αιώνα, επαναφέροντας στοιχεία όπως οι κορσέδες και οι ιστορικές σιλουέτες στις σύγχρονες συλλογές τους.
Η αναβίωση του regencycore έγινε ακόμη πιο έντονη μέσα από τα δημοφιλή μαργαριταρένια περιδέραια της Vivienne Westwood και των εμβληματικών κορσέδων του οίκου. Η αυξανόμενη ζήτηση για αυτά τα κομμάτια αποτυπώθηκε και στις πλατφόρμες μεταπώλησης, όπου οι αναζητήσεις κατέγραψαν σημαντική άνοδο.
Η σειρά Marie Antoinette, του BBC, αναζωπύρωσε επίσης το ενδιαφέρον για τη χλιδή του 18ου αιώνα και τα παστέλ, βασιλικά χρώματα (μπλε, ασημί και ανοιχτό πράσινο), με εντυπωσιακές τουαλέτες, μεταξωτά υφάσματα, κεντήματα και περίτεχνα κοσμήματα, συμπεριλαμβανομένων δύο φορεμάτων σχεδιασμένα από τον οίκο Dior. Η όρεξη του κοινού για την ενδυματολογική δεινότητα της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, στη σειρά «The Empress», του Netflix, επανέφερε στο προσκήνιο τις στενές μέσες, τις πλούσιες φούστες, τα καπέλα και τα κοσμήματα με αστέρια, που ήταν αναπόσπαστα στοιχεία της εμβληματικής της εμφάνισης.
Η επίδραση αυτών των σειρών αποτυπώνεται και στα στοιχεία των διαδικτυακών αναζητήσεων. Σύμφωνα με την πλατφόρμα μόδας Lyst, οι αναζητήσεις για κορσέδες αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 45% μετά την κυκλοφορία της σειράς «Queen Charlotte: A Bridgerton Story», της παράλληλης σειράς που επεκτείνει το αφηγηματικό σύμπαν του Bridgerton και εστιάζει στη νεανική ζωή της βασίλισσας Charlotte. Σημαντική άνοδο κατέγραψαν και οι αναζητήσεις για γάντια όπερας, πέρλες και φορέματα με αυτοκρατορική γραμμή. Παράλληλα, το Pinterest κατέταξε το «regencycore» ανάμεσα στις αισθητικές με τη μεγαλύτερη άνοδο τα τελευταία δύο χρόνια, με εντυπωσιακή αύξηση στις αναζητήσεις για φιόγκους, βικτωριακές σιλουέτες και ιστορικά κοσμήματα.
Από την οθόνη στην πασαρέλα
Οι σχεδιαστές παρακολουθούν στενά αυτή τη στροφή προς τον ρομαντισμό και τις ιστορικές αναφορές. Στις πασαρέλες για τη σεζόν άνοιξη/καλοκαίρι 2026, η αισθητική της περιόδου της αντιβασιλείας αφομοιώθηκε και επανερμηνεύθηκε μέσα από ένα σύγχρονο πρίσμα. Στον οίκο Erdem, οι αναφορές στον 19ο αιώνα απέκτησαν μια ονειρική, σχεδόν υπερφυσική διάσταση, μέσα από δαντέλες, κεντήματα και ρομαντικές σιλουέτες που αντλούν έμπνευση από τη βικτωριανή εποχή.
Η Simone Rocha συνδύασε κρινολίνα και τραπεζοειδείς σιλουέτες με τρισδιάστατα λουλούδια από οργάντζα, δημιουργώντας μια αίσθηση ρομαντισμού με σύγχρονη ευαισθησία. Η Yuhan Wang επέλεξε απαλές αποχρώσεις του υπόλευκου, του ροδαλού και του λευκού, συνδυάζοντας δομημένους κορσέδες και στοιχεία που παραπέμπουν σε πανοπλίες με διάφανες επιστρώσεις, οι οποίες συνομιλούν με το παρελθόν χωρίς να εγκλωβίζονται σε αυτό. Κοινός παρονομαστής των συλλογών υπήρξε η έμφαση στην κίνηση, την απαλότητα και την άνεση, με φορέματα που αγκαλιάζουν διακριτικά το σώμα αντί να το περιορίζουν.
Γιατί, όμως, επιστρέφουμε ξανά και ξανά στην αισθητική που αντλεί έμπνευση από την ιστορία; Ένας λόγος είναι η ανάγκη για απόδραση. Παρατηρείται ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον για κάθε είδους ιστορικές αναφορές, από τον Μεσαίωνα έως την αρχαία Ελλάδα, αναζητώντας έμπνευση σε εποχές όπου το ντύσιμο αποτελούσε μορφή αφήγησης και τελετουργίας. Η στροφή αυτή, ωστόσο, συνδέεται και με μια επιθυμία αντίδρασης απέναντι στην ομοιομορφία της μαζικής παραγωγής που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια.
Το κοινό δείχνει να αναζητά ξανά την αξία του χειροποίητου, της δεξιοτεχνίας, της λεπτομέρειας και της διακοσμητικής αισθητικής: ρούχα περίτεχνα, φτιαγμένα με φροντίδα, όπου η ομορφιά αποτελεί αυτοσκοπό. Φυσικά, η νοσταλγία για το παρελθόν χρειάζεται μέτρο, ιδιαίτερα όταν αφορά εποχές κατά τις οποίες οι γυναίκες διέθεταν πολύ λιγότερα δικαιώματα από όσα έχουν σήμερα. Ωστόσο, η δημιουργική επανερμηνεία στοιχείων της ιστορικής ενδυμασίας μέσα από μια σύγχρονη ματιά αποδεικνύει ότι η μόδα μπορεί να συνομιλεί με το παρελθόν, χωρίς να εγκλωβίζεται σε αυτό.
Τελικά, υπάρχει κάτι πραγματικά ευφάνταστο στο να επιλέγεις στοιχεία από ενδυματολογικούς κώδικες των βασιλικών αυλών που σου αρέσει και να τα μεταφράζεις σε σύγχρονα πλαίσια. Και έτσι η μόδα ξαναγίνεται πάλι αυτό για το οποίο προορίστηκε εξ αρχής: διασκεδαστική.
Εξωτερική φωτογραφία: @ Liam Daniel @ netflix.com