Ο οίκος Chanel δεν έχει ανδρική συλλογή. Κι όμως έχει αποκτήσει μία απροσδόκητη θέση στην ανδρική γκαρνταρόμπα.
Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση στη μόδα εδώ και κάποιο διάστημα. Μερικοί άνδρες με τη μεγαλύτερη επιρροή στο σύγχρονο στιλ φορούν Chanel, έναν οίκο που εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα έχει ταυτιστεί με τη γυναικεία γκαρνταρόμπα. Το αξιοπερίεργο είναι ότι δεν υπάρχει ανδρική συλλογή Chanel επισήμως. Και, σύμφωνα με τη διοίκηση του οίκου, ούτε σχεδιάζεται στο άμεσο μέλλον. Η διευθύνουσα σύμβουλος Leena Nair δήλωσε τον περασμένο Μάιο ότι μια ανδρική σειρά «δεν βρίσκεται στην ατζέντα», παρότι ένα μικρό ποσοστό της πελατείας της Chanel ήταν ανέκαθεν άνδρες.
Ίσως ακριβώς εκεί βρίσκεται το ενδιαφέρον της ιστορίας. Ο οίκος Chanel δεν χρειάζεται να δημιουργήσει μια ξεχωριστή ανδρική ταυτότητα. Γνωρίζει, φυσικά, ότι ένα μέρος της πελατείας του είναι άνδρες και αφήνει πλέον περισσότερο χώρο για κομμάτια που μπορούν να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Ο A$AP Rocky φορά τουίντ και καπιτονέ τσάντες, ο Jacob Elordi κινείται με χαρακτηριστική άνεση ανάμεσα στα πουκάμισα και τα σακάκια από τις τελευταίες συλλογές του οίκου, ο Kendrick Lamar έχει υιοθετήσει ολόκληρα σύνολα Chanel, ενώ στην ίδια, μάλλον ανομοιογενή, παρέα βρίσκονται, μεταξύ άλλων, οι Harry Styles, Pedro Pascal και Timothée Chalamet.
Ρούχα χωρίς φύλο
Ο Matthieu Blazy, ο σχεδιαστής που ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του οίκου Chanel το 2025, έπειτα από την πολυσυζητημένη θητεία του στην Bottega Veneta, δεν μοιάζει ιδιαίτερα πρόθυμος να ταξινομήσει τα ρούχα του. «Υπάρχουν απλώς κομμάτια που ταιριάζουν σε όλους», έχει πει. Η ιδέα έχει ήδη περάσει από τη θεωρία στην εμπορική πραγματικότητα. Σε ορισμένα κομμάτια, τα παραδοσιακά γαλλικά μεγέθη 36, 38, 44 ή 48 έχουν δώσει τη θέση τους στα S, M και L. Ο Blazy το περιγράφει ως αφαίρεση του φύλου από το μέγεθος. Εδώ υπάρχει μια σημαντική διαφοροποίηση από την πολυσυζητημένη «ουδέτερη ως προς το φύλο» μόδα της προηγούμενης δεκαετίας. Τα ρούχα Chanel εξακολουθούν να κουβαλούν το λεξιλόγιο του οίκου: τουίντ, πέρλες, καμέλιες, αλυσίδες, καπιτονέ δέρμα. Ο άνδρας που τα φορά καλείται να διαχειριστεί αυτούς τους κώδικες και όχι μια εξουδετερωμένη εκδοχή τους.
Η αλλαγή συμβαδίζει με μια ευρύτερη μετατόπιση στην ανδρική ένδυση. Ανάμεσα σε τοπ στυλίστες που ντύνουν κορυφαία ονόματα του star system, παρατηρείται ότι υπάρχει πλέον μια μικρότερη ακαμψία γύρω από το πώς «πρέπει» να εκφράζεται η αρρενωπότητα. Όταν ένα ρούχο μοιάζει φυσικό επάνω στον άνθρωπο που το φορά, το ζήτημα μετακινείται από το φύλο στο προσωπικό στιλ. Ο A$AP Rocky, ράπερ και επί χρόνια μία από τις πιο επιδραστικές φυσιογνωμίες της ανδρικής μόδας, το έθεσε ακόμη απλούστερα: «Δεν ξέρω ποιος χάραξε τη γραμμή ανάμεσα στη θηλυκότητα και την αρρενωπότητα […] εγώ δεν βλέπω κανένα εμπόδιο».
Η ανδρική γκαρνταρόμπα ήταν πάντα εκεί
Υπάρχει, άλλωστε, μια ιστορική ειρωνεία σε όλο αυτό. Η ίδια η Coco Chanel έχτισε μεγάλο μέρος της αισθητικής της δανειζόμενη στοιχεία από την ανδρική γκαρνταρόμπα. Ζέρσεϊ, τουίντ, παντελόνια και πουκάμισα πέρασαν μέσα από τα χέρια της στη γυναικεία ένδυση, σε μια εποχή κατά την οποία η οικειοποίηση στοιχείων της ανδρικής γκαρνταρόμπας είχε πολύ μεγαλύτερο συμβολικό βάρος. Το ωραίο είναι ότι ο Blazy, όσο σύγχρονος κι αν είναι, ουσιαστικά επιστρέφει στην αρχή. Η Coco Chanel έχτισε το λεξιλόγιό της παρατηρώντας προσεκτικά τους άνδρες. Μέρος της αισθητικής της διαμορφώθηκε μέσα από τη σχέση της με τον Arthur «Boy» Capel. Άγγλος παίκτης του πόλο, επιχειρηματίας, μεγάλος έρωτάς της και καθοριστική παρουσία στα χρόνια κατά τα οποία διαμορφωνόταν η αισθητική της. Τα τουίντ σακάκια, τα πουκάμισα και η ανεπιτήδευτη κομψότητα της βρετανικής ανδρικής ένδυσης πέρασαν μέσα από αυτόν στο βλέμμα της σχεδιάστριας.
Ο Capel ήταν επίσης πελάτης της Charvet, της θρυλικής παρισινής πουκαμισοποιίας που ιδρύθηκε το 1838. Η Chanel αγόραζε εκεί δώρα για εκείνον και γνώρισε από κοντά έναν κόσμο αυστηρής ανδρικής κατασκευής: ώμους, μανσέτες, αναλογίες, υφάσματα. Ο Blazy ανέσυρε αυτή τη σχεδόν ξεχασμένη σχέση όταν ερευνούσε τα αρχεία πριν από την πρώτη του συλλογή. Συνεργάστηκε με τη Charvet για τα πουκάμισα της ανοιξιάτικης σεζόν, διατηρώντας τις αναλογίες της ανδρικής πουκαμισοποιίας και μεταφέροντάς τες αυτούσιες στα σχέδια του. Και τον περασμένο Ιούλιο η ιστορία έκλεισε έναν παράξενα τέλειο κύκλο: η Chanel εξαγόρασε τη Charvet, με τη δέσμευση ότι ο ιστορικός οίκος θα διατηρήσει τη δημιουργική του ανεξαρτησία.
Οι άνδρες, βέβαια, είχαν αρχίσει να διεκδικούν μια θέση στο σύμπαν του οίκου Chanel πολύ πριν από τον Blazy. Ο Karl Lagerfeld είχε από χρόνια εντάξει άνδρες στο σύμπαν του οίκου, ενώ το 2017 ο Pharrell Williams, μουσικός, παραγωγός και σήμερα καλλιτεχνικός διευθυντής της ανδρικής συλλογής Louis Vuitton, έγινε ο πρώτος άνδρας που πρωταγωνίστησε σε διαφημιστική καμπάνια του οίκου, για την τσάντα Gabrielle de Chanel.
Υπό τη διεύθυνση του Blazy, ωστόσο, η εξαίρεση αποκτά συνοχή και συνέπεια. Και ίσως αυτό εξηγεί γιατί η απουσία μιας ανδρικής συλλογής μοιάζει περισσότερο με πλεονέκτημα παρά με κενό. Πριν από έναν αιώνα, η Coco Chanel άνοιξε την ανδρική ντουλάπα, πήρε τα κομμάτια που την ενδιέφεραν και τα πέρασε στη γυναικεία ένδυση. Τώρα οι άνδρες ανοίγουν τη δική της ντουλάπα. Και η συμμετρία είναι σχεδόν υπερβολικά καλή για να είναι τυχαία.
Εξωτερική φωτογραφία: @ AFP Forum, @ Getty Images / Ideal Image