Το Design Democracy κάνει την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στις 13 Νοεμβρίου 2026, στο Καπνεργοστάσιο της Βουλής των Ελλήνων, με το “Species of the New”.
Οι χώροι της καθημερινότητας είναι ένα από τα πεδία όπου διεκδικούμε λόγο για τον κόσμο μας, αφού ο σχεδιασμός τους καθορίζει πως σχετιζόμαστε και τον τρόπο που συμμετέχουμε στη συλλογική ζωή. Για να χωρέσουν σε αυτόν οι ανάγκες περισσότερων ανθρώπων, πρέπει να συναντηθούν διαφορετικές γνώσεις και να χτιστεί κατανόηση ανάμεσα σε όσους αποφασίζουν και σε όσους ζουν με τις συνέπειες. Από εδώ ξεκινά το Design Democracy. Με αφετηρία την Ελλάδα, η πρωτοβουλία της Design Ambassador, σε επιμέλεια του Archisearch, εξετάζει τη σχέση σχεδιασμού και δημοκρατίας και τον ρόλο του στην κοινωνία, τον πολιτισμό και την οικονομία.
Οι δράσεις της αγγίζουν το δομημένο περιβάλλον σε κάθε κλίμακα: από την άμεση εμπειρία του χώρου έως τις αποφάσεις για τις πόλεις. Φοιτητές, νέοι δημιουργοί και καταξιωμένα γραφεία συναντούν επιστήμονες, θεσμούς, επιχειρηματίες και την κοινωνία των πολιτών, ώστε η γνώση να γίνει συνεργασία για την κοινή ζωή.
Η φιλοσοφία πίσω από το “Species of the New”
Η αρχή γίνεται με το «Species of the New / New worlds loading in architecture», που αφιερώνεται στη νέα αρχιτεκτονική σκηνή και στη σχέση της με την εκπαίδευση. Η επιλογή είναι συμβολική: φωτίζει δημιουργούς που χτίζουν τη θέση τους, την επιμονή που χρειάζεται αυτή η πορεία και όσους τους δίδαξαν να παρατηρούν, να αμφισβητούν και να συνθέτουν. Η λέξη species -τα «είδη», δανεισμένη από τη βιολογία- μιλά για τις πολλές μορφές που παίρνει το νέο όταν ξεκινά από κοινές ρίζες. Στην αρχιτεκτονική, η γνώση κάθε δημιουργού μεταμορφώνεται όταν συναντά έναν τόπο, τους ανθρώπους του και τις συνθήκες της πράξης.
Την εκδήλωση ανοίγει ο Τάσος Μπίρης, αρχιτέκτονας και ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, με το ερώτημα «Πώς μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε τον χώρο;». Στο κλείσιμο, ο Δημήτρης Φωτιάδης, αρχιτέκτονας και ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, και οΔημήτρης Αντωνακάκης, αρχιτέκτονας και ιδρυτικό μέλος του Atelier 66, επιστρέφουν στις συζητήσεις της ημέρας: πού βρίσκεται τελικά το νέο, στη μορφή, στη μέθοδο, στις συνεργασίες ή στους τρόπους κατοίκησης; Ένα νέο γραφείο χρειάζεται επίσης και την εμπιστοσύνη όσων αναθέτουν έργα. Αυτή την πλευρά φέρνει η Όλγα Ίτσιου, αρχιτέκτονας και Chief Operating Officer της DIMAND, με την τοποθέτηση «Ποιος δίνει χώρο στη νέα αρχιτεκτονική;». Μέσα από έργα της DIMAND, εξηγεί πώς επιλέγονται οι αρχιτέκτονες και πώς η αρχιτεκτονική ιδέα αντέχει απέναντι σε κόστος, χρόνο και κατασκευή.
Αρχιτεκτονικά παραδείγματα
Με το ερώτημα «Γιατί δεν κατεδαφίζω;», η Anna Delgiado, αρχιτέκτονας του Architectural bureau 11, συζητά με τη Δανάη Μακρή, Head of Strategy & Content της The Design Ambassador. Στο Κouloura House, η διατήρηση μιας κατοικίας του 1950 φέρνει απρόσμενες μεταμορφώσεις: κομμάτια παλιών υαλοπετασμάτων γίνονται πολυέλαιος, ενώ το διάτρητο κεραμικό κέλυφος περιμένει μια κληματαριά. Συζητούν και το πώς υπερασπίζεται κανείς τις επιλογές του απέναντι στην κριτική.
Στον Κολωνό, η επανάχρηση φτάνει ως τα υλικά: στο Two Homes Under One Roof του Theo Poulakos Studio, τα τούβλα των εσωτερικών τοίχων που γκρεμίστηκαν στρώνουν τη στοά εισόδου. Με αφορμή τη μετατροπή μιας κατοικίας του 1930 σε δύο σπίτια, που κέρδισε Χρυσό Αρχιτεκτονικής στα GRAIL 2026, ο Θοδωρής Πουλάκος συζητά με τον Κωνσταντίνο Καραμπατάκη, αρχιτέκτονα, συνιδρυτή και Creative Director των K-Studio, για το πώς κρίνεται ένα έργο μέσα από επιλογές, περιορισμούς και κατασκευή.
Στα «Σχέδια συγγένειας», η Λάρα Βαρτζιώτη, αρχιτέκτονας και ιδρύτρια του γραφείου Lara Vartzioti και υποψήφια διδάκτωρ ΕΜΠ, συναντά τον Κώστα Μωραΐτη, ομότιμο καθηγητή της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, σε μια σχέση που ξεκίνησε ως διδασκαλία και έγινε συνεργασία. Συζητούν πώς οι ιδέες δοκιμάζονται στην πράξη, γύρω από τον τόπο, τη μνήμη και την τεχνολογία. Παράδειγμα το XT97–Interwar Modern, όπου μια ιδιωτική ξύλινη σκάλα γίνεται κοινόχρηστη σε πολυκατοικία του Μεσοπολέμου. Ο Γιώργος Φιορεντίνος, αρχιτέκτονας και συνιδρυτής των ATENO Architecture Studio, κινείται «Εκτός portfolio», μιλώντας για τις αποφάσεις και τις ανατροπές που διαμόρφωσαν το γραφείο. Στη δουλειά τους, ακόμη και μια υδρορροή μετράει: στην Euthea, στο Μεγανήσι, ο ορειχάλκινος σωλήνας για το βρόχινο νερό είναι η αγαπημένη τους λεπτομέρεια, όπως είπαν στο Wallpaper*.
Ο Σταύρος Γυφτόπουλος, καθηγητής ΕΜΠ, αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής και συντονιστής της κριτικής επιτροπής της 12ης Biennale Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων, συζητά με τον Σωτήρη Καραχάλιο των KAAS. Με αφετηρία την πολυκατοικία στα Μελίσσια, όπου η φυτεμένη ταράτσα γίνεται κοινός τόπος των κατοίκων, φέρνουν σε διάλογο τον κριτή και τον δημιουργό: ποια κριτήρια ποιότητας ενθαρρύνουμε και πώς η εκπαίδευση συναντά την υλοποίηση; Με τον Φλώριαν Γιάννη Λιάκο, συνιδρυτή των FIORE Architects, ο Γυφτόπουλος εξετάζει τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό ως πύλη νέων γραφείων σε δημόσια έργα. Η βραβευμένη πρόταση για το Μουσείο Μάριου Τόκα τοποθετεί την έκθεση στο υπόγειο, με φως από δύο φυτεμένα αίθρια, ώστε η πλατεία να μείνει ελεύθερη για την πόλη. Πότε όμως μια διάκριση γίνεται ανάθεση και κτίριο;
Η Γεωργίνα Μπούσια, αρχιτέκτονας, σχεδιάστρια φωτισμού και συνιδρύτρια του that studio, συζητά με τη Δανάη Μακρή για το φως, την ιδιωτικότητα και τη φροντίδα μέσα από δύο έργα: ένα σπίτι στην Άνω Κυψέλη και μια πολυκλινική για ευάλωτες ομάδες στο Μεταξουργείο. Αφορμή είναι και η ένταξη του γραφείου στη λίστα «Best Emerging Greek Architects & Designers» του Archisearch: τι φέρνει η δημόσια αναγνώριση; Στις «Χωρικές Ραφές στο Άκρο», η Σοφία Τσιράκη, καθηγήτρια Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων ΕΜΠ, συναντά τους Ξάνθιππο Φωτόπουλο, Ναταλία Κορωναίου και Μάριο Φωτόπουλο, δημιουργούς της βραβευμένης στα GRAIL 2026 διπλωματικής για τη βόρεια Κάρπαθο. Στο επίκεντρο, ο τόπος ως εργαλείο σύνθεσης: πώς η μνήμη και τα ίχνη κατοίκησης γίνονται αρχιτεκτονικές αποφάσεις.
Το «Species of the New / New worlds loading in architecture» θα γίνει την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026, 17:00–21:00, στο Καπνεργοστάσιο της Βουλής των Ελλήνων (Λένορμαν 218, Αθήνα), στο πλαίσιο της έκθεσης «Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα – Η μυστηριακή γλώσσα του σχήματος», που συνδιοργανώνουν το CityLab και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας με την αρωγή της Βουλής.
Εισαγωγική φωτογραφία: Προς τον ήλιο: Κατοικία στην Αντίπαρο (με ξενώνα). Αρχιτεκτονική: Σοφία Τσιράκη, Τάσος Μπίρης. Συνεργάτες αρχιτέκτονες: Μάγδα Χαμπάλογλου, Σοφία Τζαβέλλα. Φωτογραφία © Μαριάνα Μπίστη