Κάθε εβδομάδα παρουσιάζουμε ένα εμβληματικό έργο Τέχνης και αποκωδικοποιούμε τους λόγους που το έκαναν σημαντικό ώστε να αποκτήσει τεράστια αξία μέσα στον χρόνο.
Ο Γάλλος καλλιτέχνης Υβ Κλάιν, είναι ευρέως γνωστός για τη δημιουργία ενός ζωηρού ηλεκτρίκ μπλε χρώματος που ονομάζεται “International Klein Blue” (IKB) και με το οποίο πειραματίστηκε με διάφορες μεθόδους εφαρμογής του. Αρχικά χρησιμοποίησε ρολά και αργότερα σφουγγάρια, δημιουργώντας μια σειρά από ποικίλες επιφάνειες. Αυτός ο πειραματισμός οδήγησε σε μία σειρά έργων όπου ο Κλάιν χρησιμοποίησε γυμνές γυναικείες φιγούρες που βαμμένες με μπλε χρώμα σέρνονταν πάνω σε καμβά ή απλώνονταν πάνω του, χρησιμοποιώντας τες ως “ζωντανά πινέλα”-σειρά που ονόμασε “Anthropométries”.
Μερικές φορές η δημιουργία των έργων μετατρέπονταν σε ένα είδος περφόρμανς, όπως σε εκείνη στις 9 Μαρτίου 1960 στην Galerie International d’Art Contemporain στο Παρίσι, όπου το κοινό, ντυμένο με επίσημα βραδινά ρούχα, παρακολουθούσε τα γυμνά μοντέλα να δημιουργούν ένα έργο, ενώ ένα μουσικό σύνολο έπαιζε τη Monotone Symphony που είχε συνθέσει ο Κλάιν.
Ο πειραματισμός με τη φωτιά ξεκίνησε το 1961, στην έκθεση του «Yves Klein: Monochrome und Feuer» στο Haus Lange της Γερμανίας. Εναν χρόνο πριν τον πρόωρο θάνατό του και λίγο μετά την ίδρυση του κινήματος τέχνης “Nouveau Réalisme” μαζί με τον Γάλλο κριτικό Πιερ Ρεστανί, ο Κλάιν πήγε στο Κέντρο Δοκιμών της Γαλλικής Εταιρείας Φυσικού Αερίου. Κατά την επίσκεψή του εκεί, χρησιμοποίησε έναν βιομηχανικό καυστήρα βάρους σαράντα κιλών, μαθαίνοντας πώς να ελέγχει τη μεγάλη φλόγα και τη θερμότητα που εκπέμπονταν. Ενώ στεκόταν μπροστά από κάθε καμβά από σουηδικό πεπιεσμένο ξύλο ανθεκτικό στην καύση, οι πυροσβέστες στέκονταν στο πλευρό του, ψεκάζοντας διαρκώς τα έργα με νερό και διατηρώντας μια εύθραυστη ισορροπία, καθώς καθεμία από τις δημιουργίες πλησίαζε την εξαφάνισή της και τη μετατροπής της σε στάχτη.
Ο τελευταίος και μεγαλύτερος πίνακας που έφτιαξε εκείνη τη μέρα, το «FC1», επηρεασμένος από τις αγαπημένες του “Anthropométries”, ήταν εκπληκτικός. Ψέκασε τα μοντέλα με νερό και τους ζήτησε να πιέσουν τα σώματά τους στο συμπιεσμένο ξύλο, περνώντας τον καυστήρα πάνω σε αυτές τις περιοχές για να αποκαλύψει το φαντασμαγορικό ίχνος της παρουσίας τους. Aν και οι πειραματισμοί του καλλιτέχνη στο εργαστήριο τελείωσαν ξαφνικά, όταν ανακαλύφθηκαν τα γυμνά μοντέλα και ο διευθυντής του εργαστηρίου απολύθηκε, κατάφερε να παράγει 125 έργα. Η σειρά των έργων «Fire Paintings» που δημιουργήθηκαν εκείνη την ημέρα, παραμένει ανάμεσα στα πιο σημαντικά-πνευματικά έργα που δημιούργησε, καταγράφοντας την παρουσία της απουσίας. Ο τρόπος που “καίει” τις μορφές στο «FC1» είναι αναφορά στις πυρηνικές σκιές των θυμάτων της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, που τον είχαν επηρεάσει στις αρχές της καριέρας του.
Το έργο είχε στην κατοχή του ο Πιέρ Ρεστανί, ο οποίος το πούλησε σε Σουηδό συλλέκτη κι εκείνος στη συνέχεια το μεταπούλησε σε δημοπρασία των Christie’s στις 8 Μαΐου του 2012 σε άγνωστο αγοραστή, στο ποσό ρεκόρ για έργο του Κλάιν $36.482.500.