Ένα από τα πιο εμβληματικά ξενοδοχεία στον κόσμο άνοιξε ξανά στο Shinjuku Park Tower ολοκληρώνοντας μια εκτεταμένη ανακαίνιση 19 μηνών.
Το ασανσέρ σε αφήνει στον 41ο όροφο και για μισό δευτερόλεπτο δεν ξέρεις πού να κοιτάξεις. Στο Τόκιο που απλώνεται κάτω από τα πόδια σου ή στον διάδρομο που δεν μοιάζει με διάδρομο ξενοδοχείου; Μοιάζει με αίθριο ιδιωτικής κατοικίας κάποιου που έχει πολύ καλό γούστο και δεν νιώθει ανάγκη να το αποδείξει.
Κάπου εδώ, στους ορόφους αυτούς, η Sofia Coppola γύρισε μια ταινία για τη μοναξιά και την ομορφιά, το Lost in Translation. με τον Bill Murray και την Scarlett Johansson. Το Park Hyatt Tokyo άνοιξε ξανά, τον Δεκέμβριο του 2025, μετά από 19 μήνες εργασιών ανακαίνισης. Πριν όμως δούμε το ξενοδοχείο, αξίζει να πούμε δύο πράγματα για το κτίριο που το φιλοξενεί.
Ο Shinjuku Park Tower είναι έργο του αρχιτέκτονα Kenzo Tange. Τρεις αλληλένδετοι πύργοι, 235 μέτρα ο ψηλότερος, με τριγωνικές απολήξεις που από κάποιες γωνίες θυμίζουν origami. Το ξενοδοχείο καταλαμβάνει τους ορόφους από τον 39ο έως τον 52ο. Εδώ δηλαδή ζεις ψηλότερα από τα περισσότερα κτίρια της πόλης. Τις καθαρές μέρες βλέπεις το Φούτζι, το υψηλότερο βουνό της Ιαπωνίας, από το γυμναστήριο.
Σε τεντωμένο σχοινί
Η ανακαίνιση ανατέθηκε στο παρισινό Studio Jouin Manku. Ο Patrick Jouin έχει πει ότι δούλεψε σαν να περπατούσε σε ένα τεντωμένο σχοινί, όπου έπρεπε να αποφασίσει ποια στοιχεία αγγίζεις και ποια αφήνεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι μπαίνεις σε ένα δωμάτιο που αναγνωρίζεις χωρίς να το έχεις ξαναδεί. Τα σκούρα ξύλα έμειναν, το μπάνιο απέκτησε τη λογική του ιαπωνικού wet room, τα λινά είναι Frette, τα προϊόντα Aesop, το σεσουάρ Dyson.
Δεν είναι λεπτομέρειες που απλώς τις αναφέρεις. Είναι ο τρόπος που ορίζεται η εμπειρία. Eίναι αυτές που κάνουν τη διαφορά στο πώς νιώθεις κάθε πρωί που ξυπνάς σε ένα τέτοιο δωμάτιο. Μερικές σουίτες έχουν μπανιέρα από ξύλο hinoki. Η μυρωδιά του hinoki είναι από αυτές που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Ο αριθμός των δωματίων, κατέβηκε από 177 σε 171, μία μικρή κίνηση που λέει πολλά για το τι πρεσβεύει το ξενοδοχείο.
Ducasse χωρίς υπερβολές
Στον 41ο όροφο, το Girandole φέρει την υπογραφή του Alain Ducasse, όχι ως απλό licensing αλλά ως γαστρονομική κατεύθυνση. Η έμπνευση αντλείται από την παράδοση της παριζιάνικης brasserie, μεταφρασμένη σε μια σύγχρονη, πειθαρχημένη εκδοχή. Το μενού επιβεβαιώνει τη γραμμή: pressée de foie gras, vol-au-vent με ris de veau, bordelaise, tarte Tatin, soufflé σοκολάτας από τη Manufacture Alain Ducasse στο Τόκιο. Δεν υπάρχει fusion επιτήδευση. Υπάρχει δομή.
Την εκτέλεση διευθύνει ο Kojiro Tsutsumi, με γαλλική εκπαίδευση και πολυετή εμπειρία μεταξύ Τόκιο και Παρισιού, ο οποίος πέρασε εκτεταμένο χρόνο στα εστιατόρια του Ducasse στο Παρίσι πριν την επαναλειτουργία. Το αποτέλεσμα δεν είναι ένα “εστιατόριο σε ξενοδοχείο”, αλλά μια πολιτισμική γέφυρα με αυστηρή αισθητική συνοχή.
Το μπαρ που δεν άλλαξε
Το New York Bar στον 52ο δεν άλλαξε. Είκοσι χρόνια μετά το Lost in Translation, οι άνθρωποι εξακολουθούν να ανεβαίνουν εκεί για να πιούν το ποτό τους ενώ κοιτάζουν τα φώτα. Η τζαζ παίζει ζωντανά, οι τοιχογραφίες του Valerio Adami είναι στη θέση τους, το μπολ με τα wasabi nuts εκείνο το indigo, της Toyo-Sasaki που αναγνωρίζουν οι φανατικοί, φτιάχνεται ακόμα αποκλειστικά για εδώ. Υπάρχει μια συγκεκριμένη αίσθηση που έχει αυτό το μπαρ, κάτι ανάμεσα στη μοναξιά και την ευφορία, που δεν εξηγείται και δεν χρειάζεται να εξηγηθεί.
Να κολυμπάς πάνω από μια μητρόπολη
Το Club On The Park, στους ορόφους 45 και 47, έχει πισίνα 20 μέτρων με γυάλινους τοίχους, spa με εποχιακές θεραπείες, σάουνες, cold plunge. Για τους ενοίκους σουιτών η χρήση είναι δωρεάν, για τους υπόλοιπους έχει χρέωση. Λογικό, το να κολυμπάς πάνω από δώδεκα εκατομμύρια ανθρώπους.
Το Park Hyatt Tokyo δεν επέστρεψε για να θυμίσει τον εαυτό του. Επέστρεψε για να επιβεβαιώσει ότι η πραγματική πολυτέλεια δεν βρίσκεται στο καινούργιο, αλλά στην ακρίβεια των αποφάσεων.
www.hyatt.com/park-hyatt