Με αφορμή τη σειρά Love Story: John F. Kennedy Jr. & Carolyn Bessette, το ενδιαφέρον γύρω από τον JFK Jr. αναζωπυρώνεται, επαναφέροντας στο προσκήνιο το διαχρονικό του στιλ.
Γεννημένος στις 25 Νοεμβρίου 1960, λίγες εβδομάδες μετά την εκλογή του πατέρα του, ο John F. Kennedy Jr. δεν ήρθε απλώς στον κόσμο, αλλά κατευθείαν στο προσκήνιο μιας Αμερικής που έβραζε. Η εικόνα του μικρού αγοριού που χαιρετούσε στρατιωτικά το φέρετρο του πατέρα του, το 1963, έγινε σύμβολο μιας χαμένης αμερικανικής αθωότητας.
Μεγαλωμένος στη Νέα Υόρκη γαλουχήθηκε με την αισθητική πειθαρχία της Ανατολικής Ακτής και τη σιωπηλή αξιοπρέπεια μιας οικογένειας που είχε μάθει να ζει υπό συνεχή δημόσια προσοχή. Σπούδασε Αμερικανική Ιστορία στο διακεκριμένο πανεπιστήμιο Brown, από όπου αποφοίτησε το 1983 και στη συνέχεια Νομική στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, δίνοντας μάχη με τη δυσλεξία του, μια λιγότερο γνωστή αλλά καθοριστική πτυχή της ζωής του.
Αντί να ακολουθήσει ευθύ δρόμο προς την πολιτική, επέλεξε να ιδρύσει το 1995 το περιοδικό George, ένα φιλόδοξο εγχείρημα που επιχείρησε να γεφυρώσει την πολιτική και την pop κουλτούρα, την εξουσία και το lifestyle. Ήταν μια κίνηση που έδειχνε ότι καταλάβαινε βαθιά τη δεκαετία του 1990: η εικόνα είχε γίνει νόμισμα και η αφήγηση δύναμη.
Το 1996 παντρεύτηκε την Carolyn Bessette-Kennedy σε μια ιδιωτική τελετή στο νησί Cumberland. Εκείνη με μεταξωτό slip dress του Narciso Rodriguez, εκείνος με το μείγμα συστολής και λάμψης που τον χαρακτήριζε. Ζούσαν σε λοφτ, στην τότε αναδυόμενη Tribeca, οδηγούσαν ένα απλό Saab και μετακινούνταν συχνά με ποδήλατο, ήταν περισσότερο ένα σύγχρονο αστικό ζευγάρι παρά η συνέχεια μιας πολιτικής «δυναστείας». Κι όμως, ενσάρκωναν μια νέα εκδοχή αριστοκρατίας: νεότητα, παιδεία, επιρροή, φυσική κομψότητα. Ο πρόωρος χαμός του το 1999, σε αεροπορικό δυστύχημα κοντά στο Martha’s Vineyard, πάγωσε για πάντα την εικόνα του στα 38 του χρόνια, νέος, δυναμικός, ανολοκλήρωτος.
Γιατί το στιλ του παραμένει διαχρονικό
Η σημερινή αναβίωση του ενδιαφέροντος, με αφορμή τη δραματοποιημένη σειρά Love Story: John F. Kennedy Jr. & Carolyn Bessette, του Ryan Murphy, που έκανε πρεμιέρα πριν λίγες μέρες, δεν είναι απλώς μια νοσταλγική επιστροφή στα ’90s. Είναι ένδειξη ότι ο John F. Kennedy Jr. εκπροσωπούσε κάτι πέρα από τάσεις: μια στάση ζωής. Μεγάλωσε με τον κλασικισμό του Ivy League, αλλά ανδρώθηκε σε μια Νέα Υόρκη πιο ωμή και δημιουργική. Μπορούσε να φορέσει διπλόκουμπο κοστούμι με αριστοκρατική άνεση και την ίδια μέρα να παίξει φούτμπολ γυμνόστηθος στο Central Park. Συνδύαζε τουίντ σακάκια με ποδήλατο, κασκόλ με επαγγελματικές υποχρεώσεις, αυστηρό tailoring με σωματική ένταση.
Δεν ήταν απλώς καλοντυμένος, ήταν ένας άνδρας που ένιωθε άνετα μέσα στα ρούχα του. Και αυτό είναι που αντέχει στον χρόνο. Η γοητεία του δεν βασιζόταν μόνο στη συμμετρία του προσώπου του ή στον τίτλο του «Sexiest Man Alive» από το People, αλλά στον τρόπο που στεκόταν, στο ίσιο παράστημα, στη φυσική του αυτοπεποίθηση. Το στιλ του ήταν λιγότερο θέμα γκαρνταρόμπας και περισσότερο θέμα παρουσίας.
Η διαχρονική του επιρροή στους άνδρες
Η ταύτιση δεν είναι θέμα νοσταλγίας, αλλά προτύπου. Ο σημερινός άνδρας, ιδιαίτερα σε μια εποχή υπερπληροφόρησης, υπερέκθεσης και συνεχούς αυτοπαρουσίασης, βλέπει στον JFK Jr. μια εκδοχή αρρενωπότητας που δεν στηρίζεται στην επίδειξη.
-Πρώτον, γιατί ισορροπούσε ανάμεσα σε δύο κόσμους: προνόμιο και κανονικότητα. Ναι, γεννήθηκε σε μια από τις πιο ισχυρές οικογένειες του πλανήτη, αλλά τον έβλεπες να κυκλοφορεί με ποδήλατο στο Μανχάταν, να γυμνάζεται, να εργάζεται στο γραφείο του. Ο σύγχρονος άνδρας παλεύει με αυτή τη διπλή απαίτηση: να είναι φιλόδοξος αλλά και προσγειωμένος, επιτυχημένος αλλά και προσιτός.
-Δεύτερον, γιατί εξέφραζε μια μορφή ήρεμης δύναμης. Σε μια περίοδο όπου η αρρενωπότητα επαναπροσδιορίζεται, ανάμεσα σε τοξικά στερεότυπα και υπερανάλυση, ο JFK Jr. μοιάζει με σημείο ισορροπίας. Γυμνασμένος αλλά όχι ναρκισσιστής. Κομψός αλλά όχι επιτηδευμένος. Δημόσιο πρόσωπο με σεβασμό στην ιδιωτικότητα. Δεν χρειαζόταν να αποδείξει κάτι και ακριβώς αυτό τον κάνει ελκυστικό.
-Τρίτον, γιατί συμβολίζει το ανεπιτήδευτο. Σε μια εποχή όπου όλα μοιάζουν επιμελημένα μέχρι εξαντλήσεως, εκείνος έδειχνε αυθεντικός. Υπήρχε η αίσθηση ότι ντυνόταν για να ζήσει τη μέρα του, όχι για να φωτογραφηθεί.
-Και τέλος, γιατί αντιπροσωπεύει την ιδέα ενός άνδρα πολλαπλών ταυτοτήτων: γιος ενός μύθου αλλά και αυτόνομη προσωπικότητα, νομικός αλλά και εκδότης, αθλητικός αλλά και διανοούμενος, ρομαντικός σύντροφος αλλά και ανεξάρτητος χαρακτήρας.
Η σύγχρονη ανδρική ταυτότητα δεν είναι μονοδιάστατη και ο JFK Jr. υπήρξε μια πρώιμη ενσάρκωσή της. Ίσως τελικά ο άνδρας σήμερα να μην ταυτίζεται με τον μύθο του, αλλά με την προσπάθειά του να σταθεί όρθιος μέσα σε αυτόν και να παράλληλα παραμείνει ο εαυτός του. Αυτό δεν είναι παλιομοδίτικο. Είναι διαχρονικό.
Εξωτερική φωτογραφία: Ο John F. Kennedy Jr. στον τελικό του US Open στη Νέα Υόρκη, 10 Σεπτεμβρίου 1995. @ Getty Images / Ideal Image