Giacometti στην αυλή και Louise Bourgeois στους αμπελώνες: Πέντε πάρκα όπου η γλυπτική συνυπάρχει με τη φύση και τα έργα τέχνης ανοίγουν διάλογο με τα λουλούδια και τα δέντρα.
Château La Coste, Προβηγκία
Μοναδική περίπτωση οινοποιείου, γκαλερί, υπαίθριας γλυπτοθήκης, fine dining προορισμού και ξενοδοχείου στους λόφους της Προβηγκίας. Ο περίπατος στα 600 στρέμματα του κτήματος είναι γεμάτος εκπλήξεις αρχιτεκτονικής και γλυπτικής: ένα παρεκκλήσι και παγκάκια-origami με την υπογραφή του Tadao Ando (2011), μια γιγάντια αράχνη της Louise Bourgeois (2003), ένα μουσικό περίπτερο από υαλοπίνακες και ξύλο του Frank O. Gehry (2008), ένα ξύλινο γλυπτό από 239 δοκάρια που αποτυπώνει τον ιαπωνικό όρο komorebi (το φως όπως φιλτράρεται μέσα από τα φυλλώματα των δέντρων) του Kengo Kuma (2018) και μία κυματοειδής αίθουσα του Oscar Niemeyer (2010), ένα από τα τελευταία έργα του σπουδαίου Βραζιλιάνου αρχιτέκτονα.
Kröller-Müller, Ότερλο, Ολλανδία
Με πάνω από 200 γλυπτά που απλώνονται σε κήπους έκτασης 250 στρεμμάτων, το Μουσείο Kröller-Müller διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα γλυπτών στην Ευρώπη. Τις ηλιόλουστες καλοκαιρινές μέρες οι επισκέπτες κάνουν πικ-νικ στη φύση δίπλα σε συναρπαστικά έργα, όπως το Floating Sculpture (1960-1961), που επιπλέει στη δική του λιμνούλα, της Marta Pan, το Needle Tower (1968) του Kenneth Snelson, που θυμίζει ηλεκτρικό πυλώνα, και το αγαπημένο των παιδιών, μνημειώδες Jardin d’email (1968) του Jean Dubuffet. Κι αν αρχίσει να βρέχει, κανείς δεν σκοτίζεται∙ όλοι μπαίνουν στο μουσείο για να δουν Auguste Rodin, Henry Moore, Alberto Giacometti, Isamu Noguchi, Claude Monet, Pablo Picasso, καθώς και μια τεράστια συλλογή Vincent van Gogh.
Middelheim Museum, Αμβέρσα
Γύρω από το παλιό κάστρο, όπου φιλοξενούνται το κατάστημα και το εστιατόριο του μουσείου, υπάρχει ένας κήπος με 100 γλυπτά, χωρισμένος σε έξι θεματικές ζώνες. Τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και τη φύση καταρρίπτονται και ο περίπατος στο πάρκο είναι μια εμπειρία γεμάτη απρόσμενες συναντήσεις με γιγάντια πολύποδα έντομα, ρευστά ιστιοφόρα, πεσμένους δικτάτορες και καθρεφτόσπιτα. Αναζητήστε το Vindsökaren III (1978) του Ingmar Hellgren, ένα κινητικό γλυπτό που αντιδρά ακόμη και στο πιο ανεπαίσθητο αεράκι, το Shouting is Breathing (2006) του Honore d’O, ένα δίκτυο από σύρματα ανάμεσα στα δέντρα που κάνει τα κλαδιά και τα φυλλώματα να «συνομιλούν», και το One Minute Sculpture (2011) του Erwin Wurm, ένα μαρμάρινο βάθρο που καλεί τον θεατή να γίνει ο ίδιος γλυπτό για 60 δευτερόλεπτα, με οδηγίες γραμμένες στις τέσσερις γωνίες του.
La Fondation Maeght, Saint-Paul-de-Vence, Νίκαια
Δουλεύοντας μαζί με τον Καταλανό αρχιτέκτονα Josep Lluís Sert, θρυλικές προσωπικότητες της μοντέρνας τέχνης, όπως ο Braque, ο Giacometti και ο Miró, δημιούργησαν έργα αποκλειστικά για το Fondation Maeght, που άνοιξε τις πόρτες του το 1964 και σήμερα φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες συλλογές έργων ζωγραφικής και γλυπτικής του 20ού αιώνα. Στον ηλιόλουστο κήπο του έχουν βρει θέση τα πολύχρωμα κεραμικά γλυπτά του Fernand Léger, το συντριβάνι από ατσάλινους σωλήνες του Pol Bury (1978), ένα από τα μνημειώδη στατικά γλυπτά του Alexander Calder με τίτλο “Les Renforts”, ένα αιολικό έργο του Takis και πολλά άλλα. Μια αυλή είναι αφιερωμένη στον Giacometti και τις ψηλόλιγνες φιγούρες του, ενώ αξέχαστη εμπειρία αποτελεί και η περιήγηση στον Λαβύρινθο (1961-1981) του Joan Miró, ακολουθώντας μια λευκή γραμμή στους τοίχους, τον μίτο της Αριάδνης, που οδηγεί στα παράδοξα, μυθικά πλάσματα του Καταλανού καλλιτέχνη.
Louisiana Museum of Modern Art, Humlebæk, Δανία
Σαράντα χιλιόμετρα βόρεια της Κοπεγχάγης, το Louisiana Museum of Modern Art είναι ένα φιλόξενο και ανοιχτό μουσείο -ένας προορισμός για όλους και ένα εξαιρετικό παράδειγμα αρχιτεκτονικής ενταγμένης στο τοπίο. Το λιτό, οριζόντιο κτίριο, που έχει δεχθεί πολλές επεκτάσεις και τροποποιήσεις από το 1958, κρύβει θαύματα, όπως την περίφημη αίθουσα Giacometti, όπου οι φιγούρες του μεγάλου γλύπτη στέκονται μπροστά από ένα τεράστιο παράθυρο με θέα στη θάλασσα. Σαν κυνήγι θησαυρού μοιάζει και η βόλτα στους κήπους με τα 50 γλυπτά, ανάμεσά τους το εμβληματικό Two Piece Reclining Figure No. 5 (1963-64) του Henry Moore, με φόντο τον ορίζοντα και τη θάλασσα, και το The Gate in the Gorge (1983-86) του Richard Serra, μια επιβλητική πύλη από ατσάλι που «ανοίγει» προς το τοπίο.
Εξωτερική φωτογραφία: Η μνημειακή αράχνη Maman (2003) της Louise Bourgeois αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα της σύγχρονης γλυπτικής. Παρά τη γιγάντια κλίμακά της, η καλλιτέχνις τη συνέδεε με τη μητρική προστασία, αποδίδοντάς την ως σύμβολο δύναμης, φροντίδας και ανθεκτικότητας. @ Château La Coste