Υπάρχουν λόγοι που το ξενοδοχείο The Rooster της Αντιπάρου θεωρείται απολύτως μοναδικό και ο βασικός όπως φαίνεται είναι ότι σε κάνει να ξεχάσεις το χρόνο.
Υπάρχει μια στιγμή, λίγα λεπτά αφού φτάσεις για πρώτη φορά στο The Rooster, που αντιλαμβάνεσαι ότι κοιτάς γύρω σου χωρίς να βλέπεις κτίρια. Οι κατοικίες είναι εκεί, με δεκαεπτά ανεξάρτητα σπίτια διάσπαρτα σε τριάντα στρέμματα, αλλά έχουν κρυφτεί τόσο καλά στο ηλιοκαμένο τοπίο, ώστε το τελευταίο πράγμα που παρατηρείς είναι η αρχιτεκτονική. Πρώτα βλέπεις τον κόλπο να απλώνεται μπροστά σου. Μετά ακούς τον αέρα στα ξερά χόρτα. Κι έπειτα, σιγά-σιγά, εμφανίζονται τα κτίρια, σαν να μην ήθελαν κι αυτά να σε ενοχλήσουν.
Η τέχνη της αόρατης παρουσίας
Αυτή η αρχιτεκτονική διακριτικότητα δεν είναι τυχαία. Είναι η βασική αρχή που διέπει το όραμα της Αθανασίας Κομνηνού, της γυναίκας που αποφάσισε να μετατρέψει ένα παιδικό καλοκαίρι στην Αντίπαρο σε ένα εγχείρημα ζωής. Η κυρία Κομνηνού, με φόντο σπουδές εσωτερικής διακόσμησης στο Λονδίνο και οικογενειακές ρίζες στη ναυτιλία, είχε κατά νου κάτι που αντιστέκεται στη λογική της αγοράς: ένα κατάλυμα που αρνείται να εντυπωσιάσει. Η ιδέα αποκρυσταλλώθηκε μετά από ένα ταξίδι στο θέρετρο ευεξίας Chiva-Som, στην Ταϊλάνδη. Τότε είναι που επέστρεψε γνωρίζοντας ακριβώς τι δεν ήθελε να χτίσει.
«Πέτρα και αστέρια», λέει, όταν περιγράφει τις μη διαπραγματεύσιμες αρχές. Όχι μεγάλες αίθουσες, όχι θεαματικές σκηνές, μόνο υλικά που αφήνουν το βλέμμα να ταξιδέψει μακριά από αυτά. Η διαμονή στο The Rooster, απομακρύνεται από τη συμβατική έννοια του ξενοδοχειακού δωματίου, προτείνοντας αυτόνομα ησυχαστήρια εμπνευσμένα από τις παραδοσιακές κατοικίες των Αντιπαριανών αγροτών. Οι 17 κατοικίες έχουν τη δική τους γραμμή ορίζοντα, ιδιωτική πισίνα γλυκού νερού και εσωτερικούς χώρους από τοπική πέτρα και υφαντά.
Το «Landscape Camo» χάνεται στους αμμόλοφους, το «Love Shack» βλέπει το ηλιοβασίλεμα, ενώ το «Farmhouse» βρίσκεται 1,5 χλμ. μακριά από το κεντρικό κτίριο με πλήρη αυτονομία. Η ιδιωτικότητα εδώ δεν φτιάχνεται από τους τοίχους, αλλά από τα ψηλά χόρτα και τις βουκαμβίλιες, που λικνίζονται ανάμεσα στις ιδιοκτησίες. Ο φωτισμός, τον οποίο η κ. Κομνηνού χαρακτηρίζει «vibe και μνήμη», σχεδιάστηκε για να μιμείται την ώρα που ο ήλιος χαμηλώνει πίσω από τους αμμόλοφους. Τα εξωτερικά ντους έχουν ανοίγματα που κρατούν ανοιχτή μια λωρίδα θάλασσας στο οπτικό πεδίο ακόμα κι όταν λούζεσαι, μια λεπτομέρεια που δείχνει πόσο σχολαστικά σχεδιάστηκε κάθε κίνηση μέσα στο χώρο.
Η πνευματική καρδιά του συγκροτήματος είναι το House of Healing. Το πρόγραμμα αρχίζει με μια διαβούλευση για τον ύπνο, τη διατροφή, τους συναισθηματικούς στρεσογόνους και μόνο τότε σχεδιάζονται οι θεραπείες. Ανάμεσά τους, το Smoking Stool: ο επισκέπτης κάθεται σε ένα ειδικά κατασκευασμένο σκαμνί ενώ ένα μείγμα βοτάνων και ρητινών από την Αντίπαρο, καίγεται κάτω από αυτόν και ο καπνός στοχεύει στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Εξίσου ασυνήθιστο είναι το Ashiatsu, ένα από τα ελάχιστα προγράμματα μασάζ με πίεση ποδιών στην Ελλάδα, όπου ο θεραπευτής κινείται με εναέριες μπάρες πάνω από τον ξαπλωμένο επισκέπτη, εφαρμόζοντας βαθιά πίεση που τα χέρια αδυνατούν να φτάσουν.
Από τη γη στο τραπέζι
Στο κέντρο της γαστρονομίας είναι ο βιολογικός κήπος: παντζάρια, ντομάτες και χόρτα που φτάνουν κατευθείαν από τον μπαξέ στην κουζίνα του σεφ, συνδυασμένα με ψάρια από ντόπιους ψαράδες και αυγά από το κοτέτσι της φάρμας. Το πρωί, προτού ανοίξει το εστιατόριο, έχει ήδη βγει από το φούρνο προζυμένιο ψωμί, αρωματισμένο με δεντρολίβανο. Το βράδυ, στον Secret Garden, μέσα σε φυσικούς βράχους, κάτω από τα άστρα, σερβίρεται καλαμάρι με ταρτάρ, αρμυρίκια και κατσικάκι ραγού με μυζήθρα. Πιάτα φτιαγμένα για συνδαιτυμόνες που δεν βιάζονται να σηκωθούν απ’ το τραπέζι.
Το πρωί στο The Rooster, λένε, μυρίζει θυμάρι και ψωμί. Ο πετεινός, το πτηνό στο οποίο οφείλει το όνομά του το ξενοδοχείο, θυμίζει στους επισκέπτες ότι οι ρυθμοί εδώ δεν ορίζονται από check-in και check-out. Ορίζονται από το φως που αλλάζει πάνω στην πέτρα.
Φωτογραφίες: @ theroosterantiparos.com