Ο Κάρλος Κου «εκπαιδεύθηκε» μέσα από το YouTube στην τέχνη της χαρακτικής και πλέον δέχεται παραγγελίες για τα μοναδικά έργα του από όλο τον κόσμο.
Φορά τη μαύρη ποδιά του, κάθεται στην καρέκλα του και πλησιάζει στον άρτια εξοπλισμένο πάγκο εργασίας του. Με απόλυτη συγκέντρωση και σιωπή, κοιτάζει μέσα από το στερεοσκοπικό διόφθαλμο μικροσκόπιο ακριβείας και με χειρουργικές κινήσεις ξεκινά την λεπτεπίλεπτη χάραξη ενός ρολογιού. Ο Κάρλος Κου από το Χονγκ Κονγκ δε φανταζόταν πριν μερικά χρόνια ότι σήμερα θα δεχόταν παραγγελίες από ολόκληρο τον κόσμο χαράσσοντας μοναδικά σχέδια στις κάσες και τα λουράκια ρολογιών σημαντικών διεθνών οίκων.
Από την απομόνωση στη διεθνή αναγνώριση
Όλα ξεκίνησαν λίγα χρόνια πριν την πανδημία. Ο Κου, μοντέλο και ηθοποιός, ήθελε να χαράξει ένα συγκεκριμένο σχέδιο στην αγαπημένη του Harley Davidson. Ωστόσο, οι προσπάθειες να έρθει σε επαφή με τεχνίτες του είδους σε Κίνα, Ιαπωνία, Ταϊλάνδη ακόμα και τις ΗΠΑ δεν απέδωσαν. Έτσι, αποφάσισε να μάθει μόνος την τέχνη αυτή. Έπειτα από πολλή εξάσκηση και πειραματισμούς, το αποτέλεσμα δεν τον ικανοποιούσε. Το 2018 ταξίδεψε ως το Μπαλί για να επισκεφθεί στο εργαστήριό του, έναν καλλιτέχνη της χαρακτικής που παρακολουθούσε διαδικτυακά εδώ και χρόνια, μελετώντας την τεχνική του με το σφυρί και το καλέμι. Η συνάντηση αποδείχθηκε καταλυτική. Στο πλάι του έμαθε πώς να κόβει το μέταλλο, πώς να κρατά το σφυρί και πώς να συνδυάσει τις πολύτιμες αυτές γνώσεις με το δικό του προσωπικό ύφος. Με τον ερχομό της πανδημίας, η απομόνωση όχι μόνο δεν τον σταμάτησε, αλλά τον βοήθησε να εξελιχθεί. Παρακολουθώντας βίντεο στο YouTube και κάνοντας εξάσκηση καθημερινά, ο Κου βελτίωσε την τεχνική του στη χαρακτική και, στη συνέχεια, έκανε το επόμενο και πολύ πιο απαιτητικό βήμα: πέρασε στον κόσμο των ρολογιών.
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια
Η προσωπική ιστορία του Κου ξεκινά αρκετά χιλιόμετρα μακριά από το Χονγκ Κονγκ. Οι γονείς του, η μητέρα του Ισπανίδα κι ο πατέρας του Κινέζος, ζούσαν στον Παναμά, όπου διατηρούσαν κατάστημα το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς από εμπρησμό όταν ο Κου ήταν μόλις δύο ετών. Η οικογένειά του έχασε όλη την περιουσία της και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα, μετακομίζοντας στο Χονγκ Κονγκ, όπου ξεκίνησαν ουσιαστικά τη ζωή τους από το μηδέν, φιλοξενούμενοι στο σπίτι του παππού του. Η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη. Ο Κου δεν μιλούσε τη γλώσσα και η μικτή καταγωγή του τον έφερε αντιμέτωπο με σχολικό εκφοβισμό. Οι δυσκολίες αυτές τον έκαναν ιδιαίτερα εσωστρεφή. Από μικρός βρήκε καταφύγιο στη ζωγραφική. Χρόνια αργότερα, αυτή η ανάγκη για δημιουργική έκφραση θα έβρισκε έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο να εκδηλωθεί: όχι πλέον πάνω στο χαρτί, αλλά πάνω στο μέταλλο.
Με εργαλεία του το σφυρί και το καλέμι
Σήμερα, ο Κου -γνωστός ως CK Engraving- θεωρείται μοναδικός στην παραδοσιακή, χειροποίητη χάραξη μετάλλων για μοτοσυκλέτες, ρολόγια πολυτελείας και αναπτήρες Zippo στο Χονγκ Κονγκ και ξεχωρίζει για την ακρίβεια και την εμμονή του στη λεπτομέρεια. Σε αντίθεση με τα σύγχρονα εργαστήρια που χρησιμοποιούν λέιζερ, εκείνος εργάζεται αποκλειστικά με σφυρί και καλέμι. Εξαιτίας της σωματικής κόπωσης που επιφέρει αυτή η τεχνική και τις περίπου 200 ώρες που αφιερώνει σε ένα μόνο έργο, είναι ο μόνος που ασκεί αυτό το επάγγελμα στην περιοχή.
Το μέταλλο θυμάται
Ο Κου δεν είναι ωρολογοποιός, αλλά η αγάπη του στην τεχνική της χαρακτικής, τον έκανε να συνειδητοποιήσει γρήγορα ότι η βασική της αρχή μπορεί να εφαρμοστεί τόσο στις μοτοσικλέτες όσο σε μία επιφάνεια λίγων χιλιοστών όπως αυτή ενός ρολογιού. Η διαφορά είναι ότι στο ρολόι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο λάθους. Το μέταλλο θυμάται κάθε κίνηση του καλεμιού. Το ταξίδι του ξεκίνησε με ένα δικό του Omega Seamaster. Αυτό αποτέλεσε τον δεύτερο «λευκό καμβά» του μετά τη μηχανή του. Ωστόσο, το εγχείρημα δεν ήταν απλό. Έπειτα από τις πρώτες ημέρες προσπάθειας σκέφτηκε να εγκαταλείψει. Το πείσμα του αλλά και οι περίπου 11.000 ευρώ που είχε επενδύσει για εργαλεία τον έκαναν να επιμείνει. Ολοκληρώνοντας το έργο του, το έδειξε σε πιθανούς πελάτες χωρίς, όμως, να βρίσκει την ανταπόκριση που περίμενε.
Όλα άλλαξαν όταν καταπιάστηκε με ένα IWC Big Pilot που είχε αγοράσει αρκετά χρόνια νωρίτερα. Στόχος ήταν να σχεδιάσει στο καντράν του έναν χάρτη, με ήλιο, φεγγάρι και αστέρια αντλώντας έμπνευση από την αεροπορία. Το εντυπωσιακό αποτέλεσμα τράβηξε την προσοχή των συλλεκτών και σύντομα, όπως αναφέρει το Tatler Asia, άρχισαν να φτάνουν παραγγελίες από το Ντουμπάι, τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία. Το ρολόι εκείνο τον σύστησε στο διεθνές κοινό και προσέλκυσε το βλέμμα του εγχώριου Τύπου, αλλά και της Μέσης Ανατολής. Για τον Κου, ένα χαραγμένο ρολόι δεν είναι απλώς αντικείμενο. Είναι ένα έργο τέχνης, αλλά και το μέσο με το οποίο παρουσιάζεται στον κόσμο. Ο ίδιος δηλώνει ότι σε εκδηλώσεις ή συνεντεύξεις, ένα ρολόι με σκαλιστό καντράν μπορεί να αποτελέσει την ιδανική βάση για ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Όπως λέει χαρακτηριστικά στο περιοδικό, ένα απλό Rolex στον καρπό δε δίνει αφορμή για ερωτήσεις. Ένα χαραγμένο, όμως, ναι.
Από το Χονγκ Κονγκ στην Ελβετία
Η αναγνώριση δεν άργησε να έρθει. Το 2023 συνεργάστηκε με τον ελβετικό οίκο υψηλής ωρολογοποιίας Franck Muller φιλοτεχνώντας δύο επιτραπέζια ρολόγια. Η εμπιστοσύνη που έδειξε ο κορυφαίος οίκος σε έναν αυτοδίδακτο χαράκτη από το Χονγκ Κονγκ, μαρτυρά την ποιότητα της δουλειάς του και το όραμά του. Έναν χρόνο αργότερα το Συμβούλιο Ανάπτυξης Εμπορίου του Χονγκ Κονγκ παρουσίασε επτά ρολόγια του και την ίδια χρονιά ο Κου συμμετείχε στην έκθεση Fine Art Asia με ένα χειροποίητο χαραγμένο επιτραπέζιο ρολόι.
Η ιστορία του, όμως, δε σταματά στα ρολόγια. Τα τελευταία χρόνια ο Κου έχει στραφεί στην τέχνη του χαλκού. Το 2025, μάλιστα, πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Χονγκ Κονγκ, προσελκύοντας το ενδιαφέρον συλλεκτών από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο. Παρά την αναγνώριση, ο ίδιος δηλώνει ότι δεν είναι ακόμη ικανοποιημένος από τη δουλειά του. Επόμενος στόχος είναι η μελέτη της ανάγλυφης γλυπτικής με σκοπό να μεταφέρει την τρισδιάστατη αυτή τεχνική στα καντράν των ρολογιών.