Τα εργαστήρια γεμίζουν, ο πηλός γίνεται τέχνη και η δημιουργία ευκαιρία για επιπλέον εισόδημα.
Δεν είναι τυχαίο που ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει να κάνει ένα παιδί με τα χέρια του είναι να πλάθει. Η αισθητηριακή αξία της επαφής με την εύπλαστη ύλη και η φαντασία που περνά μέσα απ’ τα χέρια και παίρνει μορφή, αποκτά ολοένα και περισσότερους φανατικούς οπαδούς. Είτε γιατί πρόκειται για μια άκρως χαλαρωτική διαδικασία που για πολλούς είναι ισοδύναμη του διαλογισμού, είτε είναι ένα υπέροχο διάλειμμα από την ψηφιακή πραγματικότητα. Η κεραμική ως μέσο έκφρασης και δημιουργίας γεννά πάντα κάτι που μπορούμε να το αγγίξουμε, να το κρατήσουμε στα χέρια μας στον τρισδιάστατο κόσμο, να το καμαρώσουμε, να το χαρίσουμε ή να το σπάσουμε με πάταγο αν δεν μας αρέσει.
Εργαστήρια κεραμικής και μαθήματα sold out
Είναι αμέτρητα τα εργαστήρια που προσφέρουν μαθήματα κεραμικής ή ενοικιάζουν το χώρο και τον εξοπλισμό για τους ήδη μυημένους στη θεία αυτή τέχνη, αφού αν το καλοσκεφτούμε, ακόμα κι ο θεός στον πηλό κατέφυγε να φτιάξει αυτό το περίτεχνο αριστούργημα που ονομάζεται άνθρωπος. Πολλοί δήμοι επίσης προσφέρουν εκπαιδεύσεις με πολύ χαμηλό αντίτιμο και για το λόγο αυτό γίνονται sold out. Μόνο στο Δήμο Καλλιθέας, εγγράφονται ετησίως κάπου 200 άτομα και παρακολουθούν σε σταθερή βάση τετράωρα μαθήματα από Δευτέρα έως Πέμπτη.
Από το “The Gost” στην κουλτούρα της βιωσιμότητας
Για τις γενιές που έχουν δει την ταινία Ghost με τον Πάτρικ Σουέιζι, η εικόνα του τροχού που γυρίζει αποτελεί μια κλασική κινηματογραφική σκηνή αισθησιασμού. Για τους λίγο νεότερους, η δυνατότητα του να φτιάχνουν μόνοι τους χρηστικά αντικείμενα ή ιδιαίτερα δώρα για τους φίλους τους καλύπτει και την τάση για εναλλακτικές ζειν επιλογές, είναι πιστή στην κουλτούρα της βιωσιμότητας, αλλά καλύπτει και την ανάγκη για μοναδικότητα κόντρα στη μαζική παραγωγή. Έτσι στα εργαστήρια κεραμικής, συναντά κανείς ανθρώπους κάθε ηλικίας και φύλου, από παιδιά δημοτικού που φοράνε κάτω απ’ την ποδιά τη στολή του ποδοσφαίρου γιατί αμέσως μετά έχουν προπόνηση μέχρι ηλικιωμένους που με τα δάχτυλά τους λερωμένα με πηλό στερεώνουν τα γυαλιά στο πρόσωπό τους.
“Πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με τον πηλό ήταν στην Κύθνο, σε ένα παραδοσιακό εργαστήριο, όπου ο καθένας μπορούσε να φτιάξει ένα αναμνηστικό για να το πάρει μαζί του. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, το αναμνηστικό που είχα μπορεί να ήταν μια αποτυχία, αλλά η επιθυμία μου να ασχοληθώ με την κεραμική είχε γεννηθεί”. Η Νάνσυ, που ασχολείται ερασιτεχνικά με την κεραμική εδώ και τέσσερα χρόνια, την περιγράφει ως μια “μια τέχνη που σε ηρεμεί, καθώς απαιτεί συγκέντρωση και σε βοηθά να συνδεθείς με τον εαυτό σου. Ταυτόχρονα όμως δοκιμάζει την υπομονή και την ψυχραιμία σου, αφού μπορεί να διαλυθεί μέσα σε μια στιγμή κάτι που δούλευες για πέντε ώρες! Στην κυριολεξία δηλαδή χους εις χουν!”
Δημιουργία συμπληρωματικού εισοδήματος
Αυτό το τόσο ταπεινό υλικό, φέρει κάτι μαγικό, αφού χρειάζεται και τα τέσσερα στοιχεία για να πάρει μορφή, χώμα, νερό, αέρα και φωτιά. Η όλη διαδικασία είναι καταγεγραμμένη ως πληροφορία στο DNA μας, αφού η τέχνη της κεραμικής είναι ίσως από τις πρώτες που έδωσαν στον άνθρωπο την ικανοποίηση της δημιουργίας. Και εξακολουθεί να δίνει. Iδίως μάλιστα μέσα από το Instagram και το Pinterest, του δίνει επιπλέον και την ικανοποίηση της αναγνώρισης. Πατώντας στην αναζήτηση “_ceramics” ξεδιπλώνεται αυτομάτως μία ποικιλόμορφη έκθεση τέχνης αποτελούμενη από βάζα, τασάκια, κούπες, διακοσμητικά κάθε είδους, ακόμα και κοσμήματα παραδοσιακά, aesthetic, χίπικα ή μίνιμαλ, προς τέρψη αλλά και προς πώληση.
Την επόμενη φορά που θα αναρωτιέστε τι δώρο να πάρετε για ένα γάμο και σας φαίνονται όλα αδιάφορα και χωρίς χαρακτήρα ή φοβάστε μην επιλέξετε το ίδιο με κάποιον άλλο καλεσμένο, κάντε πρώτα μια ψηφιακή βόλτα απ’ τα κεραμεία, γιατί εκεί θα βρείτε σίγουρα one of a kind αντικείμενα με χαρακτήρα.
Φωτογραφίες: 123RF