Για ποιο λόγο οι επιχειρηματίες ακολουθούν αυτήν την τάση και πόσο δύσκολο είναι να προσαρμοστούν οι επισκέπτες όταν θυσιάζεται η ιδιωτικότητα;
Είστε ζευγάρι εδώ και λίγους μήνες και αποφασίζετε να αποδράσετε για ένα Σαββατοκύριακο σε έναν κοντινό προορισμό. Επιλέγετε το πού, το πότε και ετοιμάζεστε να κάνετε κράτηση στο ξενοδοχείο στο οποίο θα περάσετε το βράδυ σας. Από τις φωτογραφίες μοιάζει το ιδανικό κατάλυμα, αλλά ο ενθουσιασμός παίζει παιχνίδια που μπορεί να αποδειχθούν… μοιραία, ιδίως αν ανάμεσα στις εικόνες δεν προσέξατε ότι στο, κατά τα άλλα προσεγμένο και με καθαρό design, δωμάτιο λείπει κάτι ουσιαστικό: Η πόρτα από την τουαλέτα.
Η έκπληξη, λοιπόν, είναι δυσάρεστη όταν μπαίνοντας στο χώρο συνειδητοποιείτε τη σκληρή πραγματικότητα. Ξαφνικά, η ιδέα της χαλάρωσης παίρνει άλλη διάσταση. Μπορεί να γελάσετε από αμηχανία ή να κοκκινίσετε από ντροπή, αλλά το σίγουρο είναι ότι αμφότεροι θα αναρωτηθείτε: «Μα γιατί;».
Πόση ιδιωτικότητα θέλουμε;
Τα τελευταία χρόνια, πολλά ξενοδοχεία σε όλο τον κόσμο πειραματίζονται με γυάλινες, διαφανείς ή ακόμα και ανύπαρκτες πόρτες στις τουαλέτες, καθώς στόχος είναι ο μοντέρνος σχεδιασμός και η αίσθηση του ανοιχτού χώρου. Αυτή η τάση για λιγότερα «εμπόδια», όμως, περιορίζει μια άλλη βασική ανάγκη, η μάλλον… δύο βασικές ανάγκες.
Η «μόδα» ξεκίνησε δειλά πριν μερικά χρόνια, με μπανιέρες που τοποθετούνταν στο κέντρο του δωματίου σε boutique ξενοδοχεία. Τότε η σχεδιαστική επιλογή ήθελε να δώσει την αίσθηση σπα μέσα στο χώρο, επιτρέποντας τη θέα από το παράθυρο του δωματίου, ή εξαιτίας τεχνικών περιορισμών σε ανακαινισμένα κτίρια με παλιές υδραυλικές εγκαταστάσεις.
Μπορεί αρχιτεκτονικά το λεγόμενο «open plan» design να ευνοεί την ενσωμάτωση του μπάνιου στο υπνοδωμάτιο και να επιτρέπει το φως να ρέει, ώστε το βλέμμα να μην εμποδίζεται, ωστόσο, θυσιάζονται η ιδιωτικότητα και η άνεση των φιλοξενούμενων. Η αφαίρεση της πόρτας της τουαλέτας ή η χρήση γυάλινων πλαισίων δίνει καθαρή, μοντέρνα αισθητική και μειώνει την αίσθηση περιορισμένου χώρου. Οπτικά, το δωμάτιο φαίνεται μεγαλύτερο και φωτεινότερο. Οικονομικά, μειώνονται τα κόστη κατασκευής και συντήρησης.
Όμως, η ψυχολογική πλευρά δεν πρέπει να παραβλέπεται. Η έλλειψη ιδιωτικότητας μπορεί να προκαλέσει αμηχανία ή δυσφορία, ιδίως σε ζευγάρια ή όταν το δωμάτιο μοιράζεται με συναδέλφους ή συγγενείς. Η έλλειψη ιδιωτικότητας μπορεί να καταστρέψει τις στιγμές χαλάρωσης που περιμένει να βιώσει κανείς σε ένα ξενοδοχείο.
Ενα μέτρο μείωσης κόστους
Ορισμένα ξενοδοχεία προσπαθούν να βρουν ισορροπία, χρησιμοποιώντας ημι-διαφανές γυαλί, κουρτίνες ή συρόμενα πάνελ. Η λύση αυτή δίνει την ψευδαίσθηση του ανοιχτού χώρου, ενώ προσφέρει λίγη ιδιωτικότητα, αλλά τελικά δεν επιτυγχάνεται η απαραίτητη ισορροπία ανάμεσα στο design και την ανθρώπινη εμπειρία. Γιατί μπορεί να νοιάζεσαι και να αγαπάς τον σύντροφό σου, αλλά σίγουρα δεν είναι ρομαντικό να τον βλέπεις ή να τον ακούς να χρησιμοποιεί την τουαλέτα.
Οι ειδικοί, εξηγούν ότι γενικότερα τα δωμάτια ξενοδοχείων έχουν μικρύνει και οι σημερινοί ταξιδιώτες μοιάζει να μη χρειάζονται μεγάλους χώρους, συγκριτικά με παλαιότερες γενιές. Έτσι, το ανοιχτό μπάνιο ή η χρήση γυάλινων διαχωριστικών αποτελεί στρατηγική για να δημιουργηθεί η αντίληψη ότι το δωμάτιο είναι μεγαλύτερο από ό,τι είναι στην πραγματικότητα.
Η συμβουλή για τους ταξιδιώτες είναι απλή: Πριν την κράτηση να ελέγξουν τις φωτογραφίες, να διαβάσουν την περιγραφή του δωματίου και τις κριτικές των άλλων επισκεπτών. Με αυτόν τον τρόπο θα γλιτώσουν από απρόβλεπτα και θα απολαύσουν ένα ρομαντικό Σαββατοκύριακο χωρίς… αμήχανες στιγμές μπροστά στην τουαλέτα.
Eισαγωγική φωτογραφία: Getty Images / Ideal Image