Το San Filippo Neri στο Μιλάνο σερβίρει ριζότο με μόλις 9 ευρώ, γιγαντιαίες κοτολέτες και κρασί «του σπιτιού» σε τιμές που σήμερα μοιάζουν σχεδόν απίθανες για τη ιταλική μητρόπολη.
Φέρει όνομα αγίου και σίγουρα όταν φτάνει ο λογαριασμός όλο και κάποιος πελάτης θα κάνει το σταυρό του, αφού μοιάζει με μικρό θαύμα να βρει κανείς τόσο χαμηλές τιμές για τόσο γενναιόδωρες μερίδες. Η τρατορία San Filippo Neri βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη στάση Precotto του μετρό, στα βόρεια του Μιλάνου, και αποτελεί εδώ και δεκαετίες σημείο αναφοράς για τους ντόπιους. Οι «βέροι Μιλανέζοι» γνωρίζουν καλά πως πίσω από τη λιτή, παλιομοδίτικη εικόνα κρύβονται μερικές από τις πιο αυθεντικές γεύσεις της πόλης σε… δημοκρατικές τιμές.
Ριζότο και αυτί ελέφαντα όπως παλιά
Το μενού που εμπνεύστηκαν οι ιδιοκτήτες Λουτσία και Πιέρο Τζανότα, περιλαμβάνει ριζότο αλά μιλανέζε με σαφράν, ριζότο με οσομπούκο, εκδοχές με γκοργκοντζόλα και καρύδια, λαζάνια, βιτέλ τονέ -μοσχάρι με σάλτσα τόνου-, βραστό μοσχάρι σε λευκό κρασί με πολέντα, αλλά και την περίφημη «orecchia d’elefante» τη θρυλική κοτολέτα «αυτί ελέφαντα», τόσο μεγάλη που συχνά ξεπερνά το ίδιο το πιάτο, τάρτα με μήλο και κανέλα και ερυθρό οίνο «του σπιτιού» που σερβίρεται σε καράφες όπως στις παλιές λαϊκές οστερίες. Ένα πλήρες μενού με ορεκτικό, πρώτο πιάτο, κυρίως και επιδόρπιο δύσκολα ξεπερνά τα 20 ευρώ.
Και όλα αυτά στο Μιλάνο, την ακριβότερη πόλη της Ιταλίας, όπου το κόστος ζωής έχει εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια, με τα ενοίκια να θυμίζουν ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όπως το Παρίσι ή το Λονδίνο. Όπως αναφέρει η «βίβλος» της γαστρονομίας και οίνου στην Ιταλία, Gambero Rosso, όλα τα ορεκτικά ξεκινούν από 7,50 ευρώ, τα πρώτα πιάτα 9 ευρώ, τα κυρίως με συνοδευτικά 15,50 ευρώ και τα επιδόρπια μόλις 3,50 ευρώ.
Η ιστορική τρατορία που ιδρύθηκε το 1987 σε απόσταση αναπνοής από την εργατική συνοικία Σέστο Σαν Τζοβάνι, μοιάζει να έχει μείνει ανέγγιχτη από τον χρόνο -ευτυχώς. Τα ξύλινα τραπέζια με τα κόκκινα καρό τραπεζομάντιλα, το δάπεδο με μωσαϊκό, οι φωτογραφίες στους τοίχους και το μενού τυπωμένο σε ένα απλό φύλλο Α4 προστατευμένο από μεμβράνη, δημιουργούν την αίσθηση ότι «βουτάς» σε μια άλλη εποχή, τότε που οι τρατορίες ήταν χώροι καθημερινής συνάντησης και όχι σκηνικά για φωτογραφίες στα social media. Εδώ δε χρειάζεται προσπάθεια εκσυγχρονισμού. Η μοντέρνα διακόσμηση και τα αποδομημένα πιάτα δεν χωράνε στο παραδοσιακό μιλανέζικο ύφος. Εδώ το ρετρό είναι γνήσιο και οι ιδιοκτήτες του San Filippo Neri δε σκοπεύουν να το θυσιάσουν.
Η παλιά ψυχή του Μιλάνου
Η κουζίνα παραμένει οικογενειακή υπόθεση. Η Λουτσία εξακολουθεί να γράφει τις συνταγές, ο Πιέρο κρατά ζωντανή τη φιλοσοφία της παραδοσιακής μιλανέζικης μαγειρικής και ο γιος τους, Μάριο, ο οποίος μεγάλωσε ανάμεσα στη κουζίνα και το ταμείο κορνιζάρισε το πτυχίο του από το κορυφαίο Πανεπιστήμιο Bocconi για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο οικογενειακό εστιατόριο.
Η πελατεία είναι εξίσου αυθεντική με το φαγητό: εργάτες, φοιτητές, υπάλληλοι γραφείων, οικογένειες, ηλικιωμένοι αλλά και νεότεροι που αναζητούν την παλιά ψυχή του Μιλάνου. Η τρατορία ανοίγει από τις 4 τα ξημερώματα για να σερβίρει πρωινό στους οδηγούς φορτηγών πριν ξεκινήσουν το κουραστικό ταξίδι τους πίσω από το τιμόνι και παραμένει ανοιχτό έως τα μεσάνυχτα, ενώ αποτελεί σίγουρη επιλογή για το μεσημεριανό του Σαββατοκύριακου (δεν είναι ανοιχτό για δείπνο).
Το καλοκαίρι, τα τραπέζια απλώνονται κάτω από το μεγάλο αμπέλι της αυλής που προσφέρει απλόχερα σκιά και δροσιά, δημιουργώντας μια σχεδόν κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Εκεί, ανάμεσα στις ζωντανές φωνές των πελατών, τα θαμπά ποτήρια από τη χρήση ετών και τα αρώματα από σαφράν και σιγομαγειρεμένο κρέας, αναβιώνει ένα κομμάτι από το παλιό λαϊκό Μιλάνο που σπανίζει πλέον. Το προσωπικό ευγενικό και προσιτό, είναι πάντα πρόθυμο να εξυπηρετήσει. Παρότι συστήνεται η κράτηση, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα βρεθεί χώρος ακόμα και στα μεγαλύτερα τραπέζια που φιλοξενούν αγνώστους με τρία κοινά: τις αυθεντικές γεύσεις, τις γενναιόδωρες μερίδες και τη ζεστασιά.
Εξωτερική φωτογραφία: 123RF