Κάθε μέρα, οι αρχές δέχονται χιλιάδες αναφορές για AI-generated εικόνες παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης. Για να εντοπίσουν ένα πραγματικό παιδί σε κίνδυνο, πρέπει πρώτα να σκαλίσουν έναν ωκεανό από ψεύτικο υλικό.
Υπάρχει μια εικόνα που χρησιμοποιούν οι ερευνητές παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης για να εξηγήσουν τι συμβαίνει τώρα στη δουλειά τους. Φαντάσου έναν ωκεανό. Μέσα στον ωκεανό, παιδιά που πνίγονται. Κι εσύ καλείσαι να τα βρεις και να τα σώσεις. Μόνο που ο ωκεανός δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλος. Κι ο χρόνος δεν επεκτείνεται. Το 2023, το National Center for Missing & Exploited Children (NCMEC) -ο οργανισμός που λαμβάνει και κατηγοριοποιεί τις αναφορές υποπτευόμενης παιδικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης στις ΗΠΑ- δέχτηκε 4.700 αναφορές που αφορούσαν υλικό παιδικής κακοποίησης φτιαγμένο από generative AI. Το 2024 ο αριθμός είχε ανέβει στις 67.000. Στο σύνολο του 2025: 1,5 εκατομμύριο αναφορές σχετικές με AI. Αύξηση της τάξεως του 9.261% σε δύο χρόνια.
Τα νούμερα είναι τόσο μεγάλα που δεν γίνονται εύκολα αντιληπτά. Σκεφτείτε το εξής: πάνω από 2.000 αναφορές τη μέρα, μόνο για το πρώτο εξάμηνο του 2025. Κι αυτά είναι μόνο όσα αναφέρθηκαν.
Από 4.700 σε 1,5 εκατομμύριο σε δύο χρόνια
Τα εργαλεία generative AI που επέτρεψαν αυτή την έκρηξη είναι ίδια με αυτά που χρησιμοποιεί ο κόσμος για να φτιάχνει εικόνες προφίλ ή να κάνει deepfake φωτογραφίες διασήμων. Η διαφορά είναι ότι κάποιοι τα χρησιμοποιούν για να παράξουν υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών -ψηφιακό και εντελώς ψεύτικο, αλλά εξαιρετικά ρεαλιστικό. Κάποιοι παίρνουν φωτογραφίες παιδιών από το δημόσιο χώρο ή από τα social media και τις μετατρέπουν. Άλλοι δημιουργούν εξ αρχής υλικό που δεν αντιστοιχεί σε κανένα συγκεκριμένο παιδί. Κι άλλοτε -αυτό είναι ίσως το πιο ωμό- επεξεργάζονται γνωστό υλικό πραγματικής κακοποίησης για να δημιουργήσουν νέες παραλλαγές, επαναθυματοποιώντας παιδιά που ήδη κουβαλούν το βάρος της αρχικής κακοποίησης. Ο Michael Prado, αναπληρωτής βοηθός διευθυντής του Cyber Crimes Center του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, δήλωσε δημόσια ότι «αυτό που μας εξέπληξε πραγματικά είναι η ταχύτητα με την οποία εξαπλώθηκε». Κι ένας άνθρωπος σαν τον Prado, ομολογουμένως έχει δει πολλά.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο η ποσότητα. Είναι τι κάνει αυτή η ποσότητα στις έρευνες για πραγματικά παιδιά σε πραγματικό κίνδυνο. Η Fallon McNulty, εκτελεστική διευθύντρια του τμήματος εκμεταλλευόμενων παιδιών του NCMEC, το είπε με έναν τρόπο που δύσκολα ξεχνιέται: «Φοβάμαι ότι οι αρχές μπορεί να αφιερώσουν μέρες ψάχνοντας ένα παιδί που δεν υπάρχει». Ημέρες, βδομάδες, πόροι ανθρώπινοι και τεχνολογικοί, να σπαταλούνται σε ψεύτικες υποθέσεις ενώ κάπου, σε κάποιο σπίτι, κάποιο πραγματικό παιδί περιμένει. Το DHS ήδη αντέδρασε: ανέθεσε σε εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης, την Hive AI με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, συμβόλαιο 150.000 δολαρίων για την ανάπτυξη εργαλείων αναγνώρισης AI-generated υλικού. Το παράδοξο; Χρησιμοποιούν AI για να εντοπίσουν τι έφτιαξε το AI. Η δυστοπική αυτή πραγματικότητα, είναι δυστυχώς μια ακόμα έκφανση της «νέας κανονικότητας».
Η νομική γκρίζα ζώνη που πονοκεφαλιάζει τους εισαγγελείς
Το νομικό τοπίο είναι εξίσου ανησυχητικό. Στις ΗΠΑ, οι ομοσπονδιακοί νόμοι για το CSAM καλύπτουν ευρέως και το AI-generated υλικό -ακόμα κι αν δεν υπάρχει πραγματικό παιδί πίσω από την εικόνα, το FBI έχει ξεκαθαρίσει ότι το αντιμετωπίζει ως παράνομο. Ωστόσο, από πλευράς δίωξης, τα πράγματα γίνονται πολύπλοκα: έως τις αρχές του 2025 δεν υπήρχε καταγεγραμμένη ομοσπονδιακή υπόθεση που να βασίστηκε αποκλειστικά σε πλήρως συνθετικό υλικό χωρίς αναγνωρίσιμο πραγματικό παιδί. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι ακόμα κι όταν κάποιος συλλαμβάνεται με χιλιάδες AI-generated εικόνες παιδικής κακοποίησης, ο εισαγγελέας μπορεί να αντιμετωπίζει δυσκολία να στηρίξει τις κατηγορίες στους ίδιους νόμους που θα ίσχυαν για πραγματικό υλικό. Υπάρχουν ήδη υποθέσεις όπου κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες για παρανόμως ρητό περιεχόμενο (obscenity laws) αντί για τους σκληρότερους νόμους περί CSAM -μια διάκριση που μπορεί να σημαίνει πολύ διαφορετικές ποινές.
Το Κογκρέσο κινήθηκε αργά αλλά κινήθηκε. Ο νόμος TAKE IT DOWN Act, που απαγορεύει τη μη συναινετική δημοσίευση AI-generated έντονου υλικού και υποχρεώνει τις πλατφόρμες να το αφαιρούν σε 48 ώρες, υπεγράφη τον Μάιο του 2025. Το ENFORCE Act, που θέλει να κλείσει τα νομικά κενά γύρω από AI-generated CSAM, εισήχθη στη Βουλή και τη Γερουσία τον Αύγουστο και τον Οκτώβριο του 2025 αντίστοιχα. Κι ακόμα δεν έχει ψηφιστεί. Κι όσο περιμένουν οι νομοθέτες, το πρόβλημα δεν μένει στάσιμο. Το Internet Watch Foundation εντόπισε πάνω από 20.000 AI-generated εικόνες παιδικής κακοποίησης σε ένα μόνο forum του dark web μέσα σε ένα μήνα. Και προειδοποιεί ότι η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα στα πρώτα της βήματα. Οι ερευνητές αντιμετωπίζουν ήδη βίντεο. Ρεαλιστικά. Deepfake. Με πρόσωπα πραγματικών παιδιών.
Έχει συζητηθεί πολύ -ε panels, σε άρθρα, σε tweets- η ηθική ανησυχία: είναι το συνθετικό CSAM «πραγματική» κακοποίηση αν δεν εμπλέκεται συγκεκριμένο παιδί; Η ερώτηση, αν κι αξίζει απάντηση, χάνει ένα κρίσιμο σημείο. Το AI εκπαιδεύτηκε σε εικόνες πραγματικών παιδιών. Και, αυτό είναι το πιο χειροπιαστό, πνίγει τις υπηρεσίες που προστατεύουν πραγματικά παιδιά. Ένας ερευνητής που ξοδεύει τρεις μέρες καταδιώκοντας μια AI-generated υπόθεση που καταλήγει σε αδιέξοδο, είναι τρεις μέρες που δεν ψάχνει κάπου αλλού, για ένα πραγματικό θύμα.
Το AI δεν έφτιαξε νέους εγκληματίες, έδωσε στους ήδη υπάρχοντες ένα εργαλείο αόρατο, φθηνό και απεριόριστο. Κι έδωσε στις αρχές ένα νέο είδος δουλειάς: να πρέπει να ξεχωρίζουν τον ψεύτικο πόνο από τον πραγματικό, ενώ το ρολόι τρέχει.
Εισαγωγική φωτογραφία: Getty Images/Ideal Image