Από την υπερβολή της εποχής Καρντάσιαν στο γυμνασμένο, «φυσικό» σώμα του TikTok, πώς αλλάζει το ιδανικό της καμπύλης που θέλει χρόνο, χρήμα και προσπάθεια
Ασκήσεις που μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν γνωστές κυρίως στους ανθρώπους του fitness έχουν περάσει πλέον στο καθημερινό λεξιλόγιο, ενώ η πλαστική χειρουργική, τα ειδικά σχεδιασμένα κολάν και τα social media συνθέτουν ένα νέο τοπίο γύρω από την αισθητική των γλουτών. Οι γυναικείες καμπύλες πάντα γοήτευαν, ανεξαρτήτως προτύπων. Αυτό που πραγματικά έχει αλλάξει όμως, είναι η έκταση της επένδυσης γύρω από αυτές και τα μέσα που επιστρατεύονται για να προσεγγιστεί το εκάστοτε αισθητικό πρότυπο.
Από τον Mποτιτσέλι και τη Τουίγκι στην Καρντάσιαν
Πολύ πριν από τα BBL, τα hip thrusts και τα κολάν που υπόσχονται να ανασηκώσουν τους γλουτούς, η δυτική κουλτούρα είχε υμνήσει ή κρύψει ή ξανασχεδιάσει με διάφορους τρόπους τις γυναικείες καμπύλες, επί αιώνες. Η Αναγέννηση ήταν που επανέφερε δυναμικά το γυμνό ανθρώπινο σώμα στην ευρωπαϊκή τέχνη, αντλώντας από τα πρότυπα της κλασικής αρχαιότητας. Στη «Γέννηση της Αφροδίτης» του Μποτιτσέλι, στα τέλη του 15ου αιώνα, το γυναικείο γυμνό εμφανίστηκε εξιδανικευμένο, σχεδόν αιθέριο. Μισό αιώνα αργότερα, η «Αφροδίτη του Ουρμπίνο» του Τιτσιάνο ήταν πολύ πιο γήινη και αισθησιακή: μια γυμνή γυναίκα, ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι, κοιτάζει ευθέως τον θεατή. Στις «Τρεις Χάριτες» του Ρούμπενς, τον 17ο αιώνα, τα σώματα έγιναν πιο πληθωρικά, με γεμάτους μηρούς και γλουτούς.
Η ιστορία της σιλουέτας, όμως, δεν γράφτηκε μόνο πάνω στον καμβά. Η μόδα, πριν ανακαλύψει τα shapewear και τα butt-lifting leggings, είχε ήδη αποδείξει ότι η σιλουέτα μπορεί να σχεδιαστεί. Στη βικτωριανή εποχή, ο κορσές μάζευε τη μέση, ενώ το bustle -μαξιλαράκια ή ειδικές κατασκευές από ύφασμα, καλάμι ή μεταλλικό σύρμα κάτω από τη φούστα- συγκέντρωνε τον όγκο στο πίσω μέρος του σώματος, προκειμένου να τονίσει τους γλουτούς. Αργότερα, ήρθε η «στεγνή» μορφή του μεσοπολέμου, την οποία διαδέχθηκε η pin-up αισθητική στα μέσα του 20ου αιώνα, ξαναφέρνοντας τις καμπύλες στο προσκήνιο. Στα ’60s η Τουίγκι έγινε σύμβολο μιας εξαιρετικά λεπτής, νεανικής σιλουέτας. Στα ’80s, με την έκρηξη της αεροβικής, το ιδανικό σώμα ήταν πλέον πιο μυώδες και γυμνασμένο. Στα ’90s η μόδα οδήγησε την αδύνατη φιγούρα στα άκρα, με την Kate Moss ως το εμβληματικό πρόσωπο του waif look και του heroin chic.
Στην αλλαγή της χιλιετίας η σιλουέτα επέστρεψε στις καμπύλες, και η Τζένιφερ Λόπεζ ανακηρύχθηκε το πρότυπο αυτής της τάσης. Η διαφοροποίηση έγκειται στην απελευθέρωση του γυναικείου σώματος, χωρίς ενοχές. Η mainstream pop κουλτούρα γεμίζει αναφορές στους γοφούς και στους γλουτούς, από το «My Humps» των Black Eyed Peas μέχρι το εμβληματικό «Hips Don’t Lie» της Σακίρα. Την σκυτάλη παίρνει η Κιμ Καρντάσιαν οδηγώντας αυτήν την «κούρσα» στο αποκορύφωμά της: πολύ λεπτή μέση, πληθωρικοί γοφοί και υπερτονισμένοι γλουτοί.
Το BBL πέθανε, ζήτω το Skinny BBL
Σήμερα το αισθητικό πρότυπο έχει αρχίσει να αλλάζει και η λογική του ογκώδους γλουτού φαίνεται να υποχωρεί. Ακόμη και στην πλαστική χειρουργική, το BBL της προηγούμενης δεκαετίας, που επιδίωκε τη μέγιστη δυνατή ενίσχυση, δίνει χώρο στο λεγόμενο skinny BBL και σε μια λογική «less is more». Στόχος είναι περισσότερο το περίγραμμα και η αναλογία, και λιγότερο η επίδειξη. Τη μετατόπιση αυτή έχει παρακολουθήσει από κοντά ο διεθνούς φήμης πλαστικός χειρουργός Dr. John Anastasatos, ο οποίος έχει την έδρα του στο Beverly Hills από το 2006 και, από το 2021, μοιράζει την επαγγελματική του δραστηριότητα ανάμεσα στην Καλιφόρνια και την Αθήνα. «Το Beverly Hills αποτελεί έναν πρωτεύοντα προορισμό για αισθητική πλαστική χειρουργική, όχι μόνο για την Αμερική αλλά και διεθνώς», λέει ο ίδιος, εξηγώντας ότι η εικοσαετής παρουσία του εκεί τού έχει επιτρέψει να παρακολουθεί από κοντά τις νέες τεχνικές, αλλά και τις αλλαγές στις αισθητικές επιθυμίες των ασθενών. «Στο παρελθόν, η τοποθέτηση μεγάλης ποσότητας λίπους στους γλουτούς ήταν κάτι που ζητούσαν συχνά οι ασθενείς. Ωστόσο, οι πολύ μεγάλοι γλουτοί δεν είναι πλέον ιδιαίτερα δημοφιλείς. Σήμερα, στην Καλιφόρνια, αυτό που είναι περισσότερο δημοφιλές είναι αυτό που ονομάζουμε “Skinny BBL”», σημειώνει.
Όπως εξηγεί ο Dr. John Anastasatos το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από το μέγεθος του γλουτού στη συνολική αρχιτεκτονική της σιλουέτας. Η επέμβαση περιλαμβάνει λιποαναρρόφηση στην κοιλιά, στα πλάγια της μέσης και στην πλάτη και στη συνέχεια μεταφορά λίπους στους γλουτούς. «Ένα από τα χειρουργικά “μυστικά” είναι ότι η επιτυχία της επέμβασης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο αποτελεσματική και μεταμορφωτική μπορεί να γίνει η διαμόρφωση του σώματος ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης λιποαναρρόφησης», εξηγεί. «Η μεταφορά λίπους στους γλουτούς αποτελεί απλώς μια όμορφη προσθήκη στη συνολική επέμβαση. Η διαμόρφωση του περιγράμματος του σώματος που επιτυγχάνει ο πλαστικός χειρουργός είναι το κύριο μέρος και η ουσία της επέμβασης».
Με άλλα λόγια, το ζητούμενο δεν είναι πια μόνο πόσο θα τονιστεί ο γλουτός, αλλά πώς θα δείχνει σε σχέση με τη μέση, την κοιλιά, τους γοφούς. «Οι γλουτοί γίνονται στρογγυλοί, καλλίγραμμοι, στητοί και η δημιουργία λεπτότερης μέσης αναδεικνύει το αποτέλεσμα αυτό ακόμα περισσότερο», λέει ο ίδιος. Από το «όσο μεγαλύτερο τόσο καλύτερο» της προηγούμενης περιόδου, το κέντρο βάρους μετακινείται στην αναλογία και στο περίγραμμα.
Η οθόνη που έγινε καθρέφτης
«Τα μέσα ενημέρωσης πάντοτε επηρέαζαν και διαμόρφωναν τα αισθητικά πρότυπα της κοινωνίας. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το κάνουν αυτό ακόμη πιο έντονα και σε μεγαλύτερο βάθος, επειδή δίνουν στους χρήστες τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν “φίλτρα” και, κατά συνέπεια, να αλλάζουν ή να τροποποιούν την εικόνα τους. Κάνοντας αυτό οι χρήστες δεν δημοσιεύουν την πραγματική τους εικόνα, αλλά την εικόνα που θα ήθελαν να έχουν. Αυτό δημιουργεί κάτι μη ρεαλιστικό, αλλά ταυτόχρονα και ένα όραμα. Συχνά αυτό το όραμα μπορεί να επιτευχθεί με την αισθητική πλαστική χειρουργική. Μερικές φορές όμως δεν είναι εφικτό, ή θεμιτό και δημιουργεί μη ρεαλιστικές προσδοκίες» επισημαίνει ο Dr. John Anastasatos.
Το άγχος για το «σώμα της παραλίας»
Το καλοκαίρι η πίεση για το ιδανικό σώμα αυξάνεται. Στην πλαστική χειρουργική αποτυπώνεται στην κατακόρυφη αύξηση των συμβουλευτικών ραντεβού αλλά και των προγραμματισμένων επεμβάσεων πριν από τις διακοπές, όπως παρατηρεί ο Δρ. Στρατής Γαβριήλ, πλαστικός χειρουργός με πολυετή ιδιωτική πρακτική στην Αθήνα. Στο επίκεντρο βρίσκονται, φυσικά, οι γλουτοί, η κοιλιά και το στήθος. Ο ίδιος διακρίνει μια πίεση που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει εντονότερη: το «άγχος της παραλίας», όπως το περιγράφει, εμφανίζεται πλέον συχνά σε γυναίκες κάθε ηλικίας, σε βαθμό που, σύμφωνα με την κλινική εμπειρία του, δεν παρατηρούνταν τα προηγούμενα χρόνια.
Και εδώ μπαίνει το ζήτημα της οθόνης. Ο Δρ. Στρατής Γαβριήλ αποδίδει καθοριστικό ρόλο στα social media, στη διαρκή σύγκριση με μη ρεαλιστικά πρότυπα και στη χρήση των ψηφιακών φίλτρων. «Αρκετές γυναίκες προσέρχονται στο ιατρείο προσκομίζοντας επεξεργασμένες εικόνες και ζητώντας αποτελέσματα που δεν είναι ούτε ρεαλιστικά ούτε ασφαλή για την υγεία τους». Απέναντι στην υπερβολή, εκείνος αντιπροτείνει το natural look ως βασικό αισθητικό ζητούμενο. Ειδικά στους γλουτούς τάσσεται υπέρ της φυσικής ανόρθωσης και της λιπομεταφοράς -της αξιοποίησης, δηλαδή, λίπους από άλλα σημεία του ίδιου του σώματος- και απορρίπτει τη χρήση εξωγενών fillers που, όπως επισημαίνει, μπορούν να επιβαρύνουν τον οργανισμό. Η διαχείριση των προσδοκιών, λέει, ξεκινά από την πρώτη ενημερωτική συνεδρία, όπου πρέπει να συμφωνηθούν ρεαλιστικοί και ασφαλείς στόχοι. Και όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, η απάντηση του γιατρού οφείλει να είναι απλώς «όχι». «Πάρα πολλές φορές έχουμε ως ομάδα αρνηθεί επεμβάσεις που ζητούσαν κάτι εξαιρετικά υπερβολικό ή επικίνδυνο» σημειώνει.
Αν η μόδα και η διαφήμιση διαμόρφωναν ανέκαθεν πρότυπα σώματος, τα social media πρόσθεσαν και τη συνεχή έκθεση σε αυτά τα πρότυπα. Το 2025, σε έρευνα του University of Liverpool, 274 ενήλικες χρήστες του TikTok (61,7% γυναίκες) είδαν στη σειρά τρία fitspiration βίντεο (στα οποία η άσκηση παρουσιάζεται κυρίως ως μέσο για την απόκτηση του ιδανικού σώματος) και αξιολόγησαν την ικανοποίησή τους από το σώμα τους πριν και μετά. Μετά την έκθεση στα βίντεο οι γυναίκες κατέγραψαν συνολικά χαμηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από το σώμα τους. Τι ακριβώς περιέχει αυτό το fitness content όμως;
Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2024, ερευνητές ανέλυσαν 200 viral βίντεο του TikTok από hashtags όπως #fitness, #fitspo, #gymtok και #fittok. Στο 78% των βίντεο εμφανίζονταν αποκλειστικά γυναίκες με fit και εξιδανικευμένες σιλουέτες, με εστίαση τόσο στο σύνολο όσο και σε συγκεκριμένα μέρη του σώματος, όπως οι γλουτοί. Στα βίντεο αυτά η εμφάνιση ήταν το κίνητρο για άσκηση -όχι η ευζωία. Μια ανάλυση που δημοσιεύθηκε το 2025 στο επιστημονικό περιοδικό Body Image συγκέντρωσε 20 μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν 3.600 νεαρές γυναίκες, και η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η συνεχής έκθεση σε εξιδανικευμένες εικόνες συνδέεται με αυξημένη δυσαρέσκεια για το σώμα και εντονότερη τάση κοινωνικής σύγκρισης.
Ο κοινωνιολόγος και συστημικός ψυχοθεραπευτής Χρήστος Γ. Θεοδωρόπουλος περιγράφει το γυναικείο σώμα ως ένα «έργο υπό κατασκευή». Μέσα από τη διαδικασία που ο Michel Foucault όρισε ως «αυτο-επιτήρηση», εξηγεί, η γυναίκα εσωτερικεύει το κριτικό βλέμμα της κοινωνίας και γίνεται η ίδια ο αυστηρότερος ελεγκτής του σώματός της. Το ζητούμενο είναι να παρουσιαστεί στην παραλία με ένα «έτοιμο σώμα», δηλαδή ένα σώμα που έχει ολοκληρώσει τη δίαιτα, τη γυμναστική και, ενδεχομένως, τις αισθητικές παρεμβάσεις. Σε αντιδιαστολή με το «σώμα υπό κατασκευή», το «έτοιμο σώμα» αποτελεί σύμβολο κοινωνικού status, καθώς πέρα από την αισθητική, σηματοδοτεί τη συνολική επένδυση που έχει γίνει σε χρόνο, χρήμα και τρόπο ζωής. Με άλλα λόγια αποτελεί σαφή ένδειξη ότι υπάρχουν τα μέσα για να αποκτηθεί το ιδανικό σώμα.
Όλοι μιλούν για glute training
Η επένδυση αυτή δεν είναι απαραίτητο να κατανέμεται ισότιμα σε ολόκληρη τη σιλουέτα. Η σύγχρονη τάση επικεντρώνει στους γλουτούς -και όποια δεν επιλέγει την πλαστική χειρουργική, μπορεί απλά να γραφτεί στο fitness studio της γειτονιάς της. Μια βόλτα στα γυμναστήρια αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι οι γλουτοί αποτελούν τον κυρίαρχο προπονητικό στόχο. Hip thrusts, squats, Romanian deadlifts, Bulgarian split squats και cable kickbacks έχουν μπει στην καθημερινότητα της προπόνησης, με τα βάρη να χρησιμοποιούνται για την ενδυνάμωση και τη μυϊκή ανάπτυξη της περιοχής. Πλάι στην προπόνηση με αντιστάσεις, υπάρχει και το Pilates, με τη δική του προσέγγιση. Ασκήσεις στο mat αλλά και στο Reformer, όπως το Shoulder Bridge και το Long Stretch που απαιτούν έλεγχο της κίνησης και σταθερότητα της λεκάνης υποχρεώνουν τους γλουτιαίους να ενεργοποιηθούν.
Η Pilates instructor Αννέτα Παππά δουλεύοντας καθημερινά με κορίτσια και γυναίκες διαφορετικών ηλικιών επιμένει στη μοναδικότητα κάθε σώματος και στην ανάγκη να απομακρυνθούμε από την ιδέα ενός ενιαίου προτύπου στο οποίο όλες οφείλουν να χωρέσουν. Κάθε σώμα είναι διαφορετικό και όμορφο με τον δικό του τρόπο, τονίζει, και γι’ αυτό η άσκηση, στην δική της προσέγγιση, δεν μπορεί να περιορίζεται στο αν θα «φτιάξουμε γλουτούς». Καμία εξωτερική αλλαγή, σύμφωνα με τη φιλοσοφία της, δεν αρκεί αν δεν συνοδεύεται από συνολικότερη φροντίδα του εαυτού, που περιλαμβάνει σωστή διατροφή, ποιοτικό ύπνο και αποχή από καταχρήσεις όπως το κάπνισμα και το αλκοόλ. Τάσσεται υπέρ μιας διαφορετικής σχέσης με το σώμα: να το γυμνάζουμε, να το τρέφουμε και να το φροντίζουμε με τον σεβασμό που του αξίζει.
Στην ίδια «γραμμή» ο διαιτολόγος-διατροφολόγος Χρήστος Τσίπρας υπογραμμίζει ότι καμία διατροφική προσέγγιση δεν μπορεί να αναιρέσει τη γενετική, τον σωματότυπο ή την κατανομή του λίπους, που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη μοναδικότητα κάθε σώματος. Η ουσιαστική αλλαγή δεν έρχεται μέσα από ακραίες δίαιτες, αλλά μέσα από συνέπεια, ισορροπημένη διατροφή, άσκηση και επαρκή ξεκούραση. Στόχος, όπως λέει, δεν είναι να αντιγράψουμε ένα ξένο πρότυπο, αλλά να αναδείξουμε την καλύτερη εκδοχή του δικού μας σώματος με τρόπο που μπορεί να διατηρηθεί στον χρόνο.
Εισαγωγική φωτογραφία: Getty Images/Ideal Image