Στη Γαλλία είναι γνωστή η ατάκα “No logo, sans Yorgo” δηλαδή, δε γίνεται logo χωρίς τον Γιώργο.
Η ιστορία του Παριζιάνου Yorgo ξεκινά από το θρυλικό περιοδικό για αυτοκίνητα “Intersection” που κυκλοφορούσε στα βάθη των ’90ς, μια αφορμή να τον γνωρίσει ο τότε τουλάχιστον, κραταιός, αγγλοσαξωνικός κόσμος. Το Intersection ήταν ένα διεθνές περιοδικό για την κουλτούρα του αυτοκινήτου, που συνδύαζε design, μόδα, τέχνη και αρχιτεκτονική γύρω από το θέμα της αυτοκίνησης. Ο Yorgo Tloupas υπήρξε συνιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του γαλλικού Intersection Magazine στις αρχές των ’00s, και μάλιστα ήταν από τα projects που τον καθιέρωσαν στο διεθνές design. Το περιοδικό ξεχώριζε γιατί δεν περιοριζόταν στην τεχνική παρουσίαση αυτοκινήτων, αλλά τα αντιμετώπιζε ως πολιτιστικό αντικείμενο, με οπτική γλώσσα τολμηρή, έντονα τυπογραφικά στοιχεία και φωτογραφίες που θύμιζαν περισσότερο περιοδικό μόδας παρά κλασικό “automotive press”.
Ξεκίνησε τη διαδρομή του με τα μεγάλα γαλλικά media brands το 2013, όταν ανέλαβε τη διεύθυνση τέχνης της γαλλικής έκδοσης του Vanity Fair, θέτοντας τις βάσεις για την τυπογραφία, την ταυτότητα και τον οπτικό χαρακτήρα του περιοδικού, θέση που κράτησε μέχρι το 2021. Λίγα χρόνια αργότερα, το 2017, συνεργάστηκε με τη Ricard για τον πλήρη επανασχεδιασμό της οπτικής της ταυτότητας, παρουσιάζοντας ένα νέο λογότυπο με το γράμμα «R» από ηλιαχτίδες και αναβιώνοντας στοιχεία από την ιστορική της κληρονομιά.
Το 2022, με αφορμή τα 90 χρόνια της μάρκας, υπέγραψε μια επετειακή καλοκαιρινή έκδοση που τίμησε τη Μασσαλία, συνδέοντας τη Ricard με τη μεσογειακή της ρίζα μέσα από σύγχρονα τυπογραφικά μοτίβα. Τέλος, στα τέλη του 2023 και μέσα στο 2024, επιμελήθηκε μια ακόμη ανανέωση των γραφικών κωδίκων της Ricard, εισάγοντας ένα νέο εμβληματικό εικονίδιο -τον κίτρινο κύκλο-ήλιο- που αντικατέστησε το «R» του 2017, σηματοδοτώντας έναν «επανασχεδιασμό του επανασχεδιασμού». Ακολούθησε το GQ, το δημοφιλέστατο στη Γαλλία εβδομαδιαίο περιοδικό Paris-Match, brands της υψηλής ωρολογοποιίας, μέχρι και τα αγαπημένα του πέδιλα σκι και snowboard Black Crows -ένα δικό του brand. Και να μην ξεχνάμε και το ελληνικό καφενείο Yorgaki, που άνοιξε στο Παρίσι.
–Έχετε συνεργαστεί με μεγάλα brands που είναι “θεσμός” στο design. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, τα κοινά χαρακτηριστικά των πελατών που επενδύουν πραγματικά στο design;Το θέμα είναι κυριολεκτικά αρχαίο. Η έκφραση «Τέχνη και Εμπόριο» έχει την ίδια σημασία σήμερα όπως και το 500 π.Χ. Ένας επιχειρηματίας το 2025 έχει το ίδιο συμφέρον να κάνει τη μάρκα του ελκυστική όσο κι ένας τεχνίτης που πουλούσε τα αγγεία του στην αγορά της Πομπηίας. Η μεγάλη πλειοψηφία, αν όχι το σύνολο των πελατών μου, έχουν συνείδηση της αξίας του design, αλλιώς δεν θα ερχόντουσαν σε επαφή μαζί μου, και το κοινό τους σημείο είναι μια επιθυμία, μερικές φορές και ανάγκη, να παρουσιάζονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Στις εταιρείες B to C, όπως μια μάρκα καλλυντικών ή ένα περιοδικό, είναι αναγκαιότητα για να επιτύχουν σε μια ανταγωνιστική αγορά και να προσελκύσουν πελάτες. Στις εταιρείες B to B, όπως μια δικηγορική εταιρεία ή ένα επενδυτικό ταμείο, πρόκειται περισσότερο για μια επιθυμία, καθώς η αισθητική σε αυτούς τους τομείς δεν είναι συνώνυμη με την επιτυχία. Πάντα με εκπλήσσουν τεράστιες εμπορικές επιτυχίες που έχουν χτιστεί πάνω σε μια αισθητική απρόσωπη, κοινότοπη, ακόμα και άσχημη. Η Amazon και η Google έχτισαν την ιστορία τους πάνω σε λογότυπα που θα είχαν πάρει κακό βαθμό στα μαθήματα design μου.
–Ποια μέτρα θα πάρετε, ως επιχειρηματίας, ιδρυτής ενός γραφείου και ενός καφέ, απέναντι στην κρίση που διανύει σήμερα η Γαλλία; Παραμένω αισιόδοξος και σίγουρος. Ήμουν ήδη έτσι το 2008, στην πραγματική κρίση. Σήμερα δεν νιώθω καμία ιδιαίτερη διαφορά στον αριθμό νέων πελατών που έρχονται σε μας, ούτε στα budget τους. Όλοι έχουν ανάγκη από καλό design και εμείς έχουμε την τύχη στη Yorgo&Co να δουλεύουμε σε πάρα πολλούς διαφορετικούς τομείς, από τη μόδα πολυτελείας μέχρι την τεχνολογία, την υγεία, τον αθλητισμό κ.λπ. Αν δούλευα μόνο για τη LVMH και την Kering, τότε θα ήμουν πιο ανήσυχος.
–Η τεχνητή νοημοσύνη παρουσιάζεται συχνά ως απειλή για τα δημιουργικά επαγγέλματα. Ποιους κινδύνους αντιλαμβάνεστε για το επάγγελμά σας και πώς επαναπροσδιορίζετε τον ρόλο του art director σε μια μετα-ΑΙ εποχή; Τη χρησιμοποιώ ήδη, είναι ένα νέο εργαλείο μερικές φορές αποτελεσματικό, για έρευνα ή για τη δημιουργία εικόνων αναφοράς, για παράδειγμα. Για άλλες χρήσεις υπάρχουν ακόμα πολλά όρια, ειδικά στο θέμα του σχεδιασμού λογοτύπων. Παραδόξως, εκεί ακριβώς η «νοημοσύνη» των προγραμμάτων δεν λειτουργεί ακόμα. Το λογότυπο που έκανα για τη Ricard, που είναι απλώς ένας κίτρινος κύκλος, δεν θα είχε προταθεί ποτέ από την ΑΙ: πολύ απλό, πολύ προφανές και ταυτόχρονα πολύ λεπτό.
Στο τέλος, το επάγγελμά μου ή μάλλον τα επαγγέλματά μου είναι υπόθεση επιλογών και η ΑΙ δεν επιλέγει, προτείνει. Άρα πάντα θα χρειάζεται σε μια στιγμή να γίνει η τελική απόφαση και να ξέρεις πώς να τη λάβεις. Φυσικά, κάποιοι επιχειρηματίες θα πουν «ξέρω να επιλέγω» και θα νομίσουν πως δεν χρειάζονται στούντιο design. Αλλά στο τέλος η αγορά θα δώσει την απάντηση και η έκφραση «Τέχνη και Εμπόριο» θα πάρει όλο το νόημά της όταν οι πωλήσεις θα αρχίσουν να πέφτουν εξαιτίας της κακής καλλιτεχνικής επιλογής του αφεντικού, βοηθούμενου από την ΑΙ.
–Οι νέες γενιές καταναλωτών (Gen Z, Millennials) έχουν διαφορετικούς αισθητικούς κώδικες και αξίες; Πώς επικοινωνείτε αισθητικά μαζί τους; Όχι πραγματικά, όλα λειτουργούν πάντα σε κύκλους αναπαραγωγής. Οι έφηβοι στον δρόμο σήμερα είναι ντυμένοι σαν τη Britney Spears το 1999. Και σε κάθε περίπτωση δεν δουλεύω ποτέ για να ικανοποιήσω περαστικές μόδες. Ελπίζω η δουλειά μου να είναι διαχρονική και αυτό προσπαθώ από την αρχή της καριέρας μου, στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Ορισμένα projects που έκανα το 2000, όπως η ταυτότητα του φεστιβάλ Le Printemps de Cahors, θα μπορούσαν να είχαν γίνει το 1972 ή σήμερα, και προκαλώ οποιονδήποτε να τα χρονολογήσει οπτικά.
–Αν έπρεπε να δώσετε μια μόνο συμβουλή σε έναν επιχειρηματία που λανσάρει σήμερα ένα καινούργιο brand, ποια θα ήταν; Να εργαστεί σε έναν τομέα που είναι το πάθος του. Αν αγαπάς τα εσώρουχα, λάνσαρε μια μάρκα εσωρούχων· αν αγαπάς τα βιντεοπαιχνίδια, δημιούργησε ένα βιντεοπαιχνίδι· και αν, όπως εγώ, αγαπάς το surf, το skateboard, το snowboard και το σκι, τότε λάνσαρε μια μάρκα σκι!
www.yorgo.co