Σήμερα το «Πρώτο Θέμα» σε ρεπορτάζ συντακτών του επιχειρεί να περιγράψει την εικόνα και τις προτεραιότητες της επόμενης ημέρας, εφόσον την ερχόμενη Κυριακή εκλεγεί μια αυτοδύναμη και σταθερή κυβέρνηση για την επόμενη τετραετία
Φυσικά προϋπόθεση είναι να επαναληφθεί το αποτέλεσμα των εκλογών της 21ης Μαΐου, έτσι ώστε ο Μητσοτάκης και η Ν.Δ. να έχουν τη δυνατότητα να κυβερνήσουν χωρίς αστερίσκους και ερωτηματικά, χωρίς εκβιασμούς και παζάρια.
Ειδικά σε μια Βουλή που, αν εξαιρέσεις το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ούτως ή άλλως αυτοαποκλείστηκε από τη συγκυβέρνηση εξαρχής και ο Ανδρουλάκης ξεκαθάρισε ότι το πρώτιστο μέλημά του είναι να πάρει τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αποτελείται από κόμματα μη συμβατά με τη διακυβέρνηση της χώρας από μια σύγχρονη δημοκρατική παράταξη. Δυστυχώς σε αυτή τη φάση, αν εξαιρέσει κανείς το ΚΚΕ, που παραδοσιακά έχει τις απόψεις του -και είναι αυτό που είναι-, τα κόμματα που μπορεί να μπουν στη Βουλή είναι αντίστοιχα με εκείνο του Πάνου Καμμένου. Μόνο που ο Μητσοτάκης δεν είναι Τσίπρας.
Η Ελλάδα, λοιπόν, έχει μπροστά της πολλές προκλήσεις και αν αυτές αξιοποιηθούν σωστά, μπορεί μετά από μερικά χρόνια, ίσως μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, να έχει γίνει μια πραγματικά άλλη χώρα. Πρώτα απ’ όλα έχει τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, περί τα 25-30 δισ. ευρώ, που με την τραπεζική μόχλευση κεφαλαίων μπορεί να φτάσουν συνολικά τα 50 δισ. ευρώ, τα οποία φυσικά μη φανταστείτε ότι θα τα πάρει να τα κάνει… δωμάτια στα νησιά, όπως τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα τη δεκαετία του ’80, ή θα καταλήξουν στα χέρια ημετέρων, που λέει έτσι εύκολα η αντιπολίτευση, γιατί απλούστατα οι Ευρωπαίοι που τα έδωσαν δεν είναι αφελείς. Ας μην ξεχνάμε και… κάτι ακόμα για τους Ευρωπαίους, που τόσο τους έχουμε λοιδορήσει εξαιτίας της ταλαιπωρίας μας λόγω των τριών μνημονίων, ότι μας έδωσαν το μεγαλύτερο δάνειο της Ιστορίας, περί τα 280 δισ. ευρώ (μαζί με το ΔΝΤ), για να μπορέσουμε να αποφύγουμε τη χρεοκοπία και σήμερα να μπορούμε να ελπίζουμε στην επόμενη ημέρα.
Εχει, επίσης, κυριολεκτικά μπροστά της, θέμα δυο-τριών μηνών, την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, που πρακτικά σημαίνει το δικαίωμα εκατοντάδων επενδυτικών funds πρώτης επιλογής και ποιότητας να επενδύσουν πάρα πολλά δισ. ευρώ ή δολάρια σε επιχειρήσεις της χώρας, καθώς επίσης και στα ελληνικά ομόλογα, στις τράπεζες και φυσικά στο Χρηματιστήριο, το οποίο τρέχει ήδη προεξοφλώντας αυτήν ακριβώς τη θετική εξέλιξη.
Ολη αυτή η οικονομική αναβάθμιση της Ελλάδας είναι φυσικό να διαχυθεί με τη σωστή διαχείριση σε ολόκληρη την κοινωνία δημιουργώντας θέσεις εργασίας, ανάπτυξη για όλους, καλύτερους μισθούς και προϋποθέσεις να επαναπατριστούν πολλοί Ελληνες που αναγκάστηκαν να φύγουν για το εξωτερικό. Είτε πρόκειται για ανθρώπους που εργάζονται σε χαμηλόμισθες θέσεις παροχής υπηρεσιών, είτε για ανθρώπους με επιστημονικές ικανότητες που θέλουν να ξαναγυρίσουν στην Ελλάδα. Ολα αυτά υπάρχουν, αλλά για να επιτευχθούν χρειάζεται ικανή πολιτική διοίκηση και ηγεσία.
Και όλα αυτά τα αντελήφθη μια μεγάλη μερίδα των Ελλήνων πολιτών που ψήφισαν τον Μητσοτάκη σε αριθμό διπλάσιο από τον δεύτερο. Απλά είναι τα πράγματα και πιο ξεκάθαρα από ποτέ. Ο κόσμος κατάλαβε ποιο είναι το συμφέρον του. Ο ένας μιλάει για ανάπτυξη και ευημερία για την επόμενη ημέρα και ο άλλος βρίζει το Λιμενικό που παρενέβη 48 μίλια μακριά από τα ελληνικά χωρικά ύδατα για να σώσει μετανάστες.
Πέραν αυτού, όμως, τα προβλήματα της Ελλάδας είναι πολλά και δεδομένα και φυσικά η επιτυχία της επόμενης κυβέρνησης δεν περνάει μόνο από την οικονομική ανάπτυξη, αν και μέρος αυτής είναι όλα τα άλλα. Θέλει καλύτερη Υγεία, γιατί εκεί πάσχει σοβαρά το ΕΣΥ μετά από 40 χρόνια και απαιτούνται πλήρης ανανέωση και επανασχεδιασμός, τομές στη Δικαιοσύνη γιατί απονέμεται πολύ αργά, με αποτέλεσμα, εκτός από τα προβλήματα στην κοινωνία, να δημιουργούνται και ζητήματα στην ανάπτυξη της χώρας, πολύ περισσότερη ασφάλεια για τους πολίτες και επιτέλους ένα τέλος στα «φαινόμενα Κολομβίας».
Παντού χρειάζονται ανανέωση και δομικές παρεμβάσεις όμως, στην Παιδεία, στο περιβάλλον, στην πολεοδομία, στις μεταφορές. Ολα αυτά φυσικά δεν γίνονται με μαγικό ραβδάκι και μπορεί να πάρει χρόνια, τετραετίες και αρκετές κυβερνήσεις. Αλλά η αρχή -καταπώς έδειξαν οι προηγούμενες εκλογές- έγινε και οι πολίτες θεώρησαν ότι ο Μητσοτάκης μπορεί να συνεχίσει την προσπάθεια αυτή. Μένει να αποδειχθεί.