Να σταματήσει επιτέλους το μαρτύριο των μικρομεσαίων!

Στον απόηχο των ανακοινώσεων για τη χορήγηση του έκτακτου κοινωνικού μερίσματος, ετοιμαζόμαστε να υποδεχθούμε τον Προϋπολογισμό του 2018 και μαζί του, όπως όλα δείχνουν, νέες επιβαρύνσεις. Δηλαδή από τη μία ενισχύονται κάποιες κατηγορίες ευπαθών ομάδων συμπολιτών μας, κάτι που βρίσκω απόλυτα θεμιτό προκειμένου να πάρουν μια ανάσα στην προσπάθεια επιβίωσης που καταβάλλουν. Από την άλλη, όμως, απαιτείται να βάλουμε ξανά το χέρι στην τσέπη όλοι μας.

Εχω την αίσθηση ότι ειδικά οι μικρομεσαίοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες βιώνουμε τη Μέρα της Μαρμότας ή, μάλλον, το μαρτύριο του Σίσυφου. Εκεί που ελπίζουμε ότι θα απαλλαγούμε κάποια στιγμή από τα βάρη με τα οποία είμαστε φορτωμένοι, βλέπουμε να προστίθενται κι άλλα. Το αποτέλεσμα είναι να συνεχίζεται αμείωτη η διαδικασία φτωχοποίησης του συνόλου του ελληνικού λαού, να μεγαλώνει η ψαλίδα ανάμεσα στους έχοντες και τους μη έχοντες και, βέβαια, να απειλείται η κοινωνική συνοχή. Ταυτόχρονα, απομακρύνεται η πιθανότητα της άμεσης ανάκαμψης που έχει τόσο ανάγκη η ελληνική οικονομία. Και όλα αυτά γιατί, όπως έχω τονίσει πολλές φορές, ακολουθείται λάθος μείγμα οικονομικής πολιτικής. Η επιβάρυνση που υφίσταται όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης η μεσαία τάξη ουσιαστικά στερεί από την απαραίτητη ισορροπία την ίδια την κοινωνία. Πλήττεται ένας βασικός πυλώνας σταθερότητας και προόδου γιατί απλώς έχει εκτιμηθεί ότι είναι ευκολότερο να συνεισφέρει, ειδικά στο φορολογικό πεδίο. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός των πιέσεων που έχουν ασκήσει και συνεχίζουν να ασκούν οι δανειστές και οι εταίροι για άμεσες λύσεις στο θέμα της είσπραξης των δημοσίων εσόδων. Και δυστυχώς, ο εύκολος στόχος παραμένουν οι μικρομεσαίοι. Εννοείται ότι έχουν πληγεί βάναυσα και οι συνταξιούχοι, αλλά ακόμα κι αυτό λειτουργεί αρνητικά για την πραγματική οικονομία, καθώς λείπουν από την κατανάλωση τα χρήματα που κάποτε ήταν διαθέσιμα και στήριζαν καταστήματα, επιχειρήσεις, βιοτεχνίες και ελεύθερους επαγγελματίες.

Επιτέλους, η υπερφορολόγηση πρέπει να σταματήσει. Η όποια φοροδοτική δυνατότητα της πλειοψηφίας των μικρομεσαίων έχει πια εξαντληθεί. Ας μην ξεχνάμε και τα άλλα βάρη που έχουμε, όπως τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές. Καλός ο συνεταιρισμός με το κράτος, αλλά δεν είναι δυνατόν να ισχύσει επ’ αόριστον.

Το οικονομικό επιτελείο οφείλει να αφουγκραστεί την κραυγή αγωνίας των ανθρώπων της αγοράς και να προχωρήσει άμεσα στις αναγκαίες αλλαγές. Γιατί, για παράδειγμα, δεν έχουμε δει ουσιαστικά αποτελέσματα από την πάταξη της φοροδιαφυγής που, σύμφωνα με την κυβέρνηση, αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα. Ούτε και από την προσέλκυση επενδύσεων έχουμε δει απτά αποτελέσματα. Υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι χωρίς σοβαρές επενδυτικές προσπάθειες θα ανοίξουν δουλειές ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας; Ούτε γι’ αστείο δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο. Ας δούμε επιτέλους την πολιτική που είναι φιλική προς την επιχειρηματικότητα.

Ας δούμε μια σταθερότητα στο φορολογικό πλαίσιο, με ρεαλιστικούς στόχους όμως, και όχι την υιοθέτηση μέτρων που απλώς αυξάνουν τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Και επιτέλους, ας υπάρξει μία αποτελεσματική προσπάθεια σε θέματα όπως η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, η εφαρμογή του εξωδικαστικού συμβιβασμού, της «δεύτερης ευκαιρίας», η ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων, η άρση των τραπεζικών περιορισμών. Εκεί πρέπει να εστιάσει τις προσπάθειές της η κυβέρνηση και να επιτύχει στόχους. Γιατί στο τέλος το μόνο που βλέπουμε να γίνεται είναι η εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων. Και την επόμενη χρονιά, πολλούς από τους σημερινούς μικρομεσαίους να προστίθενται στη λίστα των δικαιούχων του κοινωνικού μερίσματος.

* Ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου είναι πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών