Οι ξένοι ηγέτες και τα ζωντανά εκθέματα…

Παλιά στους ξένους δείχναμε τα μάρμαρα. Τώρα, μαζί με τα μάρμαρα βάζουμε στο πρόγραμμα και άλλα εκθέματα! Γιατί οι επικεφαλής των start up εταιρειών που συνηθίζεται πλέον να συνομιλούν – έστω και για ελάχιστα λεπτά της ώρας- με ηγέτες φίλων χωρών στο περιθώριο των συναντήσεων τους κατά την διάρκεια της επίσημης επίσκεψης τους στην ελληνική πρωτεύουσα ως εκθέματα αντιμετωπίζονται – ως ζωντανά εκθέματα…

Πρόσφατα οι νέοι από τις start up εταιρείες συναντήθηκαν με τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας κ. Φρανσουά Ολάντ στις εγκαταστάσεις του Corallia στο Μαρούσι, ενώ και η Καγκελάριος της Γερμανίας, η κα Άνγκελα Μέρκελ είχε ξεκλέψει από το επίσημο πρόγραμμα της επίσκεψης της για να συζητήσει με πολυπληθή αντιπροσωπεία της αναδυόμενης σκηνής της νέας και νεανικής επιχειρηματικότητας. Μάλιστα, η κα Μέρκελ – μην το ξεχνάμε και αυτό- ήταν η πρώτη διδάξασα αυτών των συναντήσεων με το νέο αίμα της επιχειρηματικότητας.

Κανείς και πρώτος από όλους εγώ δεν διαφωνώ ούτε στο ελάχιστο με αυτές τις πρωτοβουλίες και τις συναντήσεις. Αλλού εντοπίζεται η διαφωνία μου. Για παράδειγμα διαφωνώ με την νοοτροπία των ζωντανών εκθεμάτων – μια νοοτροπία που έχει περισσότερο σχέση με την εικόνα που βγαίνει προς τα έξω, καλύπτοντας πίσω από αδιαπέραστα παραβάν τους ήχους και τα χρώματα της πραγματικότητας. Και αυτό αφορά καθ΄ολοκληρίαν την ελληνική κυβέρνηση, την σημερινή αλλά και τις προηγούμενες.

Επ΄ουδενί δεν πρέπει και δεν μπορεί να επιστρατεύονται ορισμένοι εκπρόσωποι της νέας και της νεανικής επιχειρηματικότητας για να εξυπηρετήσουν σκοπιμότητες της στιγμής όταν αυτοί οι ίδιοι εκπρόσωποι την επόμενη ακριβώς ημέρα – όταν τα φώτα θα έχουν σβήσει- θα έρθουν αντιμέτωποι μπροστά στα γκισέ των εφοριών και των ασφαλιστικών ταμείων με υποχρεώσεις που τρέχουν πριν καν προκύψουν τα έσοδα από την επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Φόροι, τέλη και εισφορές με το καλημέρα της έναρξης λειτουργίας μιας ΙΚΕ. Κατά τα άλλα, τα πλατειά χαμόγελα των αρμοδίων και τα κτυπήματα επιδοκιμασίας στη πλάτη δεν λείπουν…

Μετρήστε πόσα χρόνια πέρασαν από την περίφημη συνάντηση της κα Μέρκελ – παρουσία του τότε πρωθυπουργού κ. Α.Σαμαρά- και αναρωτηθείτε τι άλλαξε, τι βελτιώθηκε, τι προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα. Τίποτα ή σχεδόν τίποτα. Μόνο που αρκετοί από όλους όσοι συμμετείχαν στην συνάντηση του Χίλτον επέλεξαν να …πάνε αλλού: Να αλλάξουν έδρα και χώρα.

Αλλά, ας έρθουμε και στους φίλους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο κ. Ολάντ έφυγε ενθουσιασμένος από όσα άκουσε και είδε στις συναντήσεις του με τους εκπροσώπους των ελληνικών start up όπως και η κα Μέρκελ στο παρελθόν. Αλλά, στη πράξη κανείς δεν είδε φως. Και τι φώς θα μπορούσε να δει; Για παράδειγμα, η δημιουργία ενός νέου, ευέλικτου και αποτελεσματικού ταμείου χρηματοδότησης με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρότζεκτ που προέρχονται από start up εταιρείες που έχουν την βάση τους στην Ελλάδα. Ένα νέο ταμείο με μία και μόνη βασική προϋπόθεση: Ευθύς εξαρχής να πάρει υπόψη του τις ελληνικές πραγματικότητες ( μέγεθος αγοράς, σχέσεις με την ακαδημαϊκή και την ερευνητική κοινότητα, επενδυτικές συμπεριφορές κ.α) και όχι να στηριχθεί και πάλι στα συνήθη των αγκυλώσεων της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών , τα μοντέλα και οι προδιαγραφές της οποίας αναπαράγουν -έστω σε μικρότερη κλίμακα- τα φαινόμενα αδιαφάνειας και διαπλοκής.