Το βρήκα στο site του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ) στην ενότητα για τα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών και δεν υπήρχε καμία περίπτωση να άφηνα αυτό το μικρό διαμαντάκι να περάσει ανεκμετάλλευτο…
Το διαμαντάκι, λοιπόν, αφορά την συγκρότηση ενός μεταπτυχιακού προγράμματος στο «διεθνώς ραγδαία αναπτυσσόμενο επιστημονικό πεδίο» της «Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας» (ΚΑΟ).
Θαύμα, θαύμα, θαύμα! Η διοίκηση ενός δημόσιου οργανισμού τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ανακάλυψε ότι η ελληνική οικονομία και κοινωνία έχει την ανάγκη εξειδικευμένων στελεχών επειδή η παρούσα κυβέρνηση ψήφισε ένα σχετικό νόμο στη Βουλή. Με άλλα λόγια, η διοίκηση του ΕΑΠ κάνει αυτό ακριβώς που έκαναν άλλοι ακαδημαϊκοί στη δεκαετία του ΄80 όταν δημιουργούσαν σε ΑΕΙ και ΤΕΙ την ειδικότητα του στελέχους συνεταιριστικών οργανώσεων. Την συνέχεια την γνωρίζουμε όλοι πολλοί – πτυχιούχοι βγήκαν και το «χαρτί» στο χέρι διορίστηκαν αλλά δυστυχώς για εκείνους οι συνεταιρισμοί ( στην συντριπτική τους πλειοψηφία) οδηγήθηκαν στην απαξίωση και στην πτώχευση.
Το τι θα συμβεί και με την νεόκοπη ΣΥΡΙΖΑικής εμπνεύσεως και εφαρμογής Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη…
Για να είμαι ειλικρινής το ίδιο αισθάνθηκα όταν έτυχε να διαβάσω και για άλλο ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα, εκείνο το μεταπτυχιακό για την Ορθόδοξη Θεολογία… Σκοπιμότητες θα πείτε αν και κάποιοι θα αντιτείνουν πως το πρόγραμμα απευθύνεται σε μια έτοιμη δεξαμενή κληρικών και άλλων ενδιαφερομένων να λάβουν το μεταπτυχιακό τίτλο καταβάλλοντας τα δίδακτρα που έχουν προσδιοριστεί βάσει αποφάσεων.
Αν θεωρήσουμε τα παραπάνω ως μικρές ανώδυνες λεπτομέρειες στην ακαδημαϊκή επικράτεια ας συμφωνήσουμε ότι θα ασχοληθούμε επιτέλους σοβαρά – και επί του πρακτέου- με τις πραγματικές ανορθογραφίες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος έτσι όπως αυτές παρουσιάζονται και τεκμηριώνονται μέσα από έρευνες και μελέτες.
Σε μια από αυτές – και μάλιστα,πολύ πρόσφατη- διαβάζω και μένω με το στόμα ανοικτό ότι «το 53% των αποφοίτων των ελληνικών πανεπιστημίων παρακολουθούν αντικείμενα σπουδών που δε συμβάλλουν στην αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας». Πρόκειται για μια μελέτη των ΕΥ, Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και Endeavor Greece που μεταξύ άλλων τεκμηριώνει «την ανάγκη ευθυγράμμισης μεταξύ της επιχειρηματικότητας, του εκπαιδευτικού συστήματος και των αναπτυξιακών προοπτικών της χώρας». Μεγάλα λόγια θα πείτε αλλά μάλλον δεν θα έχετε δίκιο. Το τελευταίο είναι προς την πλευρά των μελετητών που γνωρίζουν , μεταξύ άλλων, ότι «παρά τα πρωτοφανή ποσοστά ανεργίας, οι περισσότεροι εργοδότες δηλώνουν δυσκολία να βρουν το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό για να καλύψουν συγκεκριμένες θέσεις απασχόλησης». Επιπλέον, αυτού αν και «ο χάρτης της απασχόλησης μεταβάλλεται δραστικά, τα προγράμματα σπουδών των πανεπιστημίων δεν προσαρμόζονται γρήγορα, με εξαίρεση τα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών». Όλα όσα δεν πρόλαβαν να ασχοληθούν με την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία και την Ορθόδοξη Θεολογία.
Και οι ανορθογραφίες συνεχίζονται. Με το εκπαιδευτικό σύστημα από την πλευρά του – όπως διαπιστώνει η μελέτη- να μην εξασφαλίζει στους νέους τις δεξιότητες εκείνες που επιβάλλουν οι σύγχρονες τάσεις της διεθνούς οικονομίας και οι σημερινές αναπτυξιακές ανάγκες της χώρας. Διέξοδος και προοπτική; Μόνο αν η επιχειρηματική και εκπαιδευτική κοινότητα συντονίσουν το βηματισμό τους για να οδηγήσουν την οικονομία στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο που θα μπορεί να παράγει βιώσιμες θέσεις εργασίας.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.