Προτάσεις για νέα καθαρά έσοδα

Σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι τις …πενταροδεκάρες του υπουργού Παιδείας κ. Νίκου Φίλη (βλέπε τα ισοδύναμα για το ΦΠΑ της ιδιωτικής εκπαίδευσης) σε σχέση με τις δυνατότητες προσέλκυσης νέων (καθαρών) εσόδων για τον πολύπαθο Κρατικό Προϋπολογισμό που θα είχε μια κυβέρνηση απαλλαγμένη από κάθε λογής ιδεοληψίες…

Μια κυβέρνηση όπως εκείνη που ορίζει ο εκάστοτε Πρόεδρος της μικρής Κυπριακής Δημοκρατίας που σέβεται και ακολουθεί τις σταθερές της.

Παράδειγμα, το «άνοιγμα» προς την ιδιωτική Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ξεκίνησε επί αειμνήστου Κληρίδη και συνεχίσθηκε από τους κατοπινούς ηγέτες – δεν έγινε «πισωγύρισμα» ούτε επί αριστερού (ΑΚΕΛίτη) προέδρου Χριστόφια και η πορεία συνεχίσθηκε κανονικά μέχρι και σήμερα που στο πηδάλιο της Δημοκρατίας βρίσκεται ο Νίκος Αναστασιάδης.

Οι Κύπριοι τόλμησαν και η τόλμη τους απέδωσε καρπούς. Οι φοιτητές πολλαπλασιάσθηκαν και σε σταθερή βάση πάνω από 10 χιλιάδες εξ αυτών κάθε χρονιά είναι πολίτες άλλων χωρών που επιλέγουν να σπουδάσουν στα ιδιωτικά της πανεπιστήμια (4 με κανονική άδεια λειτουργίας και 1 με αρχική άδεια λειτουργίας).

Η προσέλκυση τους είναι και αποτέλεσμα μιας συστηματικής καμπάνιας προβολής και προώθησης των πλεονεκτημάτων που έχουν οι πανεπιστημιακές σπουδές στη Κύπρο. Πολλά από αυτά τα πλεονεκτήματα απαριθμούνται και παρουσιάζονται και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας. Εκεί, σε ειδική ενότητα γίνεται λόγος για: Ποιοτική εκπαίδευση, ασφαλές, φιλικό περιβάλλον και προσιτές τιμές/δίδακτρα, κύρια γλώσσα διδασκαλίας τα Αγγλικά, ευχάριστο Μεσογειακό κλίμα, ιδανική γεωγραφική θέση στο σταυροδρόμι της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής. Επιπλέον αυτών, οι φοιτητές –όπως υποστηρίζεται- μπορούν να αναπτύξουν ανεξαρτησία, ωριμότητα και κατανόηση άλλων πολιτισμών, να προετοιμαστούν για να εργαστούν στη σύγχρονη, διεθνή αγορά και να ζήσουν μια μοναδική εμπειρία.

Με λίγα λόγια, το άνοιγμα της ιδιωτικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και κυρίως η προσέλκυση ξένων φοιτητών έφερε μαζί της νέα έσοδα (δίδακτρα κ.α) αλλά και τόνωσε τοπικές δραστηριότητες που είχαν άμεση σχέση με τις σπουδές, τους φοιτητές αλλά και τις οικογένειες των φοιτητών.

Πηγαίνω και πάλι στο site κυπριακού υπουργείου Παιδείας και διαβάζω: «Η πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας όσον αφορά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι το αποτέλεσμα σοβαρού στρατηγικού προγραμματισμού που εφαρμόζεται πάντα με στόχο την προσφορά ποιοτικής εκπαίδευσης που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες, ανάγκες και επιδιώξεις όλων των εμπλεκόμενων μερών». Ένας στρατηγικός προγραμματισμός που απουσιάζει από τα δικά μας μέρη. Το κυπριακό παράδειγμα θα έπρεπε να βρει μιμητές και στην Ελλάδα. Άλλωστε, η αξιοποίηση του κυπριακού παραδείγματος μπορούσε να φέρει έσοδα ικανά για να χρηματοδοτήσουν και την δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση στο σύνολο της αλλά και γενικότερα να ενισχύσουν τον κρατικό προϋπολογισμό.

Σε αυτά τα έσοδα βρίσκονται τα ισοδύναμα του κ. Φίλη αλλά και των άλλων συναδέλφων του.

Η ανάγκη για νέα (καθαρά) έσοδα πέραν της υπερφορολόγησης των πολιτών θα ακολουθεί από εδώ και πέρα κάθε βήμα της κυβέρνησης. Το πράγμα δεν βγαίνει διαφορετικά και το ξέρουν – απλώς αρνούνται να το κάνουν!

Αν είχαν στο κεφάλι τους άλλα μυαλά θα μπορούσαν να είχαν εφαρμόσει έξυπνες προτάσεις που δεν επιβαρύνουν τους πολίτες όπως η παλαιότερα διατυπωμένη πρόταση για την παροχή ελληνικής ιθαγένειας σε πολίτες χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης με το ανάλογο αντίτιμο. Ένα αντίτιμο που μπορεί και να έφθανε τα 5 εκατομμύρια το κεφάλι. Οι εμπνευστές και υποστηρικτές της πρότασης έκαναν λόγο για ένα πιλοτικό πρόγραμμα των 100 ατόμων όπου οι ενδιαφερόμενοι θα κατέθεταν σε κλειστό λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδος το αντίτιμο προκειμένου την επαύριον της κατάθεσης να βρεθούν με ένα διαβατήριο χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανά χείρας – ένα διαβατήριο που για εκείνους παρότι αξίζει χρυσάφι έχει την δική του ξεχωριστή σημασία.