Τι σχέση έχει η νεοφυής επιχειρηματικότητα με τα κομμωτήρια;

Έχουν περάσει τουλάχιστον 10 χρόνια από τότε. Στα πράγματα η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Ένα από τα λεγόμενα, κατ΄ευφημισμό, παραγωγικά υπουργεία «έτρεχε» ένα πρόγραμμα με κοινοτική χρηματοδότηση που συνδύαζε τη μικρή γυναικεία επιχειρηματικότητα με τον τουρισμό. Σε αυτό το πρόγραμμα εντάχθηκε – με γερό «μέσο»- νεαρά κυρία που είχε τη φιλοδοξία να ασχοληθεί με εκδόσεις ή κάτι παρόμοιο… Στον λογαριασμό της κάποια στιγμή κατέληξαν μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ που ήταν και η πρώτη μαγιά για το ξεκίνημα. Το έντυπο με την κοινοτική χρηματοδότηση κυκλοφόρησε, αλλά τα ψωμιά του ήταν μετρημένα… Στη συνέχεια, ούτε το έντυπο ξανακούστηκε, ούτε πολύ περισσότερο η νεαρά κυρία που μάλλον χρειάσθηκε να εγκαταλείψει τις υψηλές φιλοδοξίες της.

Την ιστορία αυτή τη θυμήθηκα πριν λίγες μέρες όταν πληροφορήθηκα για την εκκίνηση 4 νέων προγραμμάτων του ΕΣΠΑ 2014 – 2020. Το ξεκίνημα των προγραμμάτων γίνεται την 1η Νοεμβρίου και οι επιδοτήσεις που τα συνοδεύουν θα μπορούν να φτάσουν ακόμη και το 100% των επιλεγμένων δαπανών. Οι τίτλοι των προγραμμάτων δίχως άλλο εντυπωσιακοί: «Ενίσχυση αυτοαπασχολουμένων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης», «Νεοφυής Επιχειρηματικότητα», «Δράση για την ενίσχυση τουριστικών επιχειρήσεων για τον εκσυγχρονισμό τους και την ποιοτική αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών», «Επιχειρούμε Δυναμικά» για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Τα προγράμματα αυτής της μορφής τα καλοδέχεται η αγορά αλλά δεν είναι εκεί το ζήτημα. Αλλού είναι και κάνουμε πως δεν το βλέπουμε. Απλώς, γιατί όλοι μας κλείνουμε τα μάτια…

Το ζήτημα δεν είναι αυτά καθ΄αυτά τα προγράμματα που έχουν και πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα, ούτε καν οι διαδικασίες τους. Το ζήτημα είναι το τι παράγουν και το τι αφήνουν πίσω τους. Με άλλα λόγια, το ποια είναι τα μετρήσιμα αποτελέσματα τους, η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων που επιδοτήθηκαν, οι δραστηριότητες που μεγάλωσαν, οι θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν, τα εισοδήματα που στήριξαν μια τοπική κοινωνία.

Δυστυχώς, για να υπάρχουν μετρήσιμα αποτελέσματα θα πρέπει να γίνονται και απολογισμοί των προγραμμάτων – και όχι μόνον όταν «κλείνει» ένα πρόγραμμα αλλά μετά από 1 ή 2 χρόνια από την λήξη του. Τότε και μόνο τότε θα φαινόταν και οι επιδόσεις της ψαριάς μας και οι παρακαταθήκες της για το μέλλον. Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο δεν γίνεται από τις κυβερνήσεις και τις δημόσιες υπηρεσίες και αυτό έχει τις συνέπειες του στα ίδια τα προγράμματα, στις κατευθύνσεις και τον προσανατολισμό τους. Για παράδειγμα, δεν μπορείς να προωθείς πρόγραμμα νεοφυούς επιχειρηματικότητας αγνοώντας την εμπειρία της αγοράς τα τελευταία 5 χρόνια. Θα ήταν προτιμότερο για παράδειγμα να ενισχύσεις φορείς όπως οι τράπεζες – η Εθνική Τράπεζα με την εμπειρία του ετήσιου i-bank Καινοτομία & Τεχνολογία, η Eurobank με το egg, η Τράπεζα Πειραιώς με το IQbility κλπ- για να υποστηρίξουν χρηματοδοτικά βιώσιμες προτάσεις.

Διαβάζω σχετικά για το πρόγραμμα ενίσχυσης και προώθησης της νεοφυούς επιχειρηματικότητας:

α) Στοχεύει στην δημιουργία πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας (εξαιρείται ο κλάδος του Τουρισμού). Ιδιαίτερη σημασία για την αξιολόγηση των επιχειρηματικών σχεδίων, θα έχει η καινοτομία της επένδυσης και οι θέσεις απασχόλησης που θα δημιουργηθούν.
β)Οι Τομείς που αποτελούν προτεραιότητα για τη Δράση, είναι: η Αγροδιατροφή, η Ενέργεια, η Εφοδιαστική Αλυσίδα, η Πολιτιστική και Δημιουργική Βιομηχανία, το Περιβάλλον, οι Τεχνολογίες Πληροφορικής & Επικοινωνιών, η Υγεία και τα Φάρμακα, τα υλικά και οι κατασκευές.
γ)Δικαιούχοι στη Δράση μπορεί να είναι φυσικά πρόσωπα άνω των 25 ετών που κατά το χρόνο της υποβολή του επιχειρηματικού τους σχεδίου είναι άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ ή ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα χωρίς να έχουν σχέση μισθωτής εργασίας.
δ) Μέσω της Δράσης ενισχύονται επιχειρηματικά σχέδια για την ίδρυση και λειτουργία νέας επιχείρησης για τα επόμενα δύο έτη. Δαπάνες που θα ενισχυθούν, θα είναι η προμήθεια επαγγελματικού εξοπλισμού (έως 40% του συνολικού προϋπολογισμού του έργου), το λειτουργικό κόστος (ενοίκια επαγγελματικού χώρου, ασφαλιστικές εισφορές, δαπάνες υπηρεσιών, λογαριασμοί ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ κ.α.), δαπάνες για προβολή και δικτύωση, κόστος μισθωτής εργασίας (στην περίπτωση πρόσληψης υπαλλήλου), αμοιβές τρίτων, γενικός εξοπλισμός.
ε) Επιχορηγούμενος προϋπολογισμός για κάθε επενδυτικό σχέδιο: έως 50.000 € συνολικού κόστους, με επιχορήγηση έως 100%. Προϋπολογισμός δράσης: 120.000.000€ (δύο κύκλοι των 60.000.000€ ).

Όλα καλά καμωμένα – αλλά ας μου λύσει κάποιος αρμόδιος μια μεγάλη απορία: Ποιος μηχανισμός στο υπουργείο Ανάπτυξης θα έχει τόσες και τέτοιες γνώσεις και εμπειρίες προκειμένου να αξιολογήσει προτάσεις νεοφυούς επιχειρηματικότητας; Γιατί εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με «ντουβάρια», ούτε πολύ περισσότερο με σουβλατζίδικα, καφετέριες και κομμωτήρια, αλλά με σύνθετες ιδέες και σχέδια που πολλές φορές αδυνατούν να επεξεργασθούν ακόμη και έμπειρα τραπεζικά στελέχη ή στελέχη από εξειδικευμένα με αυτήν τη δραστηριότητα funds.