Εξαντλείται το απόθεμα της υπομονής

Στις αρχές Μαρτίου ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ και ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης, κατέθετε ερώτηση προς την Κομισιόν για τη νομιμότητα της μεταφοράς των αποθεματικών του ΟΠΕΚΕΠΕ προς την Τράπεζα της Ελλάδος, που προωθούσε η κυβέρνηση.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ρωτούσε τον ανωτέρω ευρωπαϊκό θεσμό για τη νομιμότητα της συγκεκριμένης μεταφοράς και τη χρήση των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων ως εργαλείο για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου.

Θυμάμαι τότε πως πολλοί έπεσαν να τον φάνε. Ένα μήνα μετά η κυβέρνηση αποφάσισε να μεταφέρει τα αποθεματικά των φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκηση στην κεντρική διοίκηση του κράτους, ενώ ανάλογη διαδικασία γίνεται και για τη μεταφορά των διαθέσιμων των ασφαλιστικών ταμείων.

Δε θα μπω στον πειρασμό να σχολιάσω τη μέθοδο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Αυτό προφανώς έγινε προκειμένου να κερδίσει η κυβέρνηση χρόνο. Και εδώ είναι το ζητούμενο. Ο χρόνος. Ακόμα και αν γίνει κατανοητό πως η κυβέρνηση επιδιώκει να εξασφαλίσει ένα μαξιλαράκι ασφαλείας για να πάρει παράταση στις ώρες της διαπραγμάτευσης, εν τούτοις, είναι καλή ευκαιρία να κατανοήσει πως δεν έχει πολύ χρόνο και πρέπει να βρει χρηματοδότηση. O ίδιος ο Νίκος Παππάς έκανε λόγο για μία μορφή εσωτερικού δανεισμού της χώρας. Γιατί μαζί με την εξάντληση των αποθεματικών, εξαντλείται και το απόθεμα της υπομονή της αγοράς, η οποία έχει στεγνώσει. Εξαντλείται επίσης και η υπομονή του κόσμου που έχει ανάγκη να καταλάβει «που το πάει η κυβέρνηση».

Ιστορικά, η δημιουργική αξιοποίηση των αποθεματικών, έχει λάβει χώρα στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας αρκετές φορές και ποικιλοτρόπως. Η Χούντα είχε δώσει τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων ως άτοκα δάνεια σε ναυτιλιακές εταιρείες. Καραμανλής και Παπανδρέου τα χρησιμοποίησαν ως αναπτυξιακό εργαλείο, ενώ επί κυβέρνησης Σημίτη «παίχτηκαν» στο Χρηματιστήριο. Σε επόμενη φάση δέχτηκαν ένα γενναίο κούρεμα μέσω το PSI.
Θα λέγαμε πως μετά από όλη αυτήν την περιπετειώδη διαδρομή, πάλι καλά που υπάρχουν κιόλας τα ταμεία. Στη συγκεκριμένη όμως στιγμή η συγκεκριμένη κίνηση δείχνει έλλειψη ρευστότητας, κυρίως όμως φανερώνει απουσία σχεδίου. Είναι κατανοητό η κυβέρνηση να προσπαθεί να θωρακίζει το κράτος με όλα τα δυνατά όπλα, αλλά ο χρόνος τελειώνει και δεν θα μπορεί για πολύ ακόμα να τρώει από τις σάρκες της ελληνικής οικονομίας.