Credit Suisse: Γιατί η Γερμανία χρειάζεται… διάσωση

Ξεχάστε τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Υπάρχει ένα άλλο τμήμα της Γηραιάς Ηπείρου το οποίο έχει ανάγκη ελάφρυνσης και αυτό το τμήμα δεν βρίσκεται στην περιφέρεια αλλά στην καρδιά της.

Με αυτόν, τουλάχιστον, τον τρόπο «μεταφράζει» ο Peter Foley, αναλυτής της Credit Suisse δηλώσεις που πραγματοποίησε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Β. Σόιμπλε στις αρχές του μήνα.

«Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών υποστήριξε ότι τα χαμηλά επιτόκια αποτελούν την αιτία μη φυσιολογικών προβλημάτων τόσο για τους γερμανικούς χρηματοοικονομικούς ομίλους όσο και για τους Γερμανούς συνταξιούχους και μπορεί να υποσκάψουν τη στήριξη των ψηφοφόρων προς μία ευρύτερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση», υποστηρίζει ο Foley και προσθέτει «οι δηλώσεις του μοιάζουν με έκκληση για διάσωση του χρηματοοικονομικού κλάδου της χώρας του και των καταθετών. Πρόκειται για μία στροφή – που προκαλεί και ειρωνικά σχόλια – συγκρινόμενη με τις προηγούμενες εκκλήσεις για διάσωση που είθισται να προέρχονταν από την περιφέρεια».

Μία πολύ κοινή κριτική ενάντια στην πολιτική των εξαιρετικά χαμηλών επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες είναι ότι αυτά αποτελούν όλεθρο για τους καταθέτες. Άλλωστε η μέση απόδοση των γερμανικών ομολόγων βρίσκεται κοντά στο μηδέν:

Ορισμένοι αναλυτές φαίνεται να συμφωνούν με τον Β. Σόιμπλε και τη θέση του, εκτιμώντας ότι παρά τα παράπλευρα οφέλη η στάση της ΕΚΤ δεν είναι η ενδεδειγμένη. Αλλά αντί να κατηγορήσει την ΕΚΤ ο Foley υποστηρίζει ότι οι Γερμανοί πολιτικοί θα πρέπει μόνοι τους να προσπαθήσουν να σώσουν την κατάσταση.

«Η Γερμανία διαθέτει ένα υψηλό πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών και το έχει αυξήσει σημαντικά – από 5,7% του ΑΕΠ το 2009 στο 8,5% του ΑΕΠ το 2015», τονίζει ο αναλυτής, υποστηρίζοντας ότι αποτελεί τη μεγαλύτερη ανισορροπία μεταξύ των ανεπτυγμένων οικονομιών. «Σε ένα περιβάλλον που υποχωρεί η ζήτηση, το γερμανικό πλεόνασμα αποτελεί πρόβλημα, τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και σε επίπεδο Ευρωζώνης».

Ο Foley προτείνει οι γερμανικές αρχές να εφαρμόσουν πολιτικές εξισορρόπησης των προβλημάτων του χρηματοπιστωτικού κλάδου, αυξάνοντας τις δημόσιες επενδύσεις, στηρίζοντας την εγχώρια ζήτηση και προωθώντας περισσότερες δομικές μεταρρυθμίσεις.

Αυτές οι κινήσεις θα στηρίξουν τόσο τη γερμανική ανάπτυξη όσο και τους Ευρωπαίους εταίρους και θα αντιμετωπίσουν και τις ανησυχίες του Σόιμπλε για τους Γερμανούς καταθέτες.