Στα τέλη Ιανουαρίου, στο Μέιφερ του Λονδίνου, το νέο Claridge’s Bakery υποδέχεται τους επισκέπτες με το έντονο άρωμα ζυμωμένου ψωμιού και καραμελωμένης ζάχαρης, δημιουργώντας την αίσθηση μιας σύντομης γαστρονομικής απόδρασης, όπως περιγράφει η Σάρα Ράπαπορτ.

Ο χώρος είναι μικρός και λειτουργεί αποκλειστικά ως χώρος ταχείας εξυπηρέτησης, ενώ περίπου το μισό του είναι αφιερωμένο στη θέαση των αρτοποιών την ώρα που εργάζονται. Σύμφωνα με τη Ράπαπορτ, πολλοί από όσους περιμένουν στην ουρά δεν έρχονται μόνο για μια γλυκιά παύση μέσα στη μέρα, αλλά για να δουν από κοντά τον διάσημο αρτοποιό Ρίτσαρντ Χαρτ.

Ο Χαρτ απέκτησε διεθνή αναγνώριση ως επικεφαλής της Tartine Bakery στο Σαν Φρανσίσκο και αργότερα εντυπωσίασε την Κοπεγχάγη με τα γλυκά ψωμάκια με κάρδαμο. Σε συγκεκριμένους κύκλους, θεωρείται ήδη σημείο αναφοράς στον χώρο της σύγχρονης αρτοποιίας. Η επιλογή ενός μακρόστενου γλυκού ψωμιού με ροζ γλάσο ζάχαρης αρκεί, όπως σημειώνει η Σάρα Ράπαπορτ, για να εξαφανιστεί το άγχος της ημέρας σαν βούτυρο που λιώνει σε ζεστό τηγάνι.

Από το πρωινό κρουασάν στο νέο κοινωνικό στέκι

Το Claridge’s Bakery εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση, κατά την οποία εμβληματικά ξενοδοχεία συνεργάζονται με κορυφαίους αρτοποιούς, όχι απλώς για να προμηθεύουν τα πρωινά τους, αλλά για να δημιουργούν χώρους με την ίδια δυναμική και απήχηση που είχαν παραδοσιακά τα lobby bars. Στο τέλος της ημέρας, οι άνθρωποι πίνουν λιγότερο, αλλά στήνονται στην ουρά περισσότερο από ποτέ για μικρές απολαύσεις από φύλλο σφολιάτας και ζύμες υψηλής τεχνικής. Όπως παρατηρεί η Ράπαπορτ, οι φούρνοι των ξενοδοχείων αρχίζουν να λειτουργούν ως νέα σημεία κοινωνικής συνάντησης.

Οι αρτοποιοί στη θέση των bartenders

Οι pastry chefs έχουν αποκτήσει πλέον τη διασημότητα που είχαν στο παρελθόν οι bartenders. Ο Γάλλος ζαχαροπλάστης Σέντρικ Γκρολέ, ηλικίας 40 ετών, αριθμεί 13,5 εκατομμύρια ακόλουθους στο Instagram. Στον φούρνο του στο Berkeley Hotel στο Λονδίνο σχηματίζονται ουρές καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας για τα entremets του, μικρά, ιδιαίτερα γλυκά υψηλής ζαχαροπλαστικής που μοιάζουν με φρούτα, όπως μήλα και μάνγκο. Μια τάρτα βανίλιας κοστίζει 31,39 δολάρια, ελαφρώς λιγότερο από ένα κοκτέιλ στο διάσημο καρότσι μαρτίνι του Connaught.

Το ξενοδοχείο Airelles Palladio στη Βενετία, που ανοίγει την άνοιξη, θα φιλοξενεί επίσης φούρνο του Γκρολέ, δίνοντας έμφαση στο κύρος του ονόματος και λιγότερο στις τοπικές ιταλικές γεύσεις. Η άνοδος των φούρνων πολυτελών ξενοδοχείων δεν περιορίζεται στους Γκρολέ και Χαρτ. Το Gardiner House στο Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ εγκαινίασε το Gardiner Provisions, μια αρτοποιία γειτονιάς με γλυκά ψωμάκια βατόμουρου με κρέμα και ψωμί προζυμένιο. Στο Ντουμπάι, το κεντρικό λόμπι του Jumeirah Marsa Al Arab φιλοξενεί καφέ του Πιέρ Ερμέ, του σεφ που η Vogue έχει χαρακτηρίσει «Picasso της ζαχαροπλαστικής». Αντίστοιχος χώρος έχει ανοίξει και στο La Mamounia στο Μαρακές. Όπως και τα καλά ξενοδοχειακά μπαρ, οι φούρνοι αυτοί είναι ανοιχτοί τόσο στους επισκέπτες όσο και στο τοπικό κοινό.

Η «κουλτούρα της μικρής απόλαυσης»

Η άνθηση των φούρνων αυτών δεν οφείλεται μόνο στη φήμη των ζαχαροπλαστών, αλλά και σε αυτό που η Μίλι Κένι Ράιντερ, συγγραφέας του Britain’s Best Bakeries, αποκαλεί «κουλτούρα της μικρής απόλαυσης». Σε περιόδους αυξημένου κόστους ζωής, πολλοί περιορίζουν τα πολυτελή δείπνα, αλλά εξακολουθούν να δαπανούν 20 λίρες για ένα δημιουργικό γλυκό που προσφέρει μια αυτόνομη στιγμή χαράς.

Ο Φλορέν Ζιραρντέν, αναπληρωτής καθηγητής μάρκετινγκ στο EHL Hospitality Business School στη Λωζάνη, συνδέει το φαινόμενο με το λεγόμενο «φαινόμενο του κραγιόν», οι καταναλωτές μειώνουν μεγάλες δαπάνες, όπως τα ταξίδια, αλλά επιλέγουν προσιτές πολυτέλειες για ψυχολογική ενίσχυση. Έρευνα της Bank of America δείχνει ότι το 57% της Generation Z αγοράζει στον εαυτό του μια μικρή απόλαυση τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, χωρίς οικονομικές ενοχές, ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου στόχοι όπως η ιδιοκατοίκηση μοιάζουν απρόσιτοι.

Από την πανδημία στη βιτρίνα της πολυτέλειας

Κατά την πανδημία, πολλοί ανέπτυξαν μεγαλύτερη εκτίμηση για την τέχνη της αρτοποιίας, μέσα από πειραματισμούς με προζύμι και σπιτικά γλυκά. Παράλληλα, οι μικρές απολαύσεις μετατράπηκαν σε καθημερινή ρουτίνα ή σε ένα παράθυρο προς έναν κόσμο πολυτέλειας χωρίς το κόστος διαμονής σε πεντάστερο ξενοδοχείο.
Η σχεδιάστρια μαγιό Τάρα Μάθιου, με έδρα την Κορσική, δηλώνει ότι μπορεί να επιλέξει πιο οικονομική διαμονή στο Παρίσι αντί για το Ritz των 2.700 δολαρίων τη βραδιά, αλλά δεν παραλείπει να επισκεφθεί τον φούρνο του.

«Οι madeleines είναι απλώς οι καλύτερες και η εξυπηρέτηση εξαιρετική», αναφέρει. Η σύμβουλος ταξιδιών Κλερ Χέρτζογκ, σημειώνει ότι οργανώνει ολοένα και περισσότερες περιηγήσεις σε ζαχαροπλαστεία αντί για περιηγήσεις σε μπαρ, ιδιαίτερα σε πόλεις όπως το Παρίσι και το Μεξικό. Πρόκειται για εμπειρίες ημέρας, χωρίς αλκοόλ, που παραμένουν κοινωνικές και απολαυστικές.

Καθώς η τάση ωριμάζει, εξελίσσεται. Σύμφωνα με το Bloomberg, αντί για τοπικούς δημιουργούς που αποτυπώνουν τον χαρακτήρα κάθε προορισμού, όπως το Ritz στο Παρίσι με macarons και madeleines εμφανίζονται διεθνώς αναγνωρίσιμα ονόματα που εγκαθίστανται σε ξενοδοχεία ανά τον κόσμο. Η εμπειρία θυμίζει «διακοπές μέσα στις διακοπές», λιγότερη έμφαση στην τοπική αυθεντικότητα και περισσότερη στον ζαχαροπλάστη ως παγκόσμιο αστέρα. Μια σακούλα από φούρνο του Γκρολέ μπορεί πλέον να προσφέρει κοινωνικό κύρος αντίστοιχο με αυτό μεγάλων οίκων μόδας.

Η Τζένι Νίσμαν, νοσηλεύτρια από την περιοχή της Ατλάντα, έθεσε ως προτεραιότητα την επίσκεψη στον φούρνο του Γκρολέ στο ξενοδοχείο Airelles Château de La Messardière στο Σεν Τροπέ, αντί για αγορές στη Rue Gambetta. Ξύπνησε νωρίς για να αποφύγει τις ουρές. Η επιλογή της ήταν μια μεγάλη δημιουργία σε σχήμα φιστικιού με καραμέλα, αλμυρή πάστα φιστικιού, ganache και λευκή σοκολάτα. Όπως σημειώνει, στη ζέστη της Νότιας Γαλλίας τα κρεμώδη στοιχεία λιώνουν γρήγορα.

Ωστόσο, μια καλή γλυκιά απόλαυση δεν χρειάζεται να γίνει viral. Υπάρχει κάτι διαχρονικό σε ένα άψογα εκτελεσμένο κομμάτι κέικ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Hotel Sacher στη Βιέννη, απέναντι από την Όπερα, γνωστό για τη Sacher-Torte σοκολατένιο παντεσπάνι με μαρμελάδα βερίκοκο που δημιουργήθηκε το 1832. Στο πλαίσιο της τάσης για «προσιτή αξία», το γλυκό διατίθεται πλέον και στο Lanesborough Hotel στο Λονδίνο, σε pop-up μορφή. Για 18 λίρες, μια φέτα πλούσια και λεία, με κρέμα στο πλάι, προσφέρει μια γευστική μεταφορά στη Βιέννη χωρίς κόστος αεροπορικού εισιτηρίου, μια ιδανική μικρή απόλαυση.

Διαβάστε ακόμη

Σαρωτικός έλεγχος στα Airbnb: Η εφορία ανοίγει τα στοιχεία από τις πλατφόρμες

Πώς κινείται τώρα η κτηματαγορά – Αυξημένο ενδιαφέρον για αγορά σπιτιού

Δημόσιο Χρέος: «Καμπανάκι» λόγω αύξησης του κόστους εξυπηρέτησης

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα