Η αυτοκαταστροφή των αναδυόμενων αγορών

Τόσο τα νομίσματα όσο και οι μετοχές των αναδυόμενων αγορών έχουν δεχθεί ισχυρά πλήγματα από την αρχή του 2015, αλλά η κακή τους πορεία δεν αποτελεί… νέα είδηση.

Ο δείκτης MSCI Emerging Market, έφθασε στο υψηλότερο επίπεδό του, μετά την κρίση, το 2011 και από το 2010 έως και σήμερα ο αντίστοιχος δείκτης των ανεπτυγμένων οικονομιών ακολουθεί καλύτερη πορεία:

Το εύκολο είναι να κατηγορήσει κάποιος την Κίνα για την κρίση στις αναδυόμενες, όπως υποστηρίζει ο John Paul Smith, ιδρυτής της εταιρείας ερευνών Ecstrat, ο οποίος αντίθετα θέτει ως βασική αιτία ορισμένα δομικά προβλήματα των αναδυόμενων αγορών.

Οι αναδυόμενες αγορές εγκαταλείπουν, πλέον, την πολιτική απελευθέρωσης του τρόπου διεύθυνσης μίας επιχείρησης, με αρκετές εξ αυτών να ακολουθούν περισσότερο αυταρχικές πρακτικές και να μην είναι και τόσο φιλικές προς τους μικροεπενδυτές.

Αυτή η τάση έχει εισέλθει σε έναν «φαύλο κύκλο», σημειώνει ο Smith, ο οποίος ενισχύει την αδύναμη πορεία τόσο των μετοχών όσο και των νομισμάτων των αναδυόμενων αγορών.

«Η χρηματοπιστωτική κρίση σήμανε το τέλος της προσπάθειας οι αγορές των αναδυόμενων αγορών να προχωρήσουν σε σύγκλιση με αυτές ΗΠΑ και Βρετανίας και να αποκτήσουν έναν περισσότερο φιλελεύθερο τρόπο διαχείρισης», τονίζει ο κ. Smith.

Όπως εκτιμά σε οικονομίες σαν αυτές των Βραζιλίας και Ρωσίας οι κρατικές παρεμβάσεις στο επιχειρείν έχουν αυξηθεί κατά τη διάρκεια της τελευταίας 10ετίας, ενώ η Κίνα υπήρξε πάντα πιο αυταρχική σε αυτόν τον τομέα, παρά τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού της.

Η ύπαρξη χαμηλού επιπέδου προστασίας των μετόχων, η μη παραδοσιακή μορφή της δομής των επιχειρήσεων, οι υψηλότερες πιθανότητες εμφάνισης φαινομένων διαφθοράς, αποτελούν βασικές αιτίες για τις οποίες οι επενδυτές εγκαταλείπουν τις αναδυόμενες αγορές.

Ο Smith φέρνει ως παράδειγμα τις μεγάλες ινδικές επιχειρήσεις, στις οποίες πολύ συχνά τα συμφέροντα των μεγαλομετόχων με τους μικρομετόχους δεν… συναντιούνται πουθενά.

Καθώς οι περισσότερες εξ αυτών των επιχειρήσεων ελέγχονται από συγκεκριμένες οικογένειες, προτιμούν να στραφούν στις τράπεζες και όχι στο χρηματιστήριο για να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότησή τους.

Ως απόδειξη των εκτιμήσεων του Smith έρχεται το γεγονός ότι οι εταιρείες των αναδυόμενων αγορών που ελέγχονται είτε από το κράτος, είτε από συγκεκριμένους επιχειρηματίες, έχουν ακολουθήσει χειρότερη πορεία από τον MSCI Emerging Market Index:

Παράλληλα ο αναλυτής σημειώνει ότι πολύ συχνά οι μικρομέτοχοι αντιμετωπίζονται ως… παράπλευρες απώλειες.
Προσθέτει ακόμη ότι οι κυβερνήσεις (σ.σ.: των αναδυόμενων αγορών), έχοντας να αντιμετωπίσουν χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και αδύναμα νομίσματα, θα χρησιμοποιήσουν μεθόδους όπως ο έλεγχος της φορολόγησης, των τιμών ή θα επιβάλλουν μέτρα ώστε οι επιχειρήσεις να μην μπορούν να προχωρήσουν σε απολύσεις. Στόχος να «προστατεύσουν» την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών αλλά και τη δική τους δημοφιλία.

Όμως με αυτόν τον τρόπο θα χάσουν την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών, θα «δουν» κεφάλαια να βαδίζουν προς την έξοδο και επίσης μείωση των άμεσων ξένων επενδύσεων.

Ο αναλυτής θεωρεί ότι Βραζιλία, Μαλαισία, Ρωσία και Τουρκία έχουν, ήδη, εισέλθει σε αυτόν τον φαύλο κύκλο, ενώ η Κίνα είναι στα πρόθυρα να τις ακολουθήσει.