Jeremy Corbyn: Ο άνθρωπος που διχάζει το Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας

Οι Ευρωπαίοι συντηρητικοί ενισχύονται ή μήπως απλά συρρικνώνεται η ευρωπαϊκή κεντροαριστερά;

Η Βρετανία είναι η χώρα η οποία θα καταδείξει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις εσωτερικές αντιθέσεις της αριστεράς το Σάββατο, όπου πραγματοποιούνται οι εκλογές για τον νέο αρχηγό του Εργατικού Κόμματος.

Ένας από τους επικρατέστερους υποψήφιους είναι ο Jeremy Corbyn, ο οποίος θέλει να κρατικοποιήσει τους σιδηροδρόμους, να χρησιμοποιήσει χρήματα της κεντρικής τράπεζας για να χρηματοδοτήσει δημόσια έργα και να βάλει στη… ναφθαλίνη τη βρετανική πυρηνική ενέργεια.

Η προοπτική αναρρίχησης του Corbyn στην ηγεσία των Εργατικών είναι κάτι που τρομάζει τον περισσότερο επιτυχημένο επικεφαλής τους, που δεν είναι άλλος από τον Tony Blair.

Η παραδοσιακή ευρωπαϊκή αριστερά είχε την ευκαιρία της στην αρχή του αιώνα, όταν ανήλθαν στην εξουσία ο Tony Blair στη Βρετανία και ο Gerhard Schroeder στη Γερμανία, με τους δύο ηγέτες να κατορθώνουν να «συμφιλιώσουν» την αριστερά με την παγκοσμιοποίηση, τις αγορές αλλά και την επέκταση της Ε.Ε. προς την Ανατολή.

Όμως ακολούθησε η κρίση, με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία να μην έχει εφαρμόσιμες απαντήσεις, κάτι που έδωσε νέα ζωή στους ριζοσπάστες αριστερούς και όχι στους αριστερούς τύπου Blair.

«Η κεντροαριστερά δεν οδηγεί την κούρσα», τονίζει η Rene Cuperus, επικεφαλής διεθνών σχέσεων στο ερευνητικό ινστιτούτο του ολλανδικού Εργατικού Κόμματος και προσθέτει «υπάρχουν πιέσεις σε αυτόν που οδηγεί την κούρσα, αλλά διαφορετικού είδους. Στη Βόρεια Ευρώπη υπάρξει δεξιός λαϊκισμός και στη Νότια Ευρώπη υπάρχει αριστερός λαϊκισμός. Η σοσιαλδημοκρατία έχει χαθεί ανάμεσα σε αυτά τα δύο σημεία».

Στη Βρετανία η κατάρρευση της σοσιαλδημοκρατίας ήταν περισσότερο ορατή από πουθενά αλλού. Υπό την ηγεσία του Blair το Εργατικό Κόμμα κέρδισε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Η δεύτερη διαδοχική του ήττα στις εκλογές του Μαΐου, οδηγεί το κόμμα στο να αναζητήσει την ψυχή του και να επιλέξει είτε μεταξύ των διαδόχων του Blair ή να διαλέξει τον Corbyn, τον οποίο ο Blair θεωρεί ότι μπορεί να προκαλέσει «καταστροφή».

Ένα τραυματικό παράδειγμα για την αριστερά είναι η Ελλάδα. Μετά από έξι χρόνια οικονομικού τραύματος, με κυβερνήσεις συνεργασίας κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς, στην εξουσία ανήλθε τον Ιανουάριο ο ΣΥΡΙΖΑ, το πρώτο κόμμα διαμαρτυρίας που καταλαμβάνει την εξουσία στην Ευρώπη.

Ο Αλέξης Τσίπρας διακήρυττε ότι θα βάλει τέλος τη συνεχιζόμενη λιτότητα, που επιβάλλει κατά κύριο λόγο η Γερμανία. Τελικώς δεν τα κατάφερε. Υπέκυψε, δέχθηκε ακόμη πιο σκληρά μέτρα, προκειμένου η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ. Ο ΣΥΡΙΖΑ διασπάστηκε και τελικά η Ελλάδα οδηγείται σε εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου.

Για κεντροδεξιούς ηγέτες, όπως ο Mariano Rajoy, τα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν πολύ καλή είδηση.