“Όταν φυσάει ο αέρας της αλλαγής, μερικοί χτίζουν τοίχους ενώ άλλοι χτίζουν ανεμόμυλους”. Τον Ιανουάριο ο ηγέτης της Κίνας Li Keqiang μοιράστηκε αυτή την παραδοσιακή παροιμία με τους παρευρισκόμενους ηγέτες του World Economic Forum στο Νταβός.
Η Κίνα είχε χτίσει ανεμόμυλους, και είχε σχέδιο διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων “όσο δύσκολες κι αν είναι αυτές”. Το νέο “στάνταρ” καλούσε για μετριασμένη ανάπτυξη βασισμένη στους καταναλωτές. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα εκμοντερνιζόταν και η χώρα θα απομακρυνόταν από την υπερβολική εξάρτησή της στην ανάπτυξη η οποία βασίζεται στο χρέος και στις υπάρχουσες υποδομές, κάτι το οποίο είχε οδηγήσει σε πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα της βιομηχανίας και μία επική “φούσκα” στην αγορά.
Μετά από επτά μήνες από τις διαβεβαιώσεις του Li Keqiang, η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός κραχ των αγορών, το οποίο έχει “σβήσει” πλούτο 8 δισ. τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Κανείς δεν γνωρίζει εάν όντως η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου αναπτύσσεται κατά 7% ή 6 % όπως αναφέρουν τα επίσημα νούμερα, ή απλά εάν βρίσκεται στην άκρη του γκρεμού.
Οι δηλώσεις του Li έχουν δώσει τη θέση τους σε δαιδαλώδεις πολιτικές και μεικτά μηνύματα του προέδρου της χώρας Xi Jinping προς αναδιάρθρωση. Δεν πήρε πολύ καιρό για να υπάρξουν προβλήματα. Τον Απρίλιο ο Li συναντήθηκε με ένα γκρουπ ηγετών της επαρχίας Jilin, στα σύνορα με την Β. Κορέα.
Ο Li ήθελε να πάρει τον παλμό της οικονομίας της περιοχής, αλλά τα νέα δεν ήταν και πολύ καλά. Γνωστή και ως βιομηχανική επαρχία, η Jilin ήταν μία από τις χειρότερες οικονομίες της χώρας. Αναπτύχθηκε κατά 5,8% μέσα στους τρεις πρώτους μήνες του 2015 σε σχέση με το 7% της υπόλοιπης χώρας. Η διπλανές, επίσης βιομηχανικές επαρχίες Heilongjiang και Liaoning αναπτύχθηκαν κατά 4,8% και 1,9% αντίστοιχα.
Η αντίδραση του Li ήταν άγρια: “Εάν βασίζεστε στην κεντρική κυβέρνηση για τα πάντα, γιατί χρειαζόμαστε τοπικούς αξιωματούχους σαν κι εσάς;”
Την ίδια στιγμή, οι Κινέζοι ηγέτες είχαν ξεκινήσει να ακολουθούν μία συνεργασία η οποία θα αναβάθμιζε το τεράστιο οικονομικό σύστημα της χώρας. Την ίδια στιγμή η κεντρική τράπεζα της χώρας είχε αρχίσει να προωθεί περισσότερο τον χαρακτηρισμό γιουάν ως αποθεματικό νόμισμα του ΔΝΤ. Οι μετοχές της Κίνας βρίσκονταν στο κατώφλι της συμπερίληψής τους στον δείκτη αναφοράς του MSCI.
Με το τέλος του τριμήνου, τα προβλήματα ξεκίνησαν. Ο ακατάλληλα υψηλός δανεισμός των επαρχιών σταμάτησε με την παρέμβαση της κεντρικής κυβέρνησης, απειλώντας παράλληλα το 7% της ανάπτυξης.
Ο δανεισμός των νοικοκυριών, της κυβέρνησης και των επιχειρήσεων είχε φτάσει στα 28 τρισ., στα μέσα του 2014, ή 282% του ΑΕΠ της χώρας.
Από την άλλη υπήρχε η χρηματαγορά. Η κυβέρνηση υποστήριξε μία ώθηση στις τιμές των μετοχών, ενθαρρύνοντας τους επενδυτές προς αγορά.
Τον περασμένο Απρίλιο η κυβερνητική Xinhua δημοσίευσε τέσσερα άρθρα τα οποία συνέδεαν την χρηματαγορά με τη δυνατή οικονομία. Μέχρι τα μέσα Ιουνίου οι κινεζικές μετοχές είχαν κέρδη 150% σε σχέση με το 2014.
Με τους επενδυτές να ανοίγουν 1 εκατομμύριο λογαριασμούς ανά εβδομάδα, και τους συνολικούς επενδυτές να ξεπερνούν τα 90 εκατομμύρια, η κυβέρνηση προσπάθησε να μετριάσει την… φόρα αυτή.
Όλα κατέρρευσαν. Μετά από το peak στα μέσα Ιουνίου, η υποχώρηση έχει “σβήσει” πάνω από 5 τρισ. στις τιμές των μετοχών στις χρηματαγορές της Σανγκάη και της Σένζεν. Οι αξιωματούχοι απαγόρευσαν τις πωλήσεις μετοχών από μεγαλομετόχους, διέταξαν κρατικές υπηρεσίες προς αγορά μετοχών και επέτρεψαν στις μισές εταιρίες να διακόψουν τις αγοραπωλησίες. Επίσης διέταξαν και αστυνομική έρευνα για το short-selling.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.