Ο πόλεμος του Ερντογάν: Oι ομάδες που θέλει να καταπνίξει ο Τούρκος πρόεδρος

Όταν η Τουρκία διέταξε την πολεμική της αεροπορία προς βομβαρδισμό στόχων πριν από ένα μήνα, πολλοί περίμεναν πως θα στόχευε το Ισλαμικό Κράτος.

Παρόλα αυτά, η μεταβατική κυβέρνηση έχει στοχοποιήσει τους δικούς της ιστορικούς εχθρούς, επικεντρώνοντας τους βομβαρδισμούς ενάντια σε αυτονομιστές Κούρδους. Κατ’αυτό τον τρόπο έληξε και η τριετής εκεχειρία.

Με τη χώρα να βρίσκεται αντιμέτωπη με τις δεύτερες εκλογές εδώ και έξι μήνες, ιδού μία λίστα των ένοπλων δυνάμεων που προσπαθεί να καταπνίξει ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν:

PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν)

To PKK ξεκίνησε τον ένοπλο αγώνα του στη νοτιοανατολική Τουρκία το 1984, απαιτώντας αυτονομία για τους Κούρδους. Δεκάδες χιλιάδων έχουν σκοτωθεί στις ένοπλες συρράξεις, στην πλειονότητά τους Κούρδοι και πολλοί πολίτες. Χαρακτηριζόμενη ως τρομοκρατική οργάνωση από την Τουρκία, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, το γκρουπ κλιμάκωσε τις επιθέσεις του ενάντια σε στρατιωτικούς και αστυνομικούς στόχους τον Ιούλιο, εν μέσω των βομβαρδισμών από τουρκικά αεροσκάφη.

PYD (Kόμμα Δημοκρατικής Ένωσης)

Η Τουρκία φοβάται την αυξανόμενη δύναμη του PYD και του ένοπλου μέρους του, του YPG, όπως και την πιθανότητα ενός αυτόνομου Κουρδιστάν, στα σύνορα με τη Συρία. Το PYD είναι ένα γκρουπ το οποίο σχετίζεται με το PKK, ενώ είναι επίσης και σύμμαχος με τις ΗΠΑ ενάντια στην προέλαση του ΙΚ. Αν και η τουρκική κυβέρνηση είναι επίσης σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών ενάντια στους τρομοκράτες της ISIS, και έχει αναφέρει πως δεν θα στοχοποιήσει το PYD, έχει προειδοποιήσει την ομάδα να μην εισέρχεται σε ζώνες ασφαλείας οι οποίες έχουν δημιουργηθεί από τη συμμαχία.

MLKP (Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα)

To MLKP δρα κυρίως σε πόλεις, χρησιμοποιώντας όπλα και εμπρηστικές βόμβες ενάντια στις αστυνομικές δυνάμεις, ενώ αρκετοί από αυτούς πολεμούν ενάντια στο ΙΚ στη Συρία. Το ΜLKP εισήλθε στον πόλεμο ενάντια στους ισλαμιστές λόγω τρομοκρατικής επίθεσης ενάντια στη νεολαία του κόμματος που έλαβε χώρα στη νοτιοανατολική Τουρκία, στις 20 Ιουλίου.

ISIS/ISIL/DAESH (Ισλαμικό Κράτος)

Πάνω από 1000 Τούρκοι έχουν μπει στις τάξεις του ISIS, το οποίο έχει στείλει πολλούς τζιχαντιστές στη Συρία μέσω της Τουρκίας. Η Τουρκία έχει απαντήσει, δίνοντας πρόσβαση στη συμμαχία στην νότια αεροπορική βάση του Incirlik. Παρόλα αυτά, η χώρα δεν έχει στοχοποιήσει τους τζιχαντιστές από τις 24 Ιουλίου. Αντιθέτως, τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης επιδεικνύουν τους θανάτους των Κούρδων από τότε, οι οποίοι υπερβαίνουν τα 450 άτομα.

DHKP-C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα-Μέτωπο)

Το παράνομο, αριστερό DHKP-C έχει, σποραδικά, επιτεθεί ενάντια σε αμερικανικούς στόχους στην Τουρκία από το 1970. Έχει αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση αυτοκτονίας ενάντια στο αμερικανικό προξενείο στην Άγκυρα το 2013, ενώ κατηγορήθηκε για την ανταλλαγή πυρών στο προξενείο των ΗΠΑ της Κωνσταντινούπολης, αυτό τον μήνα. Χαρακτηρίζεται ως τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και την Τουρκία.

Χεζμπολάχ (Κόμμα του Θεού)

Το σουνιτικό κίνημα δεν συνδέεται με το σιιτικό κόμμα του Λιβάνου. Η Χεζμπολάχ θέλει αυτόνομο Κουρδιστάν στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας. Αν και αρνείται φήμες που το θέλουν να συνδέεται με το ΙΚ, η υποτιθέμενη υποστήριξη του τελευταίου έχει φέρει το κόμμα αντιμέτωπο με το PKK σε ένοπλες συγκρούσεις.

TKP/ML ή TIKKO (Τουρκικό Κομμουνιστικό Κόμμα ή Απελευθερωτικός Στρατός των Τούρκων Εργατών και Αγροτών)

Το Μαοϊστικό αυτό κόμμα δρα κυρίως στην ανατολική Τουρκία, στην επαρχία Tunceli. Πολλά από τα μέλη του φέρονται ως σύμμαχοι των Κούρδων ενάντια στο ΙΚ στη Συρία.

HDP (Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού)

Το κόμμα, το οποίο υποστηρίζει τους Κούρδους, και η ραγδαία άνοδός του στις κάλπες τον Ιούνιο, δεν επέτρεψε στην κυβέρνηση να σχηματίσει την πλειοψηφία που χρειαζόταν για να χαρακτηριστεί η θέση της Προεδρίας του Ερντογάν ως η πλέον σημαντική πολιτική δύναμη στη γείτονα χώρα. Ο Ερντογάν αντεπιτέθηκε, κατηγορώντας το κόμμα ως προέκταση του PKK, κάτι που φυσικά αρνήθηκε και ο χαρισματικός ηγέτης του HDP, Selahattin Demirtas. Εκατοντάδες μέλη του κόμματος έχουν συλληφθεί από τότε.

Το Κίνημα Gulen

Ιδρυθέν από τον Fethullah Gulen, ιεροκήρυκα του Ισλάμ, ο οποίος ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ, οι “Γκιουλενιστές” ήταν κάποτε σύμμαχοι του Ερντογάν και του κόμματος ΑΚ, ενώ είχαν και δικούς τους ανθρώπους σε θέσεις στην αυτοδιοίκηση, την γραφειοκρατία και την αστυνομία. Όλα άλλαξαν όταν το 2013 ο Ερντογάν κατηγόρησε τον Gulen για απόπειρα πραξικοπήματος. Χιλιάδες υποστηρικτές του Gulen κατηγορήθηκαν ως τρομοκράτες και εκδιώχθηκαν από τις θέσεις τους.