Ο Jeroen Dijsselbloem είχε πρωτοστατούσα θέση στη νέα γενιά των Ευρωπαίων πολιτικών, ηγούμενος της διαπραγμάτευσης που κράτησε την Ελλάδα στο ευρώ. Παρόλα αυτά φαίνεται πιθανό πως δεν θα μπορέσει να παραμείνει στη θέση του εκτός κι αν καταφέρει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των Ολλανδών ψηφοφόρων.
Ο 49χρονος Ολλανδός πρόσφατα σιγούρεψε την παραμονή του ως πρόεδρος του Εurogroup για δυόμιση χρόνια ακόμη. Η θέση αυτή προμηνύει μεγαλύτερα πράγματα αφού ο προκάτοχός του Jean Claude Juncker, νυν πρόεδρος της Κομισιόν, είχε την θέση του Dijsselbloem για οκτώ ολόκληρα χρόνια.
Το πρόβλημα του Ολλανδού, όμως, έγκειται στο ότι η θητεία του μπορεί να έχει πρώιμο τέλος εκτός κι αν μπορέσει να ανατρέψει την τεράστια πτώση των ποσοστών του κόμματος των Εργατικών στο οποίο είναι και μέλος, στη χώρα του. Η επόμενη ευκαιρία θα του δοθεί την Τρίτη, κατά την διάρκεια της παρουσίασης του προϋπολογισμού του 2016 στο ολλανδικό κοινοβούλιο. Εάν αποτύχει, το πλάνο για μεγαλύτερους ευρωπαϊκούς θώκους μπορεί να καταστεί απίθανο, σύμφωνα με τον Marco Incerti, αναλυτή του ινστιτούτου ερευνών CEPS.
Mε τα προβλήματα της Ελλάδας να έχουν βρει πια δρομολογημένη λύση, τουλάχιστον ως προς το παρόν, τα κλασσικά κυβερνητικά κόμματα ανά την Ευρώπη προσπαθούν να ποντάρουν στην παραίτηση του πρώην Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για να μειώσουν την άνοδο των νέων αντιπολιτευτικών κινημάτων, από τους Ισπανούς Podemos, μέχρι και το SNP της Σκωτίας. Για τον Dijsselbloem, ο προϋπολογισμός αποτελεί ευκαιρία επανάκτησης της εγχώριας πρωτοβουλίας και η επανασύσταση της υποστήριξης προς το κόμμα του.
Το κόμμα των Εργατικών της Ολλανδίας έχει λάβει μέρος στις μισές, περίπου, από τις κυβερνήσεις της χώρας από τον Β’ Π.Π. αλλά εάν γίνονταν εκλογές τώρα θα λάμβανε μόνο 14 από τις 150 έδρες του κοινοβουλίου, σε σύγκριση με τις 38 που κέρδισε κατά την διάρκεια των τελευταίων εκλογών.
Τα προβλήματα του Dijsselbloem ξεκίνησαν από τις δηλώσεις του ενάντια στον νυν πρόεδρο της Κομισιόν Jean-Claude Juncker, για τις οποίες έχει ζητήσεις και συγγνώμη. Στην Ολλανδία ο ίδιος έπρεπε να διαχειριστεί προβλήματα με αυξήσεις μισθών των στελεχών της ABN-Amro και πακέτο αποζημίωσης δημόσιου λειτουργού, κάτι το οποίο είχε ορκιστεί πως ποτέ δεν θα έπραττε.
Το μεγαλύτερο, όμως πρόβλημα του κόμματός του είναι η λιτότητα, η οποία έκανε τον Dijsselbloem δημοφιλή στην Ευρώπη. Πολλοί ψηφοφόροι πίστεψαν πως τους πρόδωσε το κόμμα, μετά από την υπογραφή του Dijsselbloem για μέτρα λιτότητας τα οποία μείωσαν τα έξοδα της δημόσιας υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης, ενώ αύξησαν τα συνταξιοδοτικά όρια και έθεσαν σκληρότερους όρους ως προς την μετανάστευση.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.