H πιο σημαντική προσπάθεια επίλυσης του τετραετούς εμφυλίου στη Συρία, έχει ορισμένα σημαντικά εμπόδια προς την ειρήνη.
Η συμφωνία των 17 εθνών η οποία ανακοινώθηκε στη Βιέννη το Σάββατο ξεπέρασε τις εκτιμήσεις μερικών αναλυτών όσον αφορούσε τη συνάντηση των παικτών-κλειδιών της συριακής διαμάχης, μετά από τις πολλαπλές τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι από τον ΙSIS. Το αποτέλεσμα ήταν ένα χρονοδιάγραμμα για την αντιπολίτευση πως καταγραφή συντάγματος και εκλογή νέας κυβέρνησης μέχρι το 2017, κάτι που θα ξεκινήσει με μία συνάντηση υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών την 1η Ιανουαρίου.
Αλλά η συμφωνία άφησε ορισμένα σημαντικά ερωτήματα αναπάντητα, ιδιαίτερα το τί μέλλει γενέσθαι με τον Σύρο πρόεδρο Bashar al-Assad, όσο και για το εάν τα εκατοντάδες ένοπλα γκρουπ θα συμπεριληφθούν στην πολιτική διαδικασία. Δεν εξετάζει για το εάν η νέα κυβέρνηση θα έχει 100% εκτελεστική δύναμη – κάτι που αποζητούν οι αντίπαλοι του Άσαντ- ενώ η όλη συμφωνία κρέμεται από το εάν ο πρόεδρος θα δεχθεί μία διαδικασία η οποία θα λήξει την εξουσία του.
“Δεν πιστεύω πως θα λειτουργήσει”, ανέφερε ο Samir Nashar, μέλος της Εθνικού Συνασπισμού, κύριας αντιπολίτευσης του Άσαντ, από την Κωνσταντινούπολη. “Αγνοεί πολύ σημαντικά προβλήματα. Φαίνεται πως είναι περισσότερο μία συμφιλιωτική διαδικασία μεταξύ της αντιπολίτευσης και της εξουσίας”.
Αν και η βία στο Παρίσι συνέβαλλε προφανώς στη συμφωνία του Σαββάτου, αναμένεται να δούμε εάν η συμφωνία θα μεταφραστεί σε πραγματική πρόοδο στη Συρία, σύμφωνα με τον Sami Nader, επικεφαλή του Levant Institute for Strategic Affairs της Βηρυτού. Η μεγαλύτερη πιθανότητα για επιτυχία θα είναι εάν “οι Δυτικές δυνάμεις και η Ρωσία φοβηθούν για άλλες τρομοκρατικές επιχειρήσεις, πιέζοντας τους συμμάχους τους προς λήξη του πολέμου”.
Η αντιπαλότητα μεταξύ του Iράν και της Σαουδικής Αραβίας μπορεί να αποκλείει την αναγκαία συνεργασία. Το Ιράν υποστηρίζει τον Άσαντ, του οποίου η πίστη είναι παρακλάδι του Σιιτισμού, και έχει στείλει πολεμιστές από το Ιράκ και το Λίβανο για να τον υποστηρίξουν. Η Σαουδική Αραβία έχει χρηματοδοτήσει αντάρτες κατά του Άσαντ.
“Κάθε τι μπορεί να χαλάσει τη συμφωνία”, ανέφερε ο Graham Griffiths, αναλυτής ρίσκων στο Dubai. “Εάν δεν νιώθουν πως προωθούνται τα συμφέροντά τους, κι αν δεν συνομιλούν μεταξύ τους, τότε έχουμε πρόβλημα”.
Η “Αχίλλειος πτέρνα” της συμφωνίας είναι στο κατά πόσο ο Άσαντ θα δεχθεί να κάνει πραγματικές υποχωρήσεις και να δεχθεί να φύγει από την εξουσία.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.