Η τιμή του πετρελαίου βρισκόταν στα χαμηλότερα επίπεδα για μία, και πλέον, δεκαετία, το απόθεμα του ρευστού χρήματος τελείωνε, οι αναπτυσσόμενες αγορές βρίσκονταν σε αναταραχή, και η Σαουδική Αραβία είχε αρχίσει να πανικοβάλλεται.
“Επρόκειτο για πολύ τρομακτική στιγμή”, ανέφερε ο Khalid Alsweilem, πρώην επικεφαλής της Νομισματικής Υπηρεσίας της Σαουδικής Αραβίας, της κεντρικής τράπεζας της χώρας. “Ευτυχώς σε εκείνο το σημείο, οι τιμές άρχισαν να ανεβαίνουν. Όχι λόγω σχεδιασμού, αλλά λόγω τύχης”.
Τότε ήταν 1998, και τώρα η τύχη της Σαουδικής Αραβίας μπορεί πάλι να αλλάξει προς το χειρότερο. Αυτή τη φορά, όμως η τύχη μπορεί να μην είναι αρκετή, αφού η κυβέρνηση προσπαθεί να προστατεύσει τον πλέον πενταπλασιασμένο πλούτο μίας χώρας. Το προπύργιο του συντηρητικού σουνιτικού Ισλάμ επίσης πληρώνει για τον επεκταμένο ρόλο του σε ό,τι αφορά την συμμετοχή σε ένοπλες συρράξεις, όπως αυτή ενάντια στο ΙΚ, το οποίο έχει επιτεθεί εναντίον Σαουδαραβικών τεμενών.
Οι οικονομολόγοι προβλέπουν έλλειμμα προϋπολογισμού 20% του ΑΕΠ, ενώ το ΔΝΤ προβλέπει το μεγαλύτερο Σαουδαραβικό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών εδώ και μία δεκαετία. Τα αποθέματα στην κεντρική τράπεζα επέδειξαν πτώση 10% σε σχέση με το 2014, κάτι το οποίο αντιστοιχεί στο 70 δισ. ευρώ.
Ως αποτέλεσμα, τα στοιχήματα για την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος (ριγιάλ Σαουδικής Αραβίας), δίνουν και παίρνουν. Ο δείκτης Tadawul All Share επέδειξε πτώση 18% μέσα στους τελευταίους τρεις μήνες. Με τις τιμές του πετρελαίου υπό των 50 δολαρίων/βαρέλι για έξι μήνες εκ των τελευταίων 12, η Σαουδική Αραβία αντιμετωπίζει πολλά από τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισε το 1998.
Η μεγάλη διαφορά είναι το τεράστιο κόστος της διατήρησης της κατάστασης του κράτους ως μηχανής εργασίας και εγγυητή του πλούτου στον οποίο έχουν συνηθίσει οι Σαουδάραβες. Η επιδοτούμενη βενζίνη κοστίζει 16 cents ανά λίτρο, και ενώ υπάρχει το “zakat” (θρησκευτικός φόρος), δεν υπάρχει καθόλου φορολόγηση εισοδήματος ανά την χώρα των 30 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως η Σαουδική Αραβία θα υποφέρει την ίδια λιτότητα με μερικούς από τους ευρωπαϊκούς λαούς. Το ΔΝΤ συνιστά στη Σαουδική Αραβία να ελέγξει το αυξανόμενο μισθολογικό της κόστος, να αλλάξει τις κρατικές επιδοτήσεις για βενζίνη και ηλεκτρικό και να αυξήσει τα έσοδα από φορολόγηση εκτός του πετρελαίου.
Οι επιδοτήσεις της βενζίνης και μόνο, θα κοστίσουν στην Σαουδική Αραβία 197 δισ. ριγιάλ (52 δισ. δολάρια) φέτος, ή 8% του ΑΕΠ της.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.