Πρώην ορυχείο φυλλάσσει συλλεκτικά κρασιά αξίας 2,2 δισ. ευρώ

“Ποτέ δεν θα γνωρίζατε πως βρίσκεται εκεί. Πέρα από ένα πεδίο το οποίο έχει διασπαρμένα ρολά από άχυρο, ο οδηγός στρίβει σε έναν δρόμο ο οποίος φαίνεται πως δεν οδηγεί πουθενά. Όταν φτάνουμε σε μία μεταλλική πόρτα, ένας φρουρός μας συναντά και μας εξοπλίζει με μία μάσκα αερίου η οποία σα να βγήκε από μουσείο ιστορίας. Κι όμως, αυτό δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα”.

Ο ρεπόρτερ του Bloomberg μπήκε 30 μέτρα κάτω από τη γη στην περιοχή του Bath, στην Αγγλία, για να επισκεφτεί ένα μέρος στο οποίο βρίσκεται καταχωνιασμένο κρασί συνολικής αξίας 1,5 δισ. δολαρίων. Το μέρος αυτό, πρώην ορυχείο, κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ ήταν μέρος αποθήκευσης πυρομαχικών. Το κρασί εναποθηκεύεται εκεί από πελάτες όπως οι οίκοι Christie’s και Sotheby’s, μέχρι τον επενδυτή Guy Hands.

93.000 τετραγωνικά μέτρα καταλαμβάνουν τα Octavian’s Corsham Cellars, ενός εκ των μεγαλυτέρων αποθηκευτικών χώρων για καλό κρασί στην Ευρώπη. Τον 19ο αιώνα επρόκειτο για ορυχείο το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να εκμεταλλευτεί την μελιά πέτρα με την οποία χτίστηκαν τα μεγάλα σπίτια του κοντινού Bath. Στο τέλος της δεκαετίας του 1930, το ανέλαβε το Υπουργείο Αμύνης του Ηνωμένου Βασιλείου. Πριν από εικοσιπέντε χρόνια μετατράπηκε σε κελάρι κρασιών, αλλά τεχνικά παραμένει ορυχείο, εξ’ου και η ανάγκη για μάσκα αερίων.

Πάνω από τη γη, πίσω από το δωμάτιο της φύλαξης, υπάρχει ένα σήμα με το logo της Octavian’s: “Our world is fine wine”. Μέσα από ένα πράσινο σπιτάκι στη μέση του πουθενά, ένα μικρό βιομηχανικό τραινάκι οδηγεί τα κρασιά στις αποθήκες,αλλά ο μόνος τρόπος για τους κοινούς θνητούς είναι να κατέβουν 157 σκαλιά κάτω από τη γη, με λίγο φωτισμό.

Όσο κατεβαίνει κανείς νιώθει έναν κρύο, υγρό αέρα, το πρώτο στοιχείο της φροντίδας του κρασιού. Στις αποθήκες, η θερμοκρασία είναι, φυσικώς, γύρω στους 13 βαθμούς Κελσίου, η ιδανική για αποθήκευση κρασιού. Η υγρασία βρίσκεται στο 80% συν πλην 5%, ενώ ελέγχεται ωριαία. Υπάρχουν φίλτρα που καλύπτουν τα φώτα για να προστατεύσουν τα κρασιά από την υπεριώδη ακτινοβολία. Υπάρχουν και ανιχνευτές κίνησης στην είσοδο του ορυχείου. Δεν μπορείς να ληστέψεις τα κελάρια αυτά.

Ξύλινες κάσες απίστευτης ποιότητας κρασιού, όπως ένα 1996 Château Latour ή ένα 2008 Château Lafite Rothschild βρίσκονται η μία δίπλα στην άλλη. Ο Vincent O’Brien, διευθυντής της Octavian αναφέρει πως το εργατικό προσωπικό έμεινε άναυδο όταν κατέφτασε ένα 1945 Château Lafite. Κάπου εκεί κάτω, διαμοιρασμένα ανά κελάρια για μείωση του κινδύνου, υπάρχουν 1.000 κάσες κρασιού από το 1775 μέχρι το 1800.

Το νούμερο των κασών που έχει αποθηκεύσει η Οctavian έχει αυξηθεί κατά 35% εδώ και 4 χρόνια. Με την οικονομική κρίση, η επένδυση σε κρασί έγινε αυτόματα, αφού πολλοί έψαξαν για καινοτόμους και διαφορετικούς τρόπους. Οι συλλογές Standout Bordeaux από το 2009 και το 2010 “ζάλισαν” τους επενδυτές. Μέχρι το 2011, το 95% του κρασιού υπό φύλαξη ήταν από το Bordeaux. Όταν τέλειωσε η αύξηση της αγοράς Bordeaux το 2011, η ζήτηση έπεσε.

Αλλά αυτό δεν έπληξε την Οctavian. Οι επενδυτές όπως ο Hands δεν καταναλώνουν τις συλλογές τους. Ο Hands ενθυμείται πως κουβάλησε ένα μπουκάλι σαμπάνιας Salon Le Mesnil στον Καναδά πέρυσι για το πάρτι Χριστουγέννων. Όταν είχε αγοράσει το μπουκάλι για 100 στερλίνες το 1999, και όταν κοίταξε την τιμή πέρυσι στις 1.800 στερλίνες, ο ίδιος σκέφτηκε πως “Δεν μπορώ να το πιώ!”, ενώ παραδέχεται πως είναι λίγο λυπηρό.

Ο μέσος όρος παραμονής μίας κάσας στο κελάρι έχει αυξηθεί στα οκτώμισι χρόνια, σε σχέση με έξι το 2011. Οι κάτοικοι της περιοχής δεν δέχτηκαν το χτίσιμο νέων αποθηκών πάνω από το ορυχείο για την αντιμετώπιση της αυξημένης ζήτησης. Αντιθέτως, η Octavian άνοιξε μία μεγάλη, high-tech εγκατάσταση πάνω από τη γη οκτώ χιλιόμετρα μακρύτερα, στην Colerne. Στις δύο αυτές τοποθεσίες, η Octavian φυλάσσει συνολικά, κρασί αξίας 1.5 δισ. στερλινών, σύμφωνα με τον O’Brien.

Aυτές τις μέρες, οι πελάτες ζητούν φωτογραφίες-ντοκουμέντα για τις μάρκες και την κατάσταση των κασών. Ένα “χτύπημα”στην κάσα μπορεί να χαμηλώσει την τιμή κατά 15%. Η Octavian χτίζει ήδη ένα φωτογραφικό στούντιο υπογείως το οποίο θα παράγει 6.000 εικόνες κάθε μήνα.

Μετά από μία ώρα περιήγησης, ο O’Brien οδηγεί τον ρεπόρτερ στην πιο ακριβή κάσα των αποθηκών. DRC: Domaine de la Romanée-Conti, που παράγει μερικά από τα πιο ακριβά Burgundies του κόσμου. Ο O’Brien αναφέρει πως έχουν τεράστια συλλογή. Μετά από μισή ώρα ψαξίματος, ο ρεπόρτερ βρίσκει μία κάσα DRC του 1985 που αξίζει 120.000 στερλίνες. Κι όμως… υπάρχουν κι άλλα εκεί μέσα…