Εδώ και μερικά χρόνια η διακυβέρνηση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν ήταν στο απυρόβλητο. Ως πρωθυπουργός και τώρα πια ως πρόεδρος, ο Ερντογάν κράτησε την Τουρκία μακριά από τα προβλήματα των γειτόνων της και συγκράτησε μία παραπαίουσα οικονομία.
Αυτή η εποχή έχει τελειώσει. Οι στρατιωτικές δυνάμεις της Τουρκίας βάλλουν ενάντια στο ΙΚ στη Συρία και το Ιράκ, όπως επίσης και στον παλιό τους εχθρό, τους Κούρδους αντάρτες, αφού η βία στα σύνορα της χώρας έχει διαρρεύσει πέρα από τα σύνορα. Την ίδια στιγμή, η οικονομία έχει επίσης υποκύψει στις πολιτικές και τις παγκόσμιες πιέσεις. Οι εκλογές του Ιουνίου που δεν μπόρεσαν να οδηγήσουν σε κυβέρνηση, δίνουν περαιτέρω έναυσμα στους επενδυτές να αποφύγουν την γειτονική χώρα.
Η πολεμική σύρραξη έχει, επίσης, αποκαλύψει τα μεικτά κίνητρα της Τουρκίας. Οι ΗΠΑ δέχθηκε με ενθουσιασμό την απόφαση της χώρας να βάλλει κατά του Ισλαμικού Κράτους τον Ιούλιο. Παρόλα αυτά αυτή η επίθεση επισκιάστηκε άμεσα από τις παράλληλες ενέργειες της Τουρκίας ενάντια στους Κούρδους, τους οποίους οι ΗΠΑ θεωρούν ως συμμάχους εναντίον των τζιχαντιστών. Η Τουρκία αντιμετωπίζει τον ολοένα και μεγαλύτερο γεωπολιτικό ρόλο των Κούρδων ως προάγγελο του σχεδίου τους για αυτόνομο Κουρδιστάν.
Η σύρραξη αυτή έχει έρθει σε δύσκολο, πολιτικά, σημείο. Μετά από την αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης του Νταβούτογλου, ο Ερντογάν προκήρυξε νέες εθνικές εκλογές την 1η Νοεμβρίου. Οι εκλογολόγοι αναμένουν άλλη μία αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης.
Το τρίτο “μέτωπο” που πρέπει να αντιμετωπίσει η χώρα είναι η οικονομία της. Το δεκαετές ομόλογ της χώρας με απόδοση 5,1% είναι στην ουσία “junk” ενώ η απόδοση του διετούς έχει αυξηθεί πάνω από 3% μέσα στο 2015. Η υποβάθμιση της Τουρκίας είναι κοντά, σύμφωνα με τον αναλυτή της Toronto-Dominion Bank του Λονδίνου, Markus Kiraly.
Παράλληλα, η τουρκική λίρα έχει υποβαθμιστεί κατά 21% φέτος, ενώ βρίσκεται στην τρίτη χειρότερη θέση ανάμεσα σε 24 αναπτυσσόμενες αγορές.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.