To μακελειό στην Άγκυρα έχει διασπάσει ακόμη περισσότερο την Τουρκία

Oι, υποπτευόμενες ως, βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας, στοίχισαν τη ζωή τουλάχιστον 97 ατόμων στην πρωτεύουσα της Τουρκίας, Άγκυρα, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης η οποία καλούσε προς ειρηνική λύση στην διαμάχη εναντίον των Κούρδων ανταρτών.

Η χειρότερη τέτοια επίθεση στην πρόσφατη ιστορία της χώρας “χτυπά” τη στιγμή μεγάλης εγχώριας πολιτικής αστάθειας και εμβαθυμένης εμπλοκής της Τουρκίας στον πόλεμο της γειτονικής Συρίας. Υπάρχουν, δηλαδή, πολλές ερωτήσεις που χρειάζονται απαντήσεις.

Ποιός έκανε την επίθεση;

Κανείς δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση ακόμη, και οι τουρκικές αρχές δείχνουν να μην γνωρίζουν. Πολλοί αναλυτές επικεντρώθηκαν στην πιθανότητα του Ισλαμικού Κράτους λόγω του ότι η επίθεση ήταν εναντίον Κούρδων ακτιβιστών οι οποίοι υποστηρίζουν τους Κούρδους της Συρίας στη μάχη τους ενάντια στους εξτρεμιστές του ΙΚ.Ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου προσέθεσε στη λίστα των οργανώσεων που μπορούν να διαπράξουν τέτοιες επιθέσεις “Κουρδικές και ακροαριστερές οργανώσεις”.

Γιατί προκλήθηκαν αντικυβερνητικές διαδηλώσεις μετά την βομβιστική επίθεση;

H Toυρκία αντιμετωπίζει εκλογές σε τρεις εβδομάδες, επανάληψη των εκλογών του Ιουνίου που απέτυχαν να οδηγήσουν σε κυβέρνηση. Το κύριο κουρδικό κόμμα είναι ο κύριος πολιτικός αντίπαλος του Νταβούτογλου αφού η δυναμική του τον Ιούνιο στέρησε από το κυβερνητικό ΑΚ την πλειοψηφία που είχε εδώ και 12 χρόνια. Εδώ και λίγε εβδομάδες, η Τουρκίας έχει εντείνει τις επιθέσεις εναντίον των Κούρδων του ΡΚΚ, ενώ έχει ξεκινήσει πολιτική καμπάνια για να συνδέσει τους Κούρδους πολιτικούς του αντιπάλους με τους ένοπλους αποσχιστές.

Οι διαδηλωτές κατηγορούν την κυβέρνηση πως προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την βία του Σαββάτου για να προωθήσει αυτή την πολιτική ατζέντα, υπονοώντας πως οι Κούρδοι βρίσκονταν πίσω από την επίθεση, αν και τα θύματα ήταν ως επί το πλείστον Κούρδοι ακτιβιστές.

Ποιά είναι η διασύνδεση με τη Συρία;

Οι Σύριοι Κούρδοι έχουν ανέλθει ως σημαντικότατος παράγοντας στον πόλεμο εναντίων των εξτρεμιστών του ΙΚ. Έχουν κερδίσει μία αυτονομία στην βορειοδυτική άκρη της χώρας, ενώ οι ΗΠΑ τους έχουν συγχαρεί επίσημα για τις μάχες και τις νίκες τους εναντίον του ΙΚ.

Αλλά η άνοδός τους αυτή έχει ανησυχήσει την τουρκική κυβέρνηση η οποία έχει διαφορετικούς στόχους στη Συρία. Αν και οι Κούρδοι κυρίως πολεμούν ενάντια του ΙΚ, η Τουρκία θέλει απλά να καθαιρέσει τον Μπασάρ αλ-Άσαντ. Οι τουρκικές αρχές επίσης ανησυχούν για τις διασυνδέσεις μεταξύ Κούρδων μαχητών στη Συρία και τους ομολόγους τους στην Τουρκία, οι οποίοι αποζητούν περισσότερη αυτονομία.

Οι Κούρδοι, όπως και άλλα γκρουπ στην Τουρκία, κατηγορούν τον Νταβούτογλου και τον μέντορά του, Πρόεδρο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν πως δεν επικεντρώνονται στους τζιχαντιστές στη Συρία αλλά στους Κούρδους. Γι αυτό τον λόγο συνεχίζονται και οι επιθέσεις αυτοκτονίας εναντίων των Τούρκων πολιτών.

Η κυβέρνηση, από την άλλη, αρνείται τις κατηγορίες αυτές και υπογραμμίζει το κύμα βίας των Κούρδων ανταρτών, οι οποίοι έχουν σκοτώσει 100 Τούρκους στρατιώτες και αστυνόμους από τον Ιούλιο. Όταν, λοιπόν, οι τουρκικές αρχές μιλούν για τρομοκράτες, εξισώνουν την απειλή του ΙΚ με αυτή του ΡΚΚ.

Μπορούν όλα αυτά να εξηγήσουν γιατί οι βομβιστικές επιθέσεις εναντίων αμάχων προκαλούν τόσο μεγάλη διάσπαση στην κοινωνία;

11η Σεπτεμβρίου, βομβιστικές επιθέσεις στο Λονδίνο, και τη Μαδρίτη, συνήθως οι τρομοκρατικές επιθέσεις όπως και οι προαναφερθείσες ένωσαν το κοινό. Γιατί έχει, όμως, το αντίθετο αποτέλεσμα στην Τουρκία;

Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει το πολωτικό κλίμα που δημιούργησαν οι πρόσφατες επιθέσεις χωρίς να καταλάβει την πολιτική θέση του Ερντογάν, του πιο ισχυρού ηγέτη της χώρας για πάνω από μία δεκαετία.

Ο Ερντογάν ψηφίστικε πρόεδρος, πέρυσι, μετά από τις πρωθυπουργικές του θητείας από το 2003.. Η θέση του Προέδρου είναι – υποτίθεται – μη κομματική και συμβολική. Ο ίδιος έχει κερδίσει πλειάδα εκλογών ενώ η οικονομία της Τουρκίας ήταν σχετικά σταθερή κατά τη διάρκεια αυτή. Αλλά έχει αποξενώσει πολλούς πολίτες, ξοδεύοντας εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για ένα προεδρικό παλάτι, ενώ έχει διατάξει βίαιες καταστολές των διαδηλώσεων, και έχει πάρει το μέρος των Ισλαμιστών σε μερικές τοπικιστικές συρράξεις.

Τώρα ο Ερντογάν θέλει να μεταφέρει την δύναμη στην προεδρία του, αλλά οι εκλογές του Ιουνίου είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα. Το κόμμα το οποίο ίδρυσε, το ΑΚ, είχε χαμηλότερα ποσοστά.

Για τους Τούρκους που ψηφίζουν κατά του Ερντογάν, σχεδόν το 50%, ό,τι και να συμβεί είναι μέρος της προσπάθειας του Ερντογάν να κρατηθεί στην εξουσία.