Κάτω από τα πλακόστρωτα δρομάκια του Παλέρμο και τις μπαρόκ εκκλησίες, η Σικελία έχει να δώσει ένα ενδιαφέρον μάθημα στην ιταλική κυβέρνηση καθώς το 2007 αποτέλεσε το κομβικό σημείο για την τιτλοποίηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων ή αλλιώς των NPLs, το οποίο φανερώνει ακριβώς πόσο καιρό μπορεί να πάρει η επίλυση του ζητήματος με τα δάνεια αυτά.
Η συμφωνία, που είναι γνωστή ως το «Νησί της Αναχρηματοδότησης» θα πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση για τους επενδυτές για τους κινδύνους της αγοράς, την ώρα που οι ιταλικές τράπεζες ετοιμάζονται να πωλήσουν τα περισσότερα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
Εκείνη την περίοδο το εν λόγω ομόλογα έλαβαν τη στήριξη από δύο χαρτοφυλάκια των NPLs τα οποία προέρχονταν από την Τράπεζα της Σικελίας η οποία τώρα είναι θυγατρική της UniCredit. Το ήμισυ περίπου των δανείων αυτών προέρχονταν από τη δεκαετία του 1990 και περιλαμβάνουν ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια, καθώς και δάνεια για τη χρηματοδότηση ξενοδοχείων και βιομηχανικών κτιρίων.
Σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις, οι επενδυτές των τιτλοποιημένων μη εξυπηρετούμενων δανείων που είχαν λήξει έπαιρναν τα χρήματά τους πίσω συνήθως μέσω δικαστηρίων. Και εκεί είναι που έγκειται το πρόβλημα. Το δικαστήριο μπορεί να δημοπρατήσει την εξασφάλιση του δανείου και να χρησιμοποιήσει τα έσοδα για να πληρώσει τα ομόλογα, αλλά αυτό είναι μια αργή διαδικασία.
Η διαδικασία πτώχευσης στην Ιταλία διαρκεί κατά μέσο όρο 7,8 χρόνια, σε σύγκριση με το μέσο όρο, δηλαδή μόλις δύο χρόνια περισσότερο σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Ωστόσο, ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι υποστηρίζει πως με την νέα νομοθεσία περί αφερεγγυότητας θα συντομεύσει τους χρόνους αποκατάστασης για NPL σε μόλις έξι μήνες.
Η τιτλοποίηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων αποτελεί ένα βασικό στοιχείο στις προσπάθειες που γίνονται για να βοηθηθούν οι δανειστές της χώρας.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.