Ο Dmitry Rybolovlev και η σύζυγός του, Elena Rybolovleva, βρίσκονται σε δικαστικές διαμάχες τα τελευταία 5 χρόνια σε τουλάχιστον επτά χώρες, για μία περιουσία που ξεπερνά τα 9,5 δισ. δολάρια.
Στα χαρτιά του διαζυγίου που κατέθεσε στη Γενεύη το 2008 η Rybolovleva, κατηγόρησε τον σύζυγό της για τη χρήση “πλήθους τρίτων μερών” για να δημιουργήσει ένα δίκτυο υπεράκτιων εταιρειών για να τοποθετεί με “ασφάλεια” τα κεφάλαιά του.
Ο Rybolovlev, ο οποίος αγόρασε το νησί του Σκορπιού, ζει στο Μονακό και δημιούργησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του από την πώληση δύο εταιρειών λιπασμάτων με αντίτιμο 8 δισ. δολάρια. Κατείχε δύο εταιρείες, την OAO Uralkali και την OAO Silvinit, μέσω της Madura Holding Ε.Π.Ε που είχε έδρα την Κύπρο.
Τη συλλογή με τα έργα τέχνης που διαθέτει, αξίας περίπου 500 εκατ. δολαρίων – με έργα του Βαν Γκογκ, Μονέ και του Πικάσο- διαχειρίζεται η Xitrans Finance Ltd, με έδρα τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και φυλάσσονται στη Σιγκαπούρη. Το 2011 ο Rybolovlev αγόρασε ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη έναντι 88 εκατ. δολαρίων, για την κόρη του Εκατερίνα.
Ο Ρώσος δισεκατομμυριούχος έχει μεταφέρει πολλά από τα περιουσιακά του στοιχεία, που περιλαμβάνουν κοσμήματα, έπιπλα και γιοτ, υπό τον έλεγχο δύο τραστ που ίδρυσε στην Κύπρο το 2005. Η σύζυγός του έχει κινηθεί δικαστικά και διεκδικεί ποσό ύψους 6 δισ δολαρίων.
Σύμφωνα με το Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης, που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι ζάπλουτοι όλου του κόσμου “πάρκαραν” στο τέλος του 2010, ούτε λίγο ούτε πολύ 32 τρισεκατομμύρια δολάρια σε offshore. Λιγότερα από 100.000 άτομα έχουν συνολικά 9,8 τρισ. δολάρια offshore περιουσιακά στοιχεία.
Δισεκατομμυριούχοι συμπεριλαμβανομένων των Li Ka-shing και Lee Shau Kee, των δύο πλουσιότερων ανδρών της Ασίας, αλλά και ο Alisher Usmanov, ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ρωσίας, έχουν μοιράσει την περιουσία τους σε offshore εταιρείες.
Ο Δείκτης Δισεκατομμυριούχων του Bloomberg δείχνει ότι πάνω από το 30% των 200 πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου, οι οποίοι έχουν προσωπική περιουσία $2,8 τρισεκατομμυρίων, ελέγχουν τις περιουσίες τους μέσω υπεράκτιων εταιριών ή άλλων εγχώριων ομίλων όπου τα περιουσιακά στοιχεία τους κατέχονται εμμέσως.
Από την αρχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008, ορισμένες χώρες έχουν αλλάξει τους νόμους για να αποφύγουν την υπεράκτια βιομηχανία φοροαποφυγής.
Το Λιχτενστάιν άρχισε το 2009 να απαιτεί από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της να δίνουν, όταν απαιτείται, λεπτομέρειες για τους λογαριασμούς των μεγαλοκαταθετών τους. Σε αντίστοιχες κινήσεις προχώρησαν η Ανδόρα και η Ελβετία.
Η Σιγκαπούρη θα θεωρεί εγκληματική πράξη τη νομιμοποίηση κερδών που προκύπτουν από τη φοροδιαφυγή σύμφωνα με νόμο που θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιουλίου.
Το Λουξεμβούργο θα δώσει τέλος στην πολιτική του τραπεζικού απορρήτου το 2015. Η Κύπρος, ένα δημοφιλές μέρος για τους Ρώσους διασώθηκε το Μάρτιο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία όμως επέβαλλε φόρο στις τραπεζικές καταθέσεις άνω των € 100.000. Αυτό το μήνα, η χώρα έχασε 2,4 δισεκατομμύρια δολ. σε καταθέσεις, σύμφωνα με τα στοιχεία από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.