Αστεία, γέλια, κόντρες για το πρωτάθλημα του μπάσκετ και διαλείμματα για καφέ. Κάπως έτσι ήταν οι συνεδριάσεις της νομισματικής πολιτικής της Federal Reserve το 2007. Η δημοσιοποίηση των πρακτικών των συναντήσεων εκείνων, πέντε χρόνια αργότερα, εκθέτει ανεπανόρθωτα τους άνδρες που είχαν επιφορτιστεί με την ευθύνη του ελέγχου και της προστασίας του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος. Οι θεματοφύλακες της παγκόσμιας οικονομίας εμφανίζονταν ανυποψίαστοι μπροστά στη χειρότερη κρίση που έχει βιώσει ο πλανήτης από τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930. Τόσο ανυποψίαστοι, ώστε κάποιοι από αυτούς πίστευαν ότι ήταν… «καλό πράγμα»!
Τα πρακτικά των συνεδριάσεων δείχνουν ότι η νομισματική επιτροπή της Fed, η FOMC, ξέσπασε σε γέλια 66 φορές τον Ιανουάριο του 2007. Τον Ιούνιο, την ώρα που η αμερικανική στεγαστική πίστη έδινε τα πρώτα σημάδια της επερχόμενης καταστροφής, τα αστειάκια είχαν πληθύνει. Τα πρακτικά καταγράφουν 81 περιπτώσεις γέλιου. Έως τον Αύγουστο, και καθώς τα χειρότερα έδειχναν να έρχονται, η διάθεση δεν ήταν πια τόσο ευχάριστη. Οι χαράσσοντες την πολιτική βρήκαν 40 αφορμές για γέλιο. Και το Δεκέμβριο, όταν άρχισε η ύφεση που θα διαρκούσε 18 μήνες, γέλασαν μόνο 22 φορές…
Όπως δείχνουν τα πρακτικά, οι κορυφαίοι αξιωματούχοι της Fed άργησαν πολύ να καταλάβουν ότι η κρίση που ερχόταν θα συντάρασσε τη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, αλλά και όλο τον κόσμο.
Ακόμα και μπροστά στην καταστροφή, κάποιοι από αυτούς έδειχναν ανήμποροι να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Όπως ο Frederic Mishkin, τότε μέλος του δ.σ. της Fed, που είχε χαρακτηρίσει την κρίση των subprime στεγαστικών δανείων σαν «ένα καλό πράγμα». Αυτή η κρίση θα αναγκάσει τον κόσμο να εκτιμήσει καλύτερα την ποιότητα των οικονομικών πληροφοριών, πίστευε.
Όμως, η αλήθεια είναι πλέον ορατή σε όλους και ιδιαίτερα ντροπιαστική για τη Fed. Εάν οι χαράσσοντες την πολιτική, που είχαν στη διάθεσή τους τεράστιους όγκους δεδομένων για την παγκόσμια οικονομία και πολυπληθείς ομάδες ειδικών που απαρτίζονται από τα καλύτερα μυαλά που έχουν βγάλει τα αμερικανικά πανεπιστήμια, είχαν αντιληφθεί την έκταση της κρίσης που ερχόταν, θα μπορούσαν να είχαν λάβει μέτρα πολύ νωρίτερα, για να περιορίσουν τις καταστροφικές συνέπειές της.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.