Reuters: Νέα κρίση “μαγειρεύεται” στην Αργεντινή

Μία δεκαετία από την τελευταία κατάρρευση της Αργεντινής, τη χρεοκοπία ύψους 100 δισ. δολαρίων που κήρυξε το 2001, η χώρα εμφανίζει και πάλι τα σημάδια μιας κρίσης, καθώς οι επενδυτές τρέχουν προς την πόρτα της εξόδου.

Από μεγάλες κινεζικές και βραζιλιάνικες εταιρείες, όπως η Vale do Rio Doce, έως μικρές επιχειρήσεις και αποταμιευτές, σπεύδουν να ακυρώσουν επενδύσεις και να βγάλουν χρήματα από τη χώρα μέσα σε βαλίτσες, γράφει το  Reuters, υπό το φόβο μιας νέας κρίσης.

Αυτή η μαζική έξοδος περιορίζεται μόνο από τους περιορισμούς στη διακίνηση κεφαλαίων που επιβάλλει η πρόεδρος, Cristina Fernandez.

Οι βαθύτερες ανησυχίες γύρω την Αργεντινή εκτείνονται από την εχθρική αντιμετώπιση του ιδιωτικού τομέα από την Fernandez έως τις στρεβλώσεις του χρηματοοικονομικού συστήματος, όπως είναι η παράλληλη ισοτιμία. Γενικά, όμως, κυριαρχεί η άποψη ότι η Αργεντινή οδεύει προς μία νέα δύσκολη περίοδο, σαν και αυτές που ζει περίπου κάθε δέκα χρόνια, εάν κανείς κοιτάξει την ιστορία της από τη δεκαετία του 1930.

“Το τέλος αυτής της ιστορίας έχει ήδη γραφτεί, και αυτό τελειώνει με μία κρίση”, δηλώνει στο Reuters ο Roberto Lavagna, που ήταν υπουργός Οικονομικών της χώρας από το 2002 έως το 2005.  “Όσο περισσότερο προσπαθούν να το καθυστερήσουν, τόσο χειρότερο θα είναι. Δεν μπορείς να έχεις ανάπτυξη χωρίς επενδύσεις”. 

Πραγματικά, η οικονομία της Αργεντινής εμφανίζει τα τελευταία χρόνια υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, που κάποιες φορές άγγιξαν και το 8%, όμως, οι επιπτώσεις του επίμονα υψηλού πληθωρισμού αρχίζουν να φαίνονται, κάνοντας τη βιομηχανία της μη ανταγωνιστική, την ώρα που οι τιμές των βασικών εμπορευμάτων της χώρας, όπως είναι η σόγια, μειώνονται.

Την ίδια στιγμή, ξένες επενδύσεις ακυρώνονται και χρήματα φεύγουν από τη χώρα. Η εξέλιξη δεν αποτυπώνεται στα στοιχεία, όμως, τα στατιστικά της Αργεντινής θεωρούνται έτσι και αλλιώς από τα πλέον αναξιόπιστα στον κόσμο.

Όπως γράφει το Reuters, οι Αργεντινοί μιλούν δεν κατ΄ ιδίαν συζητήσεις για τα δολάρια που έχουν καταχωνιάσει σε θυρίδες, στα στρώματά τους και για τα ταξίδια που έκαναν στο Μαϊάμι ή τη γειτονική Ουρουγουάη με μία βαλίτσα γεμάτη χρήματα.

“Κανείς δεν θέλει να είναι ο τελευταίος που θα μείνει. Το πόσο προβλέψιμη είναι αυτή η κατάσταση είναι τραγικό, όμως, προφανώς τα πράγματα καταρρέουν ξανά”, λέει ο Marcos Aguinis,  συγγραφέας πολιτικών βιβλίων και μυθιστορημάτων.