Πότε έρχεται η ανάκαμψη, σύμφωνα με το “δείκτη εσωρούχων” του Άλαν Γκρισπαν

του Παναγιώτη Γκρουμούτη

Είναι δυνατόν τα ανδρικά εσώρουχα να αποτελoύν δείκτη οικονομικής ευμάρειας; Aν πιστέψουμε τον πάλαι ποτέ γκουρού της αμερικανικής -και της παγκόσμιας- οικονομίας και πρώην πρόεδρο της αμερικανικής ομοσπονδιακής τράπεζας κ. Αλαν Γκρίνσπαν, ναι! Κι αυτό διότι οι πωλήσεις εσωρούχων, λέει ο «σερ Αλαν» των Αμερικανών, αυξάνονται κάθε φορά που ο μέσος καταναλωτής έχει να διαθέσει ρευστό για να ικανοποιήσει κάτι περισσότερο από τις βασικές του ανάγκες.

Οπερ σημαίνει πως σε μια περίσταση όπως η τωρινή, με τις δυτικές οικονομίες να προσπαθούν ακόμα να εξέλθουν της κρίσης χρέους που τις γονάτισαν τα τελευταία τρία και πλέον χρόνια, η καταγραφή αυξητικών τάσεων στις πωλήσεις «μη αναγκαίων» προϊόντων σημαίνει συναγερμό στους αναλυτές. Και ενδεχομένως μπορεί να εκληφθεί ως δείκτης ανάκαμψης της πραγματικής αγοράς.

Πήραν τα πάνω τους

Εσχάτως στην αμερικανική και στη βρετανική αγορά καταγράφηκαν αυξήσεις στις πωλήσεις εσωρούχων. Το 2012 οι συνολικές πωλήσεις ανδρικών εσωρούχων -κι έχει σημασία το γεγονός πως μιλάμε για ανδρικά εσώρουχα, στον βαθμό που οι πωλήσεις γυναικείων επηρεάζονται και από τη γυναικεία φιλαυτία, η οποία ενίοτε υπερνικά ακόμα και το άδειο πορτοφόλι- σημείωσαν σχετική έστω αύξηση σε σχέση με τα αντίστοιχα νούμερα του 2009, χρονιά κατά την οποία η κρίση χτύπησε και επισήμως τις δυτικές οικονομίες. Για την ακρίβεια, το 2011 και το 2012 οι πωλήσεις ανδρικών εσωρούχων αυξήθηκαν σε ΗΠΑ και Βρετανία 2,3% κατά μέσο όρο, επιβεβαιώνοντας αυτό που ο κ. Γκρίνσπαν ονομάζει «disposable income», ήτοι προς διάθεση κεφάλαιο, λεφτά που πέφτουν στην πραγματική αγορά και οικονομία.

Και παρότι η «θεωρία των εσωρούχων» διατυπώθηκε από τον κ. Γκρίνσπαν στη δεκαετία του 1970, εξακολουθεί να απασχολεί αρκετούς οικονομολόγους σχεδόν μισό αιώνα μετά, αφού οι εποχές άλλαξαν, όχι όμως και η συμπεριφορά των ανδρών!

Για την ακρίβεια, οι ειδικοί συμφωνούν πως μια κυρίαρχη τάση των ανδρών, ιδίως εκείνων που βρίσκονται στην πλέον παραγωγική ηλικία, επομένως αποτελούν και τη «βάση» στην οποία στηρίζεται η πραγματική οικονομία, έχει να κάνει με τον τρόπο που επιλέγουν να ξοδέψουν τα χρήματά τους. Σε περιόδους κρίσης ή προσωπικής οικονομικής δυσπραγίας, η συντριπτική πλειονότητα των ανδρών ιεραρχεί τις ανάγκες και πρώτα καλύπτει αυτές της οικογενείας και των προστατευόμενων μελών.

Με δύο λόγια, όταν τα χρήματα δεν περισσεύουν, ο μέσος οικογενειάρχης άνδρας ξοδεύει χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες της συζύγου, των παιδιών του, του σπιτιού και αφήνει τελευταίες τις προσωπικές του ανάγκες. Ο κ. Γκρίνσπαν ήταν ο πρώτος που παρατήρησε αυτή την τάση και διατύπωσε αυτή την άτυπη «θεωρία των εσωρούχων». Ο μετέπειτα πρόεδρος της Fed είχε διατυπώσει, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, την άποψη πως όταν οι άνδρες ψωνίζουν για τον εαυτό τους, αυτό συνήθως σημαίνει πως έχουν χρήματα προς διάθεση, χρήματα που δεν θα λείψουν από άλλες ανάγκες. Οταν μάλιστα ψωνίζουν εσώρουχα και δη ακολουθούν και τη μόδα, δεν έχουν μόνο ρευστό προς διάθεση, αλλά παράλληλα νιώθουν και ασφάλεια να ξοδέψουν χρήματα, ενώ και η ψυχολογία τους και η γενικότερη εικόνα που έχουν για το περιβάλλον μέσα στο οποίο κινούνται, ζουν, εργάζονται και κερδίζουν εισόδημα είναι θετική. Κάτι τέτοιο με τη σειρά του έχει άμεσο αντίκτυπο στην ίδια την οικονομία στην οποία δραστηριοποιούνται!

Επιπλέον παράμετροι

Η εξέλιξη αυτής της θεωρίας στα χρόνια μας προσέθεσε ακόμα δύο παραμέτρους: τη μόδα και τη διαφήμιση. Οσοι ασχολούνται με τα σπορ -και δη το ποδόσφαιρο- θα θυμούνται ενδεχομένως τον σάλο που προκλήθηκε από τη διαφήμιση ιντερνετικής στοιχηματικής εταιρείας στο μποξεράκι (!) του ποδοσφαιριστή της Εθνικής Δανίας Νίκλας Μπέρντνερ στο πρόσφατο Euro 2012. Η νέα αυτή τάση, όπως και η εδώ και αρκετά χρόνια δραστηριοποίηση διάσημων μόδιστρων και γνωστών οίκων μόδας στον χώρο των ανδρικών εσωρούχων -ποιος δεν έχει δει, άλλωστε, φωτογραφίσεις διάσημων, όπως ο απόλυτος σταρ του βρετανικού ποδοσφαίρου Ντέιβιντ Μπέκαμ-, ομοίως προσέφερε στους οικονομικούς αναλυτές έναν νέο… δείκτη προόδου της διεθνούς οικονομίας: τα trendy ανδρικά εσώρουχα και τις πωλήσεις τους. Για του λόγου το αληθές η τάση τον τελευταίο χρόνο είναι ανοδική, με τη βρετανική αγορά να είναι η πρώτη που ανέκαμψε και την αμερικανική να ακολουθεί.

Το Internet αλλάζει την αγοραστική συμπεριφορά

Υπάρχουν κι αυτοί που διαφωνούν με τη συγκεκριμένη θεωρία, φρονώντας πως στις μέρες μας οι παράγοντες που διαμορφώνουν την αγορά έχουν αλλάξει. Ως βασικό τους επιχείρημα θέτουν τη διαρκώς αυξανόμενη τάση ανδρών -κυρίως- να αγοράζουν σχεδόν όλα όσα χρειάζονται μέσω Διαδικτύου – κυρίως για λόγους ευκολίας, αλλά και γιατί κατά κανόνα προμηθεύονται όσα χρειάζονται σε φθηνότερες τιμές.

Επομένως, επειδή και στο Ιντερνετ οι πωλήσεις ανδρικών εσωρούχων παρουσιάζουν σχετικά αυξητική τάση, αυτό μπορεί κάλλιστα να σημαίνει πως στην ουσία κάνουν οικονομία ή έχουν λιγότερα διαθέσιμα να ξοδέψουν.

Ακόμα κι έτσι, όμως, το γεγονός πως μόνο στη Βρετανία πουλήθηκαν, το 2012, μέσω online καταστημάτων πάνω από 50.000 ανδρικά εσώρουχα δείχνει πως οι αγοραστές τους πιστεύουν ότι βαδίζουμε σε καλύτερες ημέρες. Γιατί, όπως λένε οι ειδικοί, οι άνδρες καταφεύγουν στο Ιντερνετ για να αγοράσουν είδη «προτεραιότητας», και τέτοια δεν είναι σε καμία περίπτωση τα εσώρουχά τους. Αρα, όταν αγοράζουν κάτι τέτοιο, είτε είναι πραγματικά fashion freaks είτε όντως έχουν λεφτά να ξοδέψουν…

Πηγή: Πρώτο Θέμα