Μικρά λάθη πολιτικής, που ωστόσο στο έντονα εύθραυστο περιβάλλον που ζούμε, εξελίχθηκαν σε πολύ μεγάλο ζήτημα, έκαναν το τελευταίο διάστημα και οι τέσσερις μεγάλες κεντρικές τράπεζες του κόσμου, διαπιστώνει η Bank of America Merrill Lynch σε έκθεσή της με ημερομηνία 28 Ιουνίου.
Κίνα: Αντιμέτωπη με το αυξανόμενο πρόβλημα του σκιώδους τραπεζικού τομέα, η κεντρική τράπεζα θα έπρεπε να ενισχύσει τη χρήση μακροοικονομικά συνετών εργαλείων. Αντ΄ αυτού, “τιμώρησε” ολόκληρο το χρηματοοικονομικό σύστημα, εκτοξεύοντας τα επιτόκια στη διατραπεζική σε διψήφια νούμερα και προκαλώντας ξεπούλημα στο χρηματιστήριο.
Ιαπωνία: Κατά τη συνεδρίαση της Τράπεζας της Ιαπωνίας της 11ης Ιουνίου, οι ιαπωνικές μετοχές και το γιεν είχαν ήδη παραδώσει ένα μεγάλο μέρος από τα κέρδη τους από το τύπωμα χρήματος. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες στην αγορά ομολόγων απαιτούσαν και περίμεναν περισσότερη σαφήνεια για το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της Τράπεζας της Ιαπωνίας. Αντ΄ αυτού, η κεντρική τράπεζα αποφάσισε να μην τους δώσει τίποτα, εντείνοντας τις πιέσεις στις αγορές.
Ευρωζώνη: Οι επενδυτές έχουν πια συνηθίσει με το γεγονός ότι η ΕΚΤ βρίσκεται πίσω από τις εξελίξεις. Φέτος, παρά τη συνεχιζόμενη ύφεση και την πτώση του πληθωρισμού, η ΕΚΤ έδωσε μόνο μία μείωση των επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης. Ε πομένως, στη συνεδρίαση της 6ης Ιουνίου, οι αγορές ήλπιζαν για ένα ακόμα μικρό βήμα χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής. Όμως, η ΕΚΤ προτίμησε να μην το κάνει.
Fed: Την ώρα που οι αγορές περίμεναν από τον Bernanke ένα μήνυμα που να λέει “δεν βιαζόμαστε καθόλου για την έξοδο από τα έκτακτα μέτρα στήριξης της οικονομίας”, εκείνος τους έδωσε ένα λεπτομερές σχέδιο εξόδου. Η Fed αποφάσισε να αγνοήσει την κατώτερη του 2% αύξηση του ΑΕΠ και το χαμηλό πληθωρισμό και να εστιάσει στις αισιόδοξες προβλέψεις της, για να δικαιολογήσει αυτό το σχέδιο εξόδου από το πρόγραμμα τυπώματος χρήματος.
Όπως εξηγεί η Bank of America Merrill Lynch, αυτά τα μικρά λάθη πολιτικής δεν θα αποτελούσαν σπουδαία υπόθεση σε ένα λιγότερο ευάλωτο περιβάλλον. Όμως, οι εποχές που ζούμε δεν είναι συνηθισμένες. Η Κίνα παραπαίει, η Ιαπωνία προσπαθεί να ξεπεράσει τον αποπληθωρισμό, η Ευρώπη μοιάζει κολλημένη στη δική της χαμένη δεκαετία και η Fed, η μεγαλύτερη κεντρική τράπεζα του κόσμου, ετοιμάζεται να δώσει τέλος στο πιο ακραίο πρόγραμμα νομισματικής πολιτικής στην ιστορία.
Για αυτό και οι αναλυτές εκτιμούν ότι θα είναι δύσκολο να αντιστραφούν οι επιπτώσεις των λαθών αυτών. Για τις ΗΠΑ, οι επιπτώσεις του ξεπουλήματος στις αγορές αντιστοιχούν σε δύο ή τρεις αυξήσεις επιτοκίων των 25 μονάδων βάσης έκαστη. Για τις αναδυόμενες αγορές, το κόστος είναι ακόμα μεγαλύτερο.
“Τα καλά νέα είναι ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες δείχνουν ήδη να ανησυχούν”, επισημαίνει η Bank of America Merrill Lynch. Στελέχη της Fed, της ΕΚΤ και της Τράπεζας της Αγγλίας υπενθυμίζουν στους επενδυτές ότι δεν βιάζονται για την έξοδο από τα έκτακτα μέτρα. Στην Κίνα, η κεντρική τράπεζα ήδη έριξε ρευστότητα και επέτρεψε στα επιτόκια να πέσουν.
Ο οίκος ελπίζει ότι η κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας θα πιάσει ξανά δουλειά, καθώς και ότι η Fed θα αναγνωρίσει τελικά ότι η ανάπτυξη και ο πληθωρισμός είναι χαμηλότερος από ό,τι περίμενε και θα επιβραδύνει την έξοδο από το πρόγραμμα τυπώματος χρήματος.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.