Από τις στάχτες της χρηματοοικονομικής κρίσης, γεννάται μια νέα γενιά τραπεζιτών: Αυτή του βαρετού CEO. “Καμένες” από τα σκάνδαλα και τις ζημιές που προκάλεσαν οι τραπεζίτες που ονομάζονταν και “άρχοντες του σύμπαντος”, οι τράπεζες στρέφονται τώρα στο αντίθετο άκρο. Αυτό των μεγαλοστελεχών που δείχνουν μια καλογυαλισμένη αλλά βαρετή εικόνα. Στον κλάδο, “το βαρετό είναι η νέα μόδα”, όπως χαρακτηριστικά γράφει η Wall Street Journal.
Η Royal Bank of Scotland, η οποία ανήκει κατά 81% στο βρετανικό κράτος, έγινε η τελευταία τράπεζα που επέλεξε αυτή τη στρατηγική. Αντικατέστησε τον CEO της, Stephen Hester, με έναν άγνωστο τραπεζίτη της λιανικής, γεννημένο στη Νέα Ζηλανδία, τον Ross McEwan.
Διαλέγοντας έναν χαμηλών τόνων insider, η RBS ακολούθησε τα βήματα της Barclays, της Citigroup και της Deutsche Bank. Και οι τρεις τράπεζες εγκατέλειψαν το τελευταίο διάστημα τους τραπεζίτες με τα μεγάλα “εγώ”, που ήταν πρόθυμοι να συγκρουστούν με τις αρχές, το πολιτικό σύστημα, ακόμα και τα μέλη του διοικητικού τους συμβουλίου.
Οι μέρες που οι σκληροί investment bankers, όπως ο Bob Diamond της Barclays και ο Vikram Pandit της Citigroup μεσουρανούσαν, έχουν πια περάσει. Τώρα, τα ηνία έχουν πάρει οι retail bankers, που στόχο έχουν να συμφιλιώσουν τον κλάδο με τις εποπτικές αρχές.
Ο επικεφαλής της Lloyds Banking Group, António Horta-Osório, συνηθίζει να λέει σε επενδυτές και δημοσιογράφους ότι “το βαρετό είναι καλό”. “Όσο είναι CEO της Lloyds, θα προσπαθούμε να είμαστε απλοί και βαρετοί”, είπε πει σε ομιλία του πέρυσι.
Στη Γερμανία, εκπρόσωπος της γενιάς των βαρετών τραπεζιτών είναι ο συν-διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank, Jürgen Fitschen. Όσοι γνωρίζουν, τον αποκαλούν “Κύριο Γερμανία”, ενώ ρόλο του είναι να λειτουργεί σαν το αντίβαρο του άλλου CEO της τράπεζας, του Anshu Jain, που προερχόμενος από τον τομέα του investment banking, θεωρείται πιο “θερμόαιμος”.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.