Από το 2011 οι εξελίξεις στη γεωστρατηγική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου είναι καταιγιστικές. Οι εξεγέρσεις σε αρκετές αραβικές χώρες δεν φαίνεται να ήταν – αρχικά τουλάχιστον – αποτέλεσμα εξωτερικών σχεδιασμών και οφείλονται σε συνδυασμό αιτίων: οικονομικά προβλήματα (χαμηλή οικονομική ανάπτυξη, αύξηση των τιμών των τροφίμων, κλπ.) σε συνδυασμό με τις δημογραφικές εξελίξεις (το 60% του πληθυσμού είναι κάτω των 25 ετών).
Η πλέον θερμή σύγκρουση σήμερα λαμβάνει χώρα στη Συρία και απειλεί να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή.
Οι ενδιαφερόμενες χώρες είναι ιδιαίτερα αμήχανες καθώς ανησυχούν για τη διάδοχο κατάσταση μετά από τυχόν κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ.
Η πτώση Ασαντ δεν θεωρείται πλέον νομοτελειακή εξέλιξη εκτός αν υπάρξει εξωτερική στρατιωτική επέμβαση.
Την τρέχουσα κρίση πυροδότησε η χρήση χημικών όπλων με πολλά θύματα, με τη Συρία να διαθέτει περίπου 1000 τόνους χημικών όπλων (μουστάρδας και νευροτοξικά).
Τέσσερα είναι τα σενάρια σύμφωνα με τον Ενημερωτικό Οδηγό του ΕΛΙΑΜΕΠ για τη σύγκρουση στη Συρία.
– Επίτευξη συμφωνίας με Ρωσία για σύγκληση ειρηνευτικής διάσκεψης (Γενεύη 2), με κεντρική επιδίωξη το σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης.
– Περιορισμένα πλήγματα εναντίον του συστήματος αεράμυνας, πράγμα που δεν αναμένεται να αλλάξει την πορεία του πολέμου.
– Αύξηση της παροχής οπλικών συστημάτων προς το μετριοπαθές τμήμα της αντιπολίτευσης. Η εμφύλια σύγκρουση θα συνεχιστεί και η χώρα θα βρεθεί πιο κοντά σε ντε φάκτο κατακερματισμό.
– Δημιουργία ασφαλών ζωνών (με απαγόρευση πτήσεων) κοντά στα σύνορα με την Τουρκία και την Ιορδανία.
– Μεγάλης κλίμακας επέμβαση. Μετά την καταστροφική εμπειρία του Ιράκ και του Αφγανιστάν, σχεδόν κανείς δεν υποστηρίζει σήμερα αυτή την επιλογή.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.